تظاهرات علیه ترامپ | جین فوندا در برابر «استبداد» ترامپ: سکوت را بشکنید
جین فوندا، بازیگر، روز جمعه در واشنگتن و در کنار خبرنگاران، موسیقیدانان و نویسندگان، در مقابل مرکز هنرهای نمایشی جان اف. کندی جمع شد تا از شهروندان آمریکایی بخواهد «سکوت خود را بشکنند» و «در برابر استبداد سرفراز بایستند».
به گزارش اینتیتر به نقل از خبرآنلاین، در این گردهمایی که توسط «کمیته متمم اول قانون اساسی» به میزبانی فوندا برگزار شد، حدود صد مهمان دعوتشده زیر نمنم باران اما با حال و هوایی پرشور جمع شدند تا سخنرانیهایی را بشنوند که علیه ممنوعیت کتابها، سانسور سیاسی و سایر تهدیدهای آزادی بیان در دوران دونالد ترامپ صورت گرفته است.
فوندا از روی صحنهای زیر آسمانی خاکستری و بارانی گفت: «امروزه کتابها ممنوع میشوند، لوحها و بناهای تاریخی که روایتهای این دولت را نشان میدهند و میخواهد آنها را فراموش کند، در حال حذف شدن هستند. موزهها، بنیاد ملی هنرهای آمریکا، شوراهای هنری ایالتی، رسانههای همگانی ـ همه در حال از دست دادن بودجه هستند.»
انتخاب مرکز کندی به عنوان مکانی نمادین برای این تجمع، هدفدار بود: رئیسجمهور آمریکا کنترل این مجموعه ملی هنرهای نمایشی را به دست گرفته، برنامههای به اصطلاح «هوشیار» (وابسته به جریان چپگرا) را هدف قرار داده، نام خود را به نمای سنگی آن اضافه کرده و اعلام کرده است که این مرکز برای دو سال بازسازی تعطیل خواهد شد. دهها اخراج نیز این هفته آغاز شده است.
فوندا اظهار داشت: «این دژ محبوب هنر به نمادی از آنچه در حال رخ دادن است تبدیل شده است. پس از آنکه هنرمندان از تسلیم شدن در برابر خواستههای ایدئولوژیک و پاکسازی نژادپرستانه تاریخ سر باز زدند، این مرکز عملاً ساکت شده است. ترامپ به عنوان یک پوشش، این مرکز را حداقل برای دو سال تعطیل میکند، ظاهراً برای تعمیرات، و حتی پیشنهاد داده است که ممکن است لازم باشد آن را تا تخریب کنیم. او چه خواهد کرد؟ یک سالن رقص دیگر بسازد تا بتواند در آن برقصد و مانند نرون (شهریار روم باستان) در حالی که کشورش میسوزد، با ساز (بر فراز خرابههایش) بنوازد؟»
این بازیگر ۸۸ ساله سابقهای درخشان به عنوان هنرمند ـ برنده دو جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن ـ و همچنین به عنوان یک فعال از زمان جنگ ویتنام دارد. سال گذشته او «کمیته متمم اول قانون اساسی» را که ابتکاری از دوران مک کارتیسم بود و توسط پدرش، هنری فوندا، برای مقابله با فهرست سیاه هالیوود تأسیس شده بود، دوباره راهاندازی کرد.
او گفت این کمیته «احساس کرد وقت آن رسیده است که دامنه و عمق حملات به سنگ بنای دموکراسی ما ـ یعنی متمم اول قانون اساسی ـ را افشا کند و شما، رسانهها، و شهروندان آمریکایی را به طور کلی تشویق کند تا درک کنند که زمان آن رسیده است سکوت خود را بشکنند و در برابر استبدادی که در حال گسترش و تحکیم سریع است، ایستادگی کنند. ما میدانیم که وقتی ترس همهگیر میشود، سکوت گسترش مییابد. ما نباید اجازه دهیم این اتفاق بیفتد.»
این رویداد که «هنرمندان متحد برای آزادیهای ما» نام داشت، شامل نقدهای تندی از سرکوب رسانهها توسط دولت بود. مجریان باسابقه، جوی رید و جیم آکوستا، تصویری تاریک از فضای رسانهای ترسیم کردند که تحت فشار سیاسی و ادغام شرکتها قرار گرفته است. آنها از رسانهها خواستند که در صراحت کلام کوتاهی نکنند.
رید گفت: «ما در یک نظام خودکامه زندگی میکنیم و شما میدانید که رسانهها تعضعیف میشوند یا حداقل در گفتن حقیقت ملاحظهکار میشود و زمانی این اتفاق میافتد که یک مجری و خبرنگار، این نظام را خودکامه نمینامد، آن را فاشیسم نمینامد و آن را یک رژیم توصیف نمیکند. اگر مانند یک رژیم رفتار کند، اگر مانند یک رژیم دستگیر کند، اگر مانند یک رژیم سکه با چهره رئیسجمهور ضرب کند، اگر مانند یک رژیم مرکز کندی را بدزدد تا رئیسجمهور ایالات متحده را بزرگ جلوه دهد، اگر دیوان عالی مانند یک رژیم در برابر آن تعظیم کند، اگر رئیس مجلس نمایندگان جایزهای ساختگی و جدید به رئیسجمهور بدهد که او تنها کسی است که تا به حال دریافت کرده، انگار که یک رژیم است، حتی اگر بوی رژیم میدهد، اگر پوشکش بوی رژیم میدهد، عزیزم، این یک رژیم است.»
جسیکا گونزالس، مدیرعامل مشترک ناظر سیاستهای رسانهای «رسانه آزاد»، در مورد خطرات تملک امپراتوریهای رسانهای توسط میلیاردرها برای جلب لطف کاخ سفید توضیح داد. او ادغام پیشنهادی بین پارامونت و برادران وارنر را محکوم کرد و استدلال نمود که الیگارشها به طور سیستماتیک در حال از بین بردن تلاشهای تنوعبخشی و انتصاب «ناظرانی که داری سوگیریاند» برای دلجویی از دولت هستند.
حمله به کلمه نوشته شده نیز یکی دیگر از محورهای این رویداد بود. آن پتچت، رماننویس، استدلال کرد که در حالی که بیش از ۳۰۰ عنوان کتاب از کتابخانههای مدارس حذف شده است، اقلام واقعاً خطرناک کاملاً بدون نظارت باقی ماندهاند. او از جمع پرسید: «به نظر شما چه کتابی به اندازه یک آیفون خطرناک است؟» و اشاره کرد که چگونه دستگاههای تلفن همراه میتوانند زندگی یک کودک را با اضطراب و افکار خودکشی پر کنند.
او گفت: «هیچ کس، چیزی را که دوست دارد ممنوع نمیکند. بنابراین صرف نظر از اینکه چقدر خطرناک است، ما کشوری هستیم که عاشق تلفن و اسلحه هستیم و بنابراین بحثها درباره ایمن نگه داشتن فرزندانمان به طور پیشفرض به سمت کتابها میرود.»
بس کالب، نویسنده کمدی، روایت کرد که چگونه تور کتاب تصویری او در مونتانا توسط همان جنبشی که ادعا میکند با فرهنگ حذفسازی مخالف است، از مسیر خارج شد و نشان داد که چگونه هیئتهای مدارس محلی به طور فزایندهای در برابر ارعاب تسلیم میشوند. کالب همچنین به کارزار دولت علیه کمدینهای برنامههای آخر شب اشاره کرد. او گفت: «این لغو برنامههای دائمی و موقتی فقط درباره کنترل جوکها نیست. آنها درباره کنترل انتقاد از این دولت هستند.»
برای نشان دادن اهمیت تاریخی این لحظه، بازیگران بیلی پورتر، گریفین دان و سم واترسون، بازخوانی احساسی از شهادت پل رابسون، خواننده و فعال پیشگام سیاهپوست را ارائه دادند کسی که حرفهاش توسط مک کارتیسم دهه ۱۹۵۰ نابود شد.
واترسون که در فیلم «میدانهای کشتار» و سریال تلویزیونی «اتاق خبر» بازی کرده است، به حاضران گفت: «آنچه در اینجا در مرکز کندی اتفاق میافتد، یک حاشیهنمایش جنگ فرهنگی نیست. همانطور که در کتاب راهنمای ضداستبدادی آمده است، پیش از اردوگاهها، پیش از پاکسازیها، پیش از راهپیماییها، یک تئاتر خاموش میشود. گالری بسته میشود، کمدین ساکت میشود، موسیقیدان ممنوع میگردد. این تصادفی نیست. حمله به بیان هنری در آمریکا در مرکز پروژه استبدادی قرار دارد.»
خواننده فولکلور، جون بائز، که کهنهسرباز مبارزات بیشمار حقوق مدنی است، فاش کرد که قصد داشت جایزه معتبر مرکز کندی را که دریافت کرده بود، بازگرداند، اما در نهایت از این کار منصرف شد. او گفت: «این کار به معنای پذیرش شکست بود. این کار به این معنی بود که ما به یک قلدر و یک ظالم که تمام تلاش خود را میکند تا ما را از آزادیهایمان، از شادیمان محروم کند، تسلیم شدهایم. من به آن جایزه روبان رنگینکمانی باشکوه میچسبم و تا جایی که بتوانم در کنار همه شما به مبارزه ادامه میدهم تا حق خود را برای صحبت آزادانه، برای روایت تاریخمان، برای گزارش حقیقت و برای خواندن آزادیمان بازپس بگیریم.»
بائز به همراه خواننده مگی راجرز، اجرای تأثیرگذاری از آهنگ باب دیلن با نام «روزگار در حال تغییر است» اجرا کرد و سپس به صورت آکاپلا سرود دوران حقوق مدنی «نمیگذارم هیچ کس مرا برگرداند» را خواند.
از دیگر اجراکنندگان میتوان به کریستی لی، خواننده کانتری-فولکلور که اخیراً به دلیل نگرانی از سانسور سیاسی از اجرا در مرکز کندی انصراف داد، اشاره کرد. بائز و فوندا همچنین روز شنبه در تجمع «نه به دیکتاتوری» در سنت پل، مینهسوتا شرکت خواهند کرد.
فوندا هشدار داد: «ممکن است مردم عادی فکر کنند که همه اینها روی آنها تأثیری ندارد، اما تأثیر دارد. اگر مقابله نکنیم، خبرهایی که دریافت میکنیم به طور فزایندهای جعلی خواهند بود. به ما اجازه داده نخواهد شد که بدانیم واقعاً چه اتفاقی میافتد. برنامههای درسی فرزندانمان عملاً سانسور خواهند شد. هزینه بلیت رویدادهای فرهنگی افزایش مییابد در حالی که کیفیت آن کاهش مییابد. کتابها و فیلمها سطحیتر خواهند شد و از ظرافت و پیچیدگی تهی خواهند گشت.»
او به یاد آورد که در دهه ۱۹۷۰ در اتحاد جماهیر شوروی بود و شاهد تخریب یک نمایشگاه از هنر به اصطلاح «انحطاطآمیز» بود. او گفت: «اگر بیدار نشویم و جلوی آنچه در حال رخ دادن است، نگیریم، این جهتی است که به سمت آن میرویم.»
