رژیم مدیترانه‌ای خطر مرگ را ۲۳ درصد کاهش می‌دهد؟
دانشمندان یک علامت خونی پیدا کرده‌اند که با ۲۳ درصد خطر کمتر مرگ ارتباط دارد.
به گزارش اینتیتر به نقل از فرارو، به خاطر سپردن هر چیزی که هفته گذشته خورده‌اید می‌تواند دشوار باشد، اما خون شما ممکن است سابقه خود را حفظ کند: ردپایی از نحوه پردازش آن وعده‌های غذایی توسط بدن.
به نقل از ساینس‌آلرت، دانشمندان دریافته‌اند که امضای خونی مرتبط با تغذیه به سبک مدیترانه‌ای با خطر مرگ در سال‌های بعد مرتبط است. در مطالعه‌ای که شامل ۱۴۵۸۴ نفر در اسپانیا و ایالات متحده بود، گروه‌هایی که امتیاز امضای بالاتری داشتند، در طول دوره پیگیری، خطر مرگ کمتری داشتند.
این تحقیق که با مشارکت دانشمندانی از دانشگاه ناوارا، دانشکده بهداشت عمومی تی. اچ. چان هاروارد و سایر مؤسسات انجام شده است، راهی برای مطالعه رژیم غذایی بدون تکیه صرف بر آنچه افراد به خاطر می‌آورند می‌خورند، ارائه می‌دهد.
تغذیه به سبک مدیترانه‌ای بر سبزیجات، میوه، حبوبات، آجیل، ماهی و روغن زیتون تأکید دارد، در حالی که گوشت قرمز و فرآوری شده را محدود می‌کند. این الگو با فواید مختلف سلامتی مرتبط دانسته شده است، اما سنجش اینکه فرد چقدر از آن پیروی می‌کند، معمولاً شامل پرسشنامه‌های غذایی است.
استفانیا تولدو، اپیدمیولوژیست دانشگاه ناوارا، گفت: پرسشنامه‌ها به آنچه افراد به خاطر می‌آورند و گزارش می‌دهند بستگی دارند، بنابراین مستعد طبقه‌بندی اشتباه هستند.
همانطور که بدن غذا را پردازش می‌کند، مولکول‌های کوچکی به نام متابولیت‌ها را تولید یا تبدیل می‌کند. این متابولیت‌ها می‌توانند اطلاعاتی در مورد آنچه می‌خوریم و نحوه واکنش بدن ما به آن را حمل کنند.
محققان الگویی از ۶۷ متابولیت، عمدتاً لیپیدها (مولکول‌های مرتبط با چربی) را بررسی کردند. این امضا که در سال ۲۰۲۰ توسعه یافت، قبلاً با پایبندی به رژیم غذایی مدیترانه‌ای و خطر بیماری‌های قلبی عروقی مرتبط بود. مطالعه جدید رابطه آن را با مرگ و میر طولانی مدت بررسی کرد.
بسیاری از این چربی‌ها، مواد اصلی رژیم غذایی را منعکس می‌کنند. در کارهای قبلی، برخی از آن‌ها با مصرف روغن زیتون از نزدیک پیگیری شدند، در حالی که برخی دیگر اسیدهای چرب زنجیره بلند موجود در آجیل و ماهی هستند.
این تیم با نمونه‌های خونی جمع‌آوری‌شده از ۱۸۸۰ شرکت‌کننده پس از شرکت در یک آزمایش رژیم غذایی اسپانیایی به نام PREDIMED شروع کرد. این افراد مسن بودند که هنگام ثبت‌نام هیچ بیماری قلبی عروقی نداشتند اما در معرض خطر بالای ابتلا به آن بودند.
طی تقریباً ۱۳ سال پیگیری، افرادی که در بالاترین رتبه‌بندی امتیاز امضا قرار داشتند، پس از در نظر گرفتن عواملی از جمله سن، سیگار کشیدن، شاخص توده بدنی و شرایط سلامتی موجود، ۲۳ درصد خطر مرگ کمتری نسبت به افراد در پایین‌ترین رتبه‌بندی داشتند.
سپس محققان داده‌های ۱۲۷۰۴ شرکت‌کننده را در سه مطالعه طولانی‌مدت در ایالات متحده که به طور متوسط ۲۵ سال پیگیری شده بودند، بررسی کردند.
این ارتباط دوباره ظاهر شد: شرکت‌کنندگان در بالاترین رتبه‌بندی امتیاز امضا، ۲۳ درصد خطر مرگ کمتری نسبت به افراد در پایین‌ترین رتبه‌بندی داشتند.
در گروه اسپانیایی، این ارتباط پس از در نظر گرفتن پایبندی گزارش‌شده به رژیم غذایی مدیترانه‌ای تا حد زیادی دست‌نخورده باقی ماند. تولدو توضیح داد که این رتبه‌بندی همچنین ممکن است نحوه جذب و مدیریت غذا توسط بدن هر فرد را نشان دهد.
نویسندگان پیشنهاد می‌کنند که آزمایش خونی مانند این می‌تواند در نهایت به پزشکان کمک کند تا افرادی را که بیشترین سود را از تغییر نحوه غذا خوردن خود می‌برند، شناسایی کنند.
با این حال، نتایج نمی‌توانند به کسی بگویند که چند سال دیگر از عمرش باقی مانده است.
تولدو گفت: این نشان دهنده تفاوت در خطر بین گروه‌ها است، نه طول عمر یک فرد.
اگرچه PREDIMED یک آزمایش رژیم غذایی تصادفی بود، اما این تجزیه و تحلیل از امضای خون و مرگ و میر مشاهده‌ای بود و نمرات فعلی افراد را با آنچه بعداً برای آن‌ها اتفاق افتاد، مقایسه می‌کرد. این نمی‌تواند ثابت کند که افزایش امتیاز امضای فرد، عمر او را افزایش می‌دهد.
نمرات اندازه‌گیری شده در شروع آزمایش و پس از یک سال، همراه با میانگین آن‌ها، با مرگ و میر مرتبط بودند، در حالی که تغییرات در امضا در طول سال اول مداخله اینگونه نبود.
یافته‌ها نشان می‌دهد که امضا ممکن است منعکس کننده عادات غذایی طولانی مدت و سلامت متابولیک باشد، اگرچه مشخص نیست که آیا یک سال برای ثبت اثرات تغییرات رژیم غذایی خیلی کوتاه است یا خیر.
قبل از اینکه این رویکرد بتواند به یک آزمایش خون معمول تبدیل شود، باید در جمعیت‌های متنوع‌تری، از جمله افرادی با سنین و پیشینه‌های سلامتی مختلف، آزمایش شود.
تولدو گفت که شرکت‌کنندگان آمریکایی متخصصان سلامت بودند که «عمدتاً سفیدپوست و نسبتاً سالم هستند».
محققان همچنین باید نشان دهند که این امضا، پیش‌بینی خطر را فراتر از عوامل خطر شناخته‌شده بهبود می‌بخشد.
این تحقیق در مجله آمریکایی تغذیه بالینی منتشر شده است.
