کوه کلنگ کجاست و چه چیزی در آن است؟ ادعای تاکر کارلسون درباره تصمیم ترامپ تا ۷ نوامبر و پاسخ بخشایش اردستانی
کوه کلنگ بار دیگر به کانون یکی از داغ‌ترین بحث‌های سیاسی جهان تبدیل شده است. تاکر کارلسون، مجری سرشناس آمریکایی، ادعا کرده دولت دونالد ترامپ زیر فشار بنیامین نتانیاهو شاید فقط چند روز با تصمیم برای حمله هسته‌ای به تأسیسات این کوه فاصله داشته باشد و ترامپ تا ۷ نوامبر (۱۶ آبان) درباره آن تصمیم بگیرد. در مقابل، احمد بخشایش اردستانی، عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس، می‌گوید «در کوه کلنگ چیزی وجود ندارد». این ادعاها از سوی مقام رسمی آمریکایی تأیید نشده است.
به گزارش اینتیتر، کارلسون می‌گوید اطلاعات اسرائیل مدعی است ایران فعالیت‌های غنی‌سازی خود را در تأسیسات کوه کلنگ، در مرکز ایران، از سر گرفته است. او تأکید می‌کند هیچ سلاح متعارفی در زرادخانه آمریکا نمی‌تواند حدود ۳۰۰ فوت (حدود ۹۱ متر) سنگ گرانیت یکپارچه را بشکافد و تونل‌های مورد ادعا را نابود کند. به گفته او، تنها گزینه نظامی باقی‌مانده حمله هسته‌ای است.
کارلسون به نقل از یک «ناظر مطلع» می‌گوید نتانیاهو هر روز درباره این موضوع با ترامپ تماس می‌گیرد.
چرا نتانیاهو فشار می‌آورد؟
به گفته کارلسون، نتانیاهو پس از نتایج انتخابات هفته گذشته نمی‌تواند دولت تشکیل دهد، مگر آنکه ترامپ مستقیماً در سیاست داخلی اسرائیل مداخله کند و توافقی برای تأمین ۶۱ کرسی کنست ترتیب دهد. در غیر این صورت، نتانیاهو از نخست‌وزیری کنار می‌رود و با تحقیقات قضایی و احتمال زندان روبه‌رو می‌شود. کارلسون نتیجه می‌گیرد: «او به این جنگ نیاز دارد.»
چه کسانی موافق ادامه جنگ‌اند و چه کسانی مخالف؟
به ادعای کارلسون، پیت هگست (وزیر دفاع) و برد کوپر (فرمانده سنتکام) با توافق مخالف‌اند و برای ازسرگیری عملیات گسترده فشار می‌آورند. او می‌گوید مارکو روبیو و جان رتکلیف نیز از نتانیاهو پیروی می‌کنند و باراک اوباما هم مخالفت خود را با توافق در حال تدوین در دوحه اعلام کرده است.
در سوی دیگر، ترامپ فعلاً مردد است و به جی‌دی ونس و استیو ویتکاف گوش می‌دهد که معتقدند توافق با ایران شدنی است. کارلسون این دو را «درست‌گو» می‌خواند، هرچند می‌گوید کار ساده‌ای نخواهد بود، چون ایرانی‌ها مذاکره‌کنندگانی دشوارند. او می‌افزاید بر اساس گفته افرادی که با تصمیم‌گیرندگان ایرانی صحبت کرده‌اند، در ایران اجماعی وجود دارد که ادامه جنگ برای همه زیان‌بار است و توافق ارزش تلاش دارد.
هشدارهای کارلسون درباره پیامدها
کارلسون می‌گوید:
- متحدان آمریکا در خاورمیانه از جنگی دیگر وحشت‌زده‌اند. او مدعی است نتانیاهو ۲۷ سپتامبر مخفیانه به ابوظبی رفت تا امارات را با لابی خود همراه کند، اما اماراتی‌ها نپذیرفتند.
- اقتصاد کشورهای حاشیه خلیج فارس پس از هشت ماه درگیری در آستانه فروپاشی است.
- از میان حدود ۸۵۰ نفتکش غول‌پیکر جهان، ۱۱ فروند فقط در اکتبر در تنگه هرمز آسیب دیده‌اند و ادامه این روند رکود جهانی را قریب‌الوقوع می‌کند.
- ریزش مواد رادیواکتیو ناشی از انفجار زمینی در کوه می‌تواند آب‌های خلیج فارس را آلوده و منابع آب آشامیدنی ۱۰۰ میلیون نفر را مسموم کند.
- حمله هسته‌ای آمریکا سابقه‌ای جدید ایجاد می‌کند. به گفته او، روسیه به دست‌کم دو دولت اعلام کرده چنین حمله‌ای به مسکو آزادی عمل علیه اوکراین می‌دهد، و هند و پاکستان یا کره شمالی نیز ممکن است وسوسه شوند.
- از فوریه، دولت آمریکا بی‌سروصدا دکترین هسته‌ای را بازنویسی کرده تا استفاده نخست از «سلاح‌های هسته‌ای میدان نبرد» آسان‌تر شود.
او در پایان می‌گوید تاکنون یک گروه مورد مشورت قرار نگرفته است: مردم جهان، و اکنون زمان بلند کردن صدای آن‌ها فرا رسیده است.
پاسخ ایران: «در کوه کلنگ چیزی نیست»
احمد بخشایش اردستانی، عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس، درباره جزئیات داخل کوه کلنگ گفت به‌دلیل نداشتن اطلاع دقیق نمی‌توان وارد جزئیات شد. او افزود آنچه گفته می‌شود این است که این مجموعه در عمق ۱۰۰ تا ۱۲۰ متری زیر کوه قرار دارد. اما درباره ادعای نگهداری مواد هسته‌ای در آنجا تأکید کرد: «مواد اصلی در آنجا نیست... در کوه کلنگ چیزی وجود ندارد.»
او همچنین به اظهارات علی‌اکبر صالحی اشاره کرد و گفت صالحی یک‌بار به اشتباه جمله‌ای مطرح کرد مبنی بر اینکه پس از حمله به فردو، تأسیسات روی دشت به زیرزمین منتقل می‌شود و از کوه کلنگ گزلا نام برد، اما این به معنای وجود تأسیسات یا مواد خاص در آنجا نبود.
جمع‌بندی
نکته مهم آن است که همه موارد بالا، شامل تصمیم احتمالی ترامپ، تماس‌های روزانه نتانیاهو و فعالیت غنی‌سازی در کوه کلنگ، ادعاهای کارلسون و منابع ناشناس اوست و از سوی دولت آمریکا تأیید نشده است. تهران نیز وجود مواد هسته‌ای در این کوه را رد می‌کند. تا ۷ نوامبر، مهلتی که کارلسون مطرح کرده، باید دید ترامپ مسیر مذاکره و توافق دوحه را ادامه می‌دهد یا زیر فشار، راه دیگری برمی‌گزیند.
