پرداخت‌ نکردن معوقات فروردین و اردیبهشت‌ماه، صدای بازنشستگان تامین اجتماعی را درآورد

به گزارش اینتیتر به نقل از شبکه بازنشستگان، علی‌اصغر رضایی با انتقاد شدید از معوقات پرداخت‌ها و قطع برخی مزایای جانبی، ریشه مشکلات فعلی را در اجرانکردن درست قوانین کار و تأمین اجتماعی و همچنین بدهی‌های کلان دولت به این سازمان دانست. به باور وی، تکیه بر عرف به جای قانون در پرداخت‌ها، بازنشستگان را با مخاطرات شدید اقتصادی مواجه کرده است.

عضو هیئت‌مدیره کانون عالی بازنشستگان کشور ابراز نارضایتی گسترده بازنشستگان را ناشی از پرداخت‌نکردن معوقات فروردین و اردیبهشت‌ماه و افزایش‌نیافتن مزایای جانبی دانست. وی به‌طور مشخص به قطع پرداخت مبلغ ۷۱۶هزار تومانی اشاره کرد که طی دو سال گذشته پرداخت می‌شد و اکنون به‌دلیل نبود مبنای قانونی صریح و تکیه بر عرف، متوقف شده است .رضایی تأکید کرد: بسیاری از بازنشستگان زندگی خود را بر اساس این دریافتی‌ها تنظیم کرده بودند و قطع ناگهانی این مبالغ، حتی اگر پیش از این بر اساس عرف پرداخت می‌شده، فشار مضاعفی بر سفره‌های آن‌ها وارد کرده است.

عضو هیئت‌مدیره کانون عالی بازنشستگان کشور ادامه داد: بیش از ۷۰درصد بازنشستگان تأمین اجتماعی، حداقل دستمزدی در حدود ۱۶ تا ۱۷میلیون تومان دریافت می‌کنند که در شرایط تورمی فعلی، ابدا پوششی برای یک زندگی معمولی نیست. کسانی که ۳۰سال حق بیمه پرداخته‌اند، امروز در تأمین نیازهای اولیه خود درمانده‌اند.

رضایی راهکاری برای جبران خسارت‌های وارده به بازنشستگان پیشنهاد داد و گفت: پیشنهاد ما در خراسان رضوی این است که یک بررسی جامع از ابتدای انقلاب صورت گیرد؛ به‌طوری‌که مجموع نرخ تورم سالانه در یک ستون و مجموع افزایش‌های پرداخت‌شده به بازنشستگان در ستونی دیگر قرار گیرد و تفاوت این دو به عنوان «خسارت تورمی» به بازنشستگان پرداخت شود.

وی بیان کرد: ناترازی سازمان تأمین اجتماعی اکنون وارد مرحله بحرانی شده است. به دلیل شرایط حاکم بر اقتصاد، روند وصول حق‌بیمه‌ها با اختلال شدید مواجه شده و این امر منجر به ایجاد یک شکاف مالی عمیق در منابع سازمان گشته است؛ به‌طوری‌که تمامی چانه‌زنی‌های فعلی میان سازمان و دولت، حاصل همین ناترازی منابع است. رضایی یادآور شد: بازنشستگان تأمین اجتماعی امروز میان سه فشار سختِ «تورم افسارگسیخته»، «بدهی‌های دولت به سازمان» و «پیامدهای اقتصادی شرایط جاری کشور» قرار دارند. حق بازنشستگانی که ۳۰سال از دوران مفید زندگی خود را وقف تولید ملی کرده‌اند این نیست که در دوران کهن‌سالی با تهدید معیشتی مواجه باشند.