افت ۳۲ درصدی تولید خودروسازان در هفت ماه نخست سال
خودروسازان از ابتدای سال تا پایان مهر بیش از ۳۳۲ هزار دستگاه خودرو تولید کردند که نسبت به مدت مشابه در سال گذشته حاکی از افت ۳۲ درصدی است
به گزارش اینتیتر به نقل از دنیای اقتصاد، آمار تولید هفتماهه خودرو از تداوم افت تیراژ در سه خودروسازی بزرگ کشور حکایت دارد.
بر اساس آمار منتشرشده سه خودروساز بزرگ کشور از ابتدای سال تا پایان مهرماه در مجموع ۳۳۲هزار و ۸۵۷دستگاه خودرو تولید کردهاند.
رقمی که در مقایسه با تولید ۴۸۹هزار و ۷۲۴دستگاهی مدت مشابه سال گذشته، از افت ۳۲درصدی حکایت دارد. به این ترتیب، روند نزولی تولید سالانه همچنان ادامه دارد و حتی رشد نسبی تولید در شهریورماه نیز نتوانسته مسیر کلی تولید خودروسازان را تغییر دهد.
بررسی عملکرد تفکیکی شرکتها نشان میدهد هر سه خودروساز بزرگ کشور در هفتماهه امسال با کاهش تولید مواجه شدهاند؛ با این حال، شدت افت در شرکتها یکسان نبوده است.
پارسخودرو با کاهش ۵۸درصدی تولید، همچنان رکورددار افت در میان سه خودروساز بزرگ کشور است. پس از آن سایپا قرار دارد که تولید آن در این بازه زمانی ۴۴درصد کاهش یافته و ایرانخودرو نیز با افت ۲۴درصدی تولید مواجه شده است.
فاصله تولید خودروسازان با اهداف وزارت صمت نیز بیش از گذشته قابلتوجه شده است. اگر هدفگذاری تولید یکمیلیون دستگاه خودرو در سال جاری را مبنا قرار دهیم، سه خودروساز بزرگ کشور باید در پنج ماه باقیمانده از سال ۶۶۷هزار و ۱۴۳دستگاه خودرو دیگر تولید کنند.
به این معنا که از آبان تا پایان اسفند ایرانخودرو، سایپا و پارسخودرو باید بهطور متوسط ماهانه حدود ۱۳۴هزار دستگاه خودرو به تولید برسانند؛ رقمی که با عملکرد فعلی آنها فاصله زیادی دارد. این در شرایطی است که اگر تولید خودروسازان در ماههای باقیمانده در محدوده میانگین ماهانه هفتماهه امسال باقی بماند، مجموع تولید سالانه آنها به حدود ۶۰۰هزار دستگاه خواهد رسید.
تشدید تحریمها و دشواری نقلوانتقال پول، محدودیت دسترسی به منابع ارزی، مشکلات تامین مواد اولیه و قطعات وارداتی، افزایش هزینه تولید و کمبود نقدینگی، از جمله عواملی هستند که تولید خودروسازان را تحت فشار قرار داده است.
در کنار این موارد، محدودیتهای انرژی و اختلال در تامین برق و گاز صنایع نیز در ماههای گذشته بر برنامه تولید شرکتها اثر گذاشته است. از سوی دیگر، بدهی به زنجیره تامین و مطالبات قطعهسازان، توان این بخش برای تامین بهموقع قطعات را محدود کرده و در نتیجه، حتی در شرایطی که ظرفیت اسمی خطوط تولید وجود دارد، امکان استفاده کامل از آن فراهم نیست.
نکته دیگر اینکه افزایش قیمت خودرو در سال جاری نیز نتوانسته به محرکی برای رشد تولید تبدیل شود. خودروسازان در ماههای گذشته چندین نوبت افزایش قیمت را تجربه کردهاند و بهای محصولات آنها در مقایسه با سالهای قبل رشد قابلتوجهی داشته است.
این افزایش قیمتها نهتنها به رشد تولید منجر نشده، بلکه آمارها از تعمیق افت تولید حکایت دارند. این وضعیت نشان میدهد مشکل تولید را نمیتوان صرفا به فاصله قیمت کارخانه و بازار یا کمبود درآمد فروش شرکتها نسبت داد.
نگاهی به کارنامه تولید خودرو در دهه ۹۰ نیز ابعاد افت فعلی را روشنتر میکند. صنعت خودرو در این دهه دو مقطع مهم افت تولید را تجربه کرده است. نخست در سال ۱۳۹۲ که تولید خودرو به ۶۲۴هزار و ۷۶۰دستگاه رسید و دوم در سال ۱۳۹۸، همزمان با تشدید تحریمهای اقتصادی، که تولید به ۶۲۴هزار و ۷۵۰ دستگاه کاهش یافت.