اینترنت 9 اردیبهشت وصل می شود؟ کابوس تمام عیار قطعی اینترنت بر جان بیماران دیابتی
مهم ترین سوال مردم این روز ها این است که اینترنت دقیقا کی وصل می شود؟
به گزارش اینتیتر به نقل از زومیت، سال 1404 و 1405 را می توان سال خاموشی گسترده اینترنت در ایران دانست. اولین بار در جریان جنگ 12 روزه چند ساعت پس از شروع حملات رژیم صهیونیستی اینترنت با محدودیتها و اختلالاتی مواجه شد. محدودیتهایی که وزارت ارتباطات در بیانیهای آن را وابسته به شرایط ویژه کشور خواند و موقتی اعلام کرد. بار دوم شاهد قطعی گسترده در دی ماه بودیم و در نهایت هم رسیدیم به قطعی فعلی که از 9 اسفند آغاز شده و تا به امروز که 60 روز از آن می گذرد همچنان ادامه دارد و مشخص نیست که دقیقا کی قرار است وصل شود. این قطعی گسترده اخیر را می توان طولانی ترین قطعی اینترنت نامید. در هر یک از قطعی های طولانی مدت اینترنت عمده نگرانیها به تعطیلی کسبوکارهای آنلاین، قطع ارتباط با دنیای آزاد و اختلال در فعالیت پلتفرمهای ارتباطی مربوط میشد اما با طولانی شدن این وضعیت، حالا ترکشهای این ایزولهسازی، مستقیما به سمت سلامت و جان شهروندان رفته است.
در یکی از تکاندهندهترین پیامدهای این محدودیتها، بیماران دیابتی که زندگیشان به فناوری و سنسورهای پایشگر مداوم قند خون (CGM) گره خورده، در بنبستی فجیع گرفتار شدهاند؛ بنبستی که در آن، یک قطعه پلاستیکی و الکترونیکی چند میلیون تومانی، بدون چند کیلوبایت دیتای اینترنت بینالملل، هیچ تفاوتی با یک شیء بیمصرف ندارد.
در سالهای اخیر، سنسورهای هوشمند دیابت انقلابی در زندگی مبتلایان به این بیماری ایجاد کردهاند. این سنسورها با نصب روی بازو یا شکم، به صورت لحظهای و بدون نیاز به سوزن زدنهای مکرر، میزان قند خون را پایش و به موبایل بیمار مخابره میکنند. با این حال، بحران کمبود دارو و تجهیزات پزشکی در ماههای گذشته از یک سو و جهشهای نجومی قیمت ارز از سوی دیگر، دسترسی به این سنسورها را به شدت محدود کرده بود.
اما مشکلات استفاده از این تکنولوژی برای بیماران مبتلا به دیابت در ایران به همین جا ختم نمیشود؛ بررسیهای زومیت نشان میدهد معدود بیمارانی که با صرف هزینههای گزاف موفق به خرید این دستگاهها از بازار آزاد یا شرکتهای وارد کننده میشوند، در مرحله استفاده به دیوار بلندتری به نام «قطعی اینترنت» برمیخورند.
ساختار نرمافزاری بسیاری از این سنسورها طوری است که برای راهاندازی (Activation) و اتصال اولیه به بدن بیمار، اپلیکیشن مربوطه باید از فروشگاههای رسمی (گوگلپلی یا اپاستور) دانلود شود و کاربر در سرورهای شرکت سازنده ثبتنام (Register) کند. این فرایند امنیتی که در همه جای دنیا کمتر از دو دقیقه زمان میبرد، در ایرانِ امروز به یک کابوس تمامعیار تبدیل شده است. بدون اینترنت جهانی و در شرایطی که معدود فیلترشکنهای گرانقیمت باقیمانده هم با اختلالات گسترده روبهرو هستند، اپلیکیشن سنسور اجازه فعالسازی دستگاه را نمیدهد.
اینترنت دقیقا کی وصل می شود؟
در حال حاضر مهم ترین سوال مردم از هر قشر و صنفی؛ چه کسانی که شغل و درآمدشان مستقیم وابسته به اینترنت است چه کسانی که از اینترنت صرفا به عنوان ابزاری برای سرگرمی استفاده می کنند این است که اینترنت دقیقا کی وصل می شود؟
در پاسخ به این سوال هیچ کس جواب روشنی نمی دهد. سخنگوی دولت دیروز در جمع خبرنگاران با تاکید بر مخالفت قطعی دولت با «بیعدالتی ارتباطی»، اعلام کرد که با اعلام وضعیت عادی از سوی نهادهای ذیصلاح، محدودیتهای ارتباطی تغییر خواهد کرد.
الیاس حضرتی رئیس شورای اطلاعرسانی دولت، با اشاره به نارضایتیها از وضعیت اینترنت در شرایط فعلی، تأکید کرد: این محدودیتها ناشی از شرایط جنگی است و با پایان آن، وضعیت به حالت عادی بازخواهد گشت.
وزیر ارتباطات هم در گفتگویی اعلام کرد که شبانهروز تلاش میکنیم که اینترنت برگردد و با کیفیت و عادلانه در اختیار «آحاد مردم» قرار بگیرد.
همان طور که مشخص است هیچ فرد یا نهادی پاسخ روشنی مبنی بر اینکه اینترنت دقیقا کی قرار است وصل شود نمی دهد تنها می گویند که مخالف این خاموشی گسترده هستند و با عادی شدن وضعیت، اینترنت به حالت عادی بازخواهد گشت. این وسط مانده اند مردمی که تاب آوری آن ها در قبال این بلاتکلیفی هر روز کمتر می شود.