جدیدترین اخبار از وضعیت اتصال اینترنت بین الملل جمعه ۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۵

به گزارش اینتیتر، قطعی اینترنت بین الملل در ایران براساس گزارشات نت بلاکس از ۷۰ روز عبور کرد. در ۲۰ روز اخیر شاهد بازگشایی دو درصدی اینترنت بین الملل بودیم.

این بازگشایی مربوط به دسترسی محدود به موتور جستجوی گوگل برای کاربران ایرانی بود.

آخرین احبار حکایت از این دارد که اینترنت بین الملل در یک ماه آینده به وضعیت عادی بازخواهد گشت. 

این روزها امکان استفاده از اینترنت پرو برای کسب و کارها و برخی از افراد فراهم شده  است. اینترنت پرو اینترنت پایداری است که بدون فیلتر امکان استفاده به کاربر را می دهد.

گجت نیوز در جدیدترین گزارش خود درباره اینترنت پرو نوشته است: هم‌زمان با تداوم محدودیت‌های اینترنت بین‌الملل در کشور، برخی اپراتورها طرح فروش اینترنت پرو را در دستور کار قرار داده‌اند.

در حالی که دسترسی به اینترنت بین‌الملل هنوز برای بخش بزرگی از مردم با محدودیت، اختلال یا کیفیتی ناپایدار همراه است، اکنون نشانه‌هایی از عرضه سرویس «اینترنت پرو» دیده می‌شود که بر اساس گزارش‌های منتشرشده، اپراتورها مجوز فروش آن را دریافت کرده‌اند و این احتمال وجود دارد که در آینده نزدیک برای عموم کاربران نیز ارائه شود.

این تحول در شرایطی رخ می‌دهد که بسیاری از کاربران همچنان از دسترسی کامل، روان و عادی به اینترنت جهانی محروم هستند و آنچه قرار است تحت عنوان یک خدمت جدید و با هزینه‌ای بالاتر عرضه شود، در واقع همان سطحی از دسترسی است که در وضعیت طبیعی باید برای همه شهروندان فراهم باشد. طبق آخرین اخبار داخلی، اپراتورها در مسیر اجرای طرح فروش اینترنت پرو قرار گرفته‌اند و به نظر می‌رسد مقدمات عرضه عمومی این سرویس در حال فراهم شدن است.

با این حال، مسئله اصلی آنجاست که اینترنت بین‌الملل برای شمار زیادی از مردم همچنان محدود یا مختل باقی مانده و در چنین وضعیتی، ارائه یک سرویس پولی با وعده دسترسی بهتر، این تصور را ایجاد می‌کند که به‌جای رفع ریشه‌ای محدودیت‌ها و بازگرداندن شرایط عادی برای همه، قرار است همان دسترسی معمول و متعارف با قیمت بالاتر به کاربران فروخته شود. به بیان دیگر، خدمتی که باید در حالت عادی بخشی از حقوق پایه کاربران در بهره‌مندی از اینترنت آزاد و باکیفیت باشد، اکنون در قالب بسته‌ای ویژه و با تعرفه‌ای گران‌تر بازتعریف می‌شود.

در عمل، آنچه در حال شکل‌گیری است صرفاً معرفی یک سرویس جدید ارتباطی نیست، بلکه نوعی مدل رانتی را تداعی می‌کند که در آن دسترسی آزادتر به اینترنت از جایگاه یک حق عمومی و همگانی خارج شده و به کالایی ویژه، امتیازی و قابل خرید تبدیل می‌شود. این وضعیت به آن معناست که ابتدا دسترسی عادی و طبیعی مردم به اینترنت محدود شده و سپس همان حقی که پیش‌تر باید بدون مانع در اختیارشان قرار می‌گرفت، اکنون قرار است با عنوانی تازه و با تعرفه‌ای بالاتر دوباره به خود آنان فروخته شود.