آیا ورزش شما را خلاق تر می کند؟
آیا ورزش شما را خلاق تر می کند؟ پژوهش های علمی نشان داده اند که این دو متغیر بایکدیگر رابطه دارند. در ادامه به شرح این موضوع خواهیم پرداخت.
به گزارش اینتیتر به نقل از نیویورک تایمز، اخیرا مطالعه ای در مورد رابطه بین فعالیت بدنی و خلاقیت صورت گرفته است که نشان می دهد اگر اغلب ورزش می کنید، احتمال زیادی وجود دارد که خلاق تر باشید. این مطالعه بیان میکند که که افراد فعال در طول آزمایش های خلاقیت خود، ایدههای بهتر و بیشتری نسبت به افرادی که نسبتا کم تحرک هستند، ارائه می کنند. در نتیجه این پژوهش پیشنهاد میکند که اگر میخواهیم نوآورتر باشیم، باید فعالیت بدنیمان را افزایش دهیم.
بیشتر بخوانید:
علم در حال حاضر با ارپه شواهد زیادی نشان می دهد که فعالیت بدنی بر نحوه تفکر ما تاثیر می گذارد. بسیاری از مطالعات روی افراد و حیوانات نشان می دهند که مغز در پاسخ به فعالیت بدنی تغییر می کند. تا حدی به این دلیل که در حین ورزش مغز خود را با خون، اکسیژن و مواد مغذی اضافی مخلوط می شود. در مطالعات جوندگان، حیواناتی که به طور منظم ورزش می کنند، سلول های مغزی بسیار بیشتری نسبت به همتایان کمتحرکشان تولید می کنند و حتی اگر مسن باشند، در تست های تفکر بهتر عمل می کنند. در انسانها نیز، ورزش توانایی هاشان را برای استدلال و به خاطر سپردن تقویت می کند.
اما خلاقیت یکی از انتزاعی ترین مهارت های تفکر است و از آنجایی که اندازه گیری آن دشوار است، رابطه اش با ورزش مشخص نیست.
مطالعاتی در سالهای گذشته، روابط جالبی بین حرکت و کم تحرکی پیدا کرده اند. به عنوان مثال، در آزمایشی که در سال ۲۰۱۲ انجام شده است، محققان از برخی از داوطلبان خود خواستند که دستهایشان را آزادانه و روان در فضا حرکت دهند، در حالی که گروهی دیگر، دستهایشان را در خط مستقیمی حرکن میدادند. پس از هر جلسه، محققان داوطلبان را ترغیب کردند تا به ایده پردازی برای یک روزنامه معمولی بپردازند و دریافتند که کسانی که به صورت روان و آزادانه حرکت می کردند، ایده های بدیع تری را نسبت به کسانی که حرکاتشان سفت و سخت بوده است، ارائه کردند.
مطالعه دیگری نیز در سال ۲۰۱۴ درباره ورزش و خلاقیت نشان داد که حرکت میتواند باعث نوآوری شود. در بخش اصلی آن آزمایش چند قسمتی، داوطلبان پشت میز در یک فضای اداری ساده نشسته بودند و سعی میکردند راه های جدیدی را برای استفاده از یک دکمه تصور کنند. آنها سپس آزمایش متفاوت تری از خلاقیت را در حالی که روی تردمیل در همان اتاق ساده راه می رفتند، انجام دادند. پس از آن تقریباً همه شرکت کنندگان ایدههایی را مطرح کردند که در حین راه رفتن مبتکرانه تر از زمان نشستن آنها بودند.
بسیاری دیگر از مطالعات گذشته در مورد حرکت و خلاقیت به بررسی اثرات کوتاه مدت فعالیت بدنی تحت شرایط کاملاً کنترل شده در آزمایشگاه ها یا محیطهای مشابه پرداختند. اما آنها ارتباط بالقوهای بین فعالیت های روزمره، مانند پیاده روی و عملکرد تخیلات، یا اینکه چگونه فعال بودن میتواند در وهله اول بر خلاقیت تأثیر بگذارد را بررسی نکردند.
بنابراین، برای مطالعه جدید که در Scientific Reports منتشر شد، محققان دانشگاه گراتس در اتریش تصمیم گرفتند فعالیتهای عادی گروهی از بزرگسالان متوسط را ردیابی کنند و همچنین خلاقیت آنها را اندازهگیری کنند تا ببینند که چگونه ممکن است این دو با هم رابطه مستقیمی داشته باشند.
دانشمندان در مورد شادی نیز بحث هایی را مطرح کرده اند. برخی از تحقیقات گذشته حدس می زدند که خلق و خوی خوب ممکن است به عنوان واسطه ای بین فعالیت و خلاقیت عمل کند. بر اساس این ایده، حرکت افراد را شادتر می کند و شادی خوب آنها به نوبه خود آنها را خلاق تر می کند. براساس این سناریو، حرکت مستقیما بر تفکر خلاق تأثیر نمی گذارد.
برای کسب اطلاعات بیشتر، محققان ۷۹ بزرگسال سالم را جمع آوری کردند، به آنها ردیاب های فعالیت را به مدت پنج روز دادند و سپس از آنها خواستند که از آزمایشگاه بازدید کنند و اجازه دهند تخیل آنها بالا برود و کاربردهای جدیدی برای لاستیک ها و چترهای ماشین پیدا کنند و نقاشی های جزئی را به پایان برسانند. سپس محققان نتایج خود را بر اساس اصالت و سایر معیارها ارزیابی کردند. داوطلبان همچنین پرسشنامه های استانداردی را در مورد خلق و خوی خود تکمیل کردند.
در نهایت، دانشمندان دادهها را با استفاده از شکل پیچیدهای از تجزیه و تحلیل آماری بررسی کردند که یافته های تحقیقات قبلی مرتبط را تایید کنند و میزان نقش یک میانجی بالقوه را نیز به حساب آوررند. در این مورد، محققان کنجکاو بودند که آیا شاد بودن ارتباط نزدیکی با میزان حرکت افراد و خلاقیت آنها دارد، به این معنی که این دو را به هم مرتبط می کند؟
محققان نتیجه گرفتند که پاسخ منفی است. فعال ترین داوطلبان نیز خلاق ترین افراد بودند، بهخصوص اگر اغلب راه می رفتند یا به طور متوسط ورزش میکردند. افراد فعال نیز تمایل داشتند که شاد باشند، اگرچه خلق و خوی آنها اگر در فعالیت های نسبتا شدید مانند دویدن بالاترین حالت را داشت.
اما همبستگی بین فعالیت، خلاقیت و خلق و خوی ناچیز بود. مردم میتوانستند اغلب راه بروند و کاملا خلاق باشند، اما بهخصوص شاد نباشند. این نشان می دهد که این خلق و خوی بهبود یافته نبوده است که بیشتر بر خلاقیت تاثیر میگذارد.
کریستین رومینگر، استاد روانشناسی در دانشگاه گراتس و نویسنده اصلی این مطالعه، می گوید: یافته ها به ارتباط بین خلاقیت و فعالیت بدنی در زندگی روزمره اشاره دارد.
با این حال، این مطالعه به لحظه ای کوتاه از زندگی مردم نگاه می کند و شامل یک آزمایش تصادفی نیست و نمی تواند به ما بگوید که آیا فعال بودن به طور مستقیم باعث خلاقیت بیشتر می شود. فقط نشان میدهد که فعالیت و خلاقیت به هم مرتبط هستند.
همچنین توضیح نمی دهد که چگونه ورزش و سایر فعالیت ها میتوانند خلاقیت را شکل دهند. اما نتایج کاملاا واضح است که تخیلات فعال با زندگی فعال شروع می شود.
