عراقچی: برای دیپلماسی و دفاع از خود آماده ایم
عراقچی در یادداشتی تاکید کرد که در حالی که ایران قویاً متعهد به یافتن راه‌حلی صلح‌آمیز و در شأن برای این مناقشه است، اما در عین حال کاملاً برای دفاع از خود نیز آمادگی دارد.
به گزارش اینتیتر به نقل از فایننشال تایمز، عباس عراقچی در یادداشتی در روزنامه فایینشال تایمز نوشت: «اگرچه دستور کار دیدارهای من با چندین وزیر امور خارجه در مجمع عمومی سازمان ملل در ماه گذشته متفاوت بود، اما یک پیام واحد در همه آن‌ها وجود داشت: ایران خواهان توافقی عادلانه و شرافتمندانه با ایالات متحده است. برای دستیابی به چنین نتیجه‌ای، کاخ سفید باید جدیت و اراده‌ای واقعی برای پایان دادنِ همیشگی به تجاوزات خود نشان دهد.»
عراقچی در این یادداشت تاکید می‌کند: «در حالی که ایران قویاً متعهد به یافتن راه‌حلی صلح‌آمیز و در شأن برای این مناقشه است، اما در عین حال کاملاً برای دفاع از خود نیز آمادگی دارد. پرزیدنت دونالد ترامپ بر اساس پیش‌فرض‌هایی کاملاً نادرست درباره میزان تاب‌آوری و استحکام ایران، وارد این جنگ شد. به نظر می‌رسد با وجود تمام شواهدِ خلافِ این ادعا، همچنان اطلاعات غلطی به او داده می‌شود مبنی بر اینکه نیروهای مسلح ما برای دفاع از میهن آمادگی ندارند. در مقابل، نیروهای نظامیِ بی‌باکِ ما از اقدامات تجاوزکارانه‌ای که از سال ۲۰۲۵ توسط اسرائیل و آمریکا صورت گرفته، درس‌های ارزشمندی آموخته‌اند.»
عراقچی در ادامه آورده است: «بگذارید نکته‌ای بدیهی را بیان کنم: ما هیچ‌گونه اعتمادی به صداقتِ ادعای دولت ایالات متحده مبنی بر تمایل به صلح با ایران نداریم. شواهد برای همگان آشکار است: در ژوئن ۲۰۲۵ و فوریه ۲۰۲۶، درست در زمانی که ما مشغول مذاکره بودیم، آن‌ها ما را بمباران کردند. و در ژوئن سال جاری، اندکی پس از امضای توافق‌نامه‌ای میان رئیس‌جمهور مسعود پزشکیان و پرزیدنت ترامپ، برای سومین بار مورد حمله قرار گرفتیم. چگونه می‌توانیم دوباره به یک رئیس‌جمهور ایالات متحده اعتماد کنیم؟ با توجه به اینکه کاخ سفید هیچ تمایلی برای دستیابی به تفاهمی در خصوص مسیر پیشِ رو نشان نداده و در عین حال به خشونت بیشتر نیز تهدید کرده است، دلیلی اندک برای انتظار پیشرفت در مقطع کنونی وجود دارد. تشدید اخیر تنش‌ها در سراسر منطقه که نشان می‌دهد این مناقشه با چه سرعتی می‌تواند گسترش یابد و پیامدهای آن تا چه حد می‌تواند دامن‌گیر شود گواهی بر خطری بزرگ برای صلح و امنیت بین‌المللی است. با وجود تمام این اوصاف، من به عنوان یک دیپلمات حرفه‌ای، وظیفه دارم تمام تلاش خود را به کار گیرم تا به دیپلماسی فرصتی بدهم؛ حتی زمانی که امید به موفقیت بسیار اندک است.»
در مجمع عمومی اخیر، من از طریق میانجی‌ها طرحی هفت‌روزه را به ایالات متحده ارائه دادم که در آن اقداماتی که هر دو طرف باید برای پایان دادن به جنگ و بازگشایی تنگه هرمز انجام دهند، مشخص شده است. نکته مهم اینکه در این پیشنهاد، از ایالات متحده خواسته نشده است کاری انجام دهد که پیش‌تر با آن موافقت نکرده باشد. مراحل تعیین‌شده در این توافق‌نامه چارچوبی، کاملاً شفاف هستند؛ همان‌طور که نتیجه آن نیز روشن است: تنگه هرمز در روز ششم بازگشایی می‌شود و مذاکرات برای دستیابی به توافق نهایی در روز هفتم از سر گرفته خواهد شد. در صورت اجرای این طرح، زندگی در منطقه به‌تدریج به حالت عادی بازخواهد گشت.
در همین حال، کاخ سفید از اذعان به هزینه‌های فزاینده این جنگ برای مردم عادی آمریکا خودداری می‌کند. برای درک این واقعیت نیازی نیست تنها به گفته‌های من استناد کنید؛ چرا که اکنون هشت ماه از آغاز یکی دیگر از جنگ‌های انتخابی ایالات متحده در خارج از مرزهایش می‌گذرد و حتی مؤسسه «مودیز» (Moody’s) نیز اعلام کرده است که تهاجم علیه ایران، تنها در سال جاری حدود ۲۶۵ میلیارد دلار یا به عبارتی حدود ۲۰۰۰ دلار برای هر خانوار به مصرف‌کنندگان آمریکایی هزینه تحمیل کرده است. جهش قیمت انرژی تقریباً نیمی از این رقم را تشکیل می‌دهد؛ رقمی که البته هزینه‌های به‌مراتب سنگین‌ترِ تحمیل‌شده بر اقتصاد جهانی را در بر نمی‌گیرد. اگر هزینه‌های مربوط به آسیب‌های وارده به پایگاه‌های نظامی متعدد ایالات متحده در منطقه و خسارات سنگین تجهیزات را نیز به این ارقام بیفزاییم، ابعاد فاجعه‌بار این جنگ برای منافع آمریکا کاملاً آشکار می‌شود.
واقعیت این است که ایران، صرفاً به دلیل موقعیت جغرافیایی خود، همواره از اهرم فشاری بی‌همتا بر تردد دریایی در تنگه هرمز برخوردار خواهد بود. مهم‌تر اینکه، با وجود هیاهوهای پیرامون مسیرهای جایگزین، این آبراه هم برای منطقه و هم برای اقتصاد جهانی، غیرقابل جایگزین است. خبر خوب این است که ایران قصد دارد به نقش تاریخی خود به عنوان حافظ این تنگه و کسانی که به‌طور قانونی از آن عبور می‌کنند، پایبند بماند. »
او در این یادداشت خاطرنشان می‌کند: «راهی برای برون‌رفت وجود دارد، اما این امر تنها زمانی محقق می‌شود که دولت ایالات متحده صادقانه بپذیرد که هیچ گزینه نظامی‌ای در اختیار ندارد. پس از گذشت نزدیک به هشت ماه از جنگ که طی آن هیچ‌یک از اهدافِ به‌طور علنی اعلام‌شده‌ی آن‌ها در حمله به ایران محقق نشده است این واقعیت باید دیگر کاملاً آشکار شده باشد.
اکنون که بار دیگر در مقطعی خطرناک قرار گرفته‌ایم، وظیفه خود می‌دانم هشدار دهم که هرگونه تشدید تنش در اطراف تنگه هرمز یا سایر نقاط منطقه، جان غیرنظامیان، امنیت و رفاه تمام کشورهای منطقه و همچنین اقتصاد جهانی را با خطراتی جدی مواجه خواهد کرد. این تجربه‌ای است که از گذشته آموخته‌ایم و بی‌تردید در آینده نیز چنین خواهد بود. اگر ایالات متحده بار دیگر به جای دیپلماسی، اقدام نظامی را برگزیند، با اطمینان کامل می‌توانم بگویم که این کار به شکستی راهبردی و به‌مراتب بزرگ‌تر منجر خواهد شد. ایران، تمدنی کهن و سرافراز است که در برابر هیچ قدرتی سر خم نمی‌کند.
با این حال، اگر نشانه‌هایی قوی از تمایل صادقانه ایالات متحده برای دستیابی به راه‌حلی عادلانه و شرافتمندانه جهت پایان دادنِ دائمی به این مناقشه مشاهده کنیم، ایران آماده است تا به دیپلماسی فرصتی دوباره بدهد. پرزیدنت ترامپ در آغاز این جنگ، تصورات نادرستی درباره ایران داشت. تکرار آن اشتباه در شرایط کنونی، تنها به پیامدهایی به‌مراتب دردناک‌تر منجر خواهد شد.»
