چند میگیری داد بزنی؟
رسانه خبری اینتیتر | عدم حضور تماشاگر در زمین در دوران کرونایی موجب شده تا هنر برخی از دستیاران در بازیهای لیگ برتر بهتر به چشم بیاید!
به گزارش اینتیتر به نقل از خبرورزشی، تأسفبرانگیز است که برخی برای ارزیابی مربیان از نظر فنی تن صدای مربی را مورد بررسی قرار میدهند؛ ملاک موفقیت هم داد زدن او در جریان بازی است؛ اینکه آیا میتواند با تن صدای خود داور را تحت تأثیر قرار دهد و اگر کادر فنی حریف با داور وارد بحث شد میتواند با کادر فنی حریف وارد دعوا شود و اجازه ندهد آنها با داور صحبت کنند. به گوش شنیده شد در همین لیگ برتر سرمربی خطاب به دستیارانش گفته اگر نمیتوانید شلوغ کنید و جواب مربی حریف را بدهید از بازی بعدی میروید روی سکو.
وظیفه کمک نه این است و نه شوت زدن به زمین و متوقف کردن مسابقه؛ در مسابقهای حریف در آستانه گلزنی است و مربی توپ را به سمت زمین شوت میزند و داور ناگزیر در سوت خود میدمد و حمله متوقف میشود و تیمی که در حمله است فرصت خوب گلزنی را از دست میدهد. این رفتار با هیچ ادلهای قابل توجیه نیست؛ اگر قرار باشد هر کسی در واکنش به تصمیم داور چنین تصمیمی بگیرد فوتبال نظم و نظام خود را از دست میدهد و دیگر به چنین ورزشی نمیشود گفت فوتبال.
تیم فوتبالی را بازی میکند که تمرین میکند؛ هر ایدهای که لازم است در جریان بازی به بازیکن گفته شود باید تمرین شود و روز مسابقه مربی کنار زمین میایستد که بازیخوانی کند و اگر نکتهای لازم است برای تغییر روش بازی یادآور شود، نه داد و بیدا کند و از کمک بخواهد داد بزند. این رفتارها نه تنها کمکی به سرمربی نمیکند بلکه سرمربی از چاله به چاه میافتد. مربیای که در جریان بازی آرامش نداشته باشد و از دستیارانش کمک نخواهد هیچگاه تبدیل به مربی موفقی نخواهد شد و به همراه تیمش بزرگ نخواهد شد.