حقایق جالب فیلم The Batman

در این مقاله به بررسی نکات و حقایق جالب فیلم The Batman یکی از بهترین فیلم‌های ابرقهرمانی سال‌های اخیر سینما خواهیم پرداخت.

به گزارش اینتیتر به نقل از زومجی،‌ بعد از ماه‌ها انتظار سرانجام فیلم The Batman به کارگردانی مت ریوز اکران و پس از مدتی بعد از آن به‌صورت دیجیتال منتشر شد تا طرفداران شوالیه تاریکی شاهد فیلم جدیدی از ابرقهرمان مورد علاقه خودشان باشند. پس از سه‌گانه شوالیه تاریکی به کارگردانی کریستوفر نولان که نشان داد می‌توان فیلم‌های ابرقهرمانی را در قالبی واقع‌گرایانه به‌تصویر کشید و به موفقیت رسید، این بار مت ریوز همان مسیر را پیش گرفت و سعی کرد شخصیت بتمن را در فضایی تاریک و البته واقع‌گرایانه روی پرده سینماها ببرد.

بیشتر بخوانید:

فیلمی که در آن قهرمان گاتهام این بار آن روی کارآگاه بودنش را به رخ دشمنان خودش می‌کشد و سعی می‌کند تا معماهای شخصیت ریدلر را حل کند. حضور بازیگران محبوبی مانند رابرت پتینسون، کالین فارل، پل دینو، زویی کراویتز و اندی سرکیس در این فیلم جذابیت‌های آن را دوچندان کرده تا شاهد فیلم خوبی درباره شخصیت بتمن باشیم. بااینکه نظرات ضدونقیضی درباره این فیلم وجود دارد ولی فیلم The Batman توانست هم درمیان نقدها و هم در گیشه‌ها عملکردی موفق داشته باشد و نقدهای مثبت و فروشی حدود ۸۰۰ میلیون دلاری آن، این موضوع را ثابت می‌کند. به بهانه انتشار این فیلم تصمیم گرفتیم تا در این مقاله نگاهی داشته باشیم به نکات و حقایق جالب فیلم The Batman؛ حقایقی که شاید از آن‌ها اطلاعی نداشته باشید.

۱- منابع الهام فیلم The Batman

مانند بسیاری از فیلم‌های سینمایی و سریال‌های تلویزیونی المان‌های فیلم The Batman نیز با گرفتن الهام‌های ریز و درشتی خلق شده‌اند که تصمیم گرفتیم در ابتدای مقاله نگاهی کوتاه به آن‌ها داشته باشیم. توجه داشته باشید که توضیحات این قسمت از مقاله به‌طور مستقیم از مصاحبه‌ها و توضیحات اعضای تیم سازنده و بازیگران فیلم گرفته شده است و هیچگونه ایده شخصی در آن‌ها وجود ندارد.

توضیحات این بخش را با نقش اصلی فیلم یعنی شخصیت بروس وین یا همان بتمن شروع کنیم. مت ریوز در مصاحبه‌ای بسیار جالب با رسانه Empire درباره شخصیت بتمن گفت: «زمانی‌که در ابتدای مراحل نوشتن داستان این فیلم بودم، موزیک‌های زیادی گوش می‌دادم تا اینکه به یکی از آهنگ‌های گروه نیروانا یعنی آهنگ Something in the Way رسیدم. بارها و بارها آن را گوش دادم و حس می‌کردم این قطعه تنها برای این فیلم ساخته شده است. آهنگی که در نخستین تریلر این فیلم استفاده شد و حتی می‌توان به آن به‌عنوان صدای شخصیت بتمن نگاه کرد».

وی در ادامه افزود: «در این آهنگ می‌شنویم که اتفاقی در راه است؛ دقیقا همان چیزی که در فیلم می‌بینیم. علاوه‌بر این آهنگ شخصیت کرت کوبین نیز تاثیر بسیار زیادی روی من گذاشت و از او هم برای خلق بتمنی که در فیلم دیدیم، الهام گرفتم. خواننده و نوازنده‌ای که سرانجام خوبی در پیش نداشت؛ دقیقا مانند بروس وین. حتی سعی کردیم از ظاهر کرت کوبین نیز در ظاهر بروس وین استفاده کنیم که این موضوع را خیلی راحت می‌توانید در مدل مو‌های این شخصیت در فیلم ببینید».

از شخصیت اصلی کمی فاصله بگیریم و به وسیله نقلیه جناب بروس وین بپردازیم، ماشین بتمن یا همان بت‌موبیل که قطعا در تمام فیلم‌های مربوط‌به شخصیت بتمن یکی از المان‌های جذاب آن‌ها تلقی می‌شود. در فیلم The Batman مت ریوز قصد داشت تا این وسیله نقلیه با الهام از رمان Christine به نویسندگی استفن کینگ طراحی شود. در این رمان ماشینی وجود دارد که دراختیار موجوداتی ابرانسانی قرار گرفته است. مت ریوز پس از درمیان گذاشتن ایده خود درباره الهام گرفتن از این رمان با تیم طراحی فیلم با موافقت آن‌ها روبه‌رو شد و نتیجه این ایده هم همان بت‌موبیلی به‌شمار می‌رود که در این فیلم مشاهده کردیم.

مت ریوز در توضیحات خودش به این نکته نیز اشاره کرده بود که برای کارگردانی فیلم The Batman از فیلم‌هایی مانند فیلم The French Connection محصول سال ۱۹۷۱، فیلم Chinatown محصول سال ۱۹۷۴ و فیلم Taxi Driver محصول سال ۱۹۷۶ الهام‌های زیادی گرفته است. وی همچنین گفته بود که به کتاب کمیک Batman: Year One علاقه بسیار زیادی دارد. در این کمیک شخصیت کت‌وومن در درگیری خود با شخصیت فالکونی صورت او را با ناخن‌های بلندش زخمی می‌کند و صحنه درگیری این دو شخصیت در این فیلم از روی همین کمیک الهام گرفته شده است.

از دیگر کتاب‌های کمیکی که می‌توان به‌عنوان منابع اصلی الهام این فیلم یاد کرد باید به کتاب‌هایی مانند The Long Halloween و Ego اشاره کنیم که نقش بسیار پررنگی در ساخته شدن فیلم The Batman داشته‌اند.

۲- ایفای نقش پل دینو در نقش ریدلر

پل دینو از همان روزی که در فیلم There Will Be Blood به ایفای نقش پرداخت به همه نشان داد که چه بازیگر بااستعدادی به‌شمار می‌رود و در نقش شخصیت شرور فیلم The Batman یعنی در نقش ریدلر نیز بار دیگر توانایی‌های خودش را به رخ کشید. وی نه‌تنها با هنرنمایی خودش در نقش ریدلر توانست تحسین بسیاری از منتقدین و اهالی سینما را به‌دست آورد که در مراحل ساخت این فیلم و فیلم‌برداری سکانس‌های مربوط‌به شخصیت ریدلر نیز نقش پررنگی داشت.

بدون شک با تماشای شخصیت ریدلر نخستین المانی که توجه ما را به سمت خودش جلب می‌کند، ماسک او به‌شمار می‌رود. ماسکی که تهیه آن داستان بسیار جالبی دارد. ماسکی که شخصیت ریدلر در فیلم The Batman آن را روی صورت خودش می‌گذارد درواقع به‌طور خیلی ساده از فروشگاه اینترنتی eBay خریداری شده است؛ باورتان می‌شود؟ ژاکلین دوران، طراح لباس این فیلم این ماسک را در این فروشگاه دید و اعتقاد داشت بهترین ماسک برای شخصیت ریدلر به‌شمار می‌رود. ماسکی که مانند ماسک‌های استفاده شده توسط ارتش آمریکا در نبردهای زمستانی طراحی شده است. پل دینو همچنین بیش از ۱۰۰ عینک مختلف را روی این ماسک امتحان کرد تا سرانجام توانست راحت‌ترین عینک را که روی این ماسک و صورتش قرار می‌گرفت و همچنین ظاهر مناسبی داشت را پیدا و انتخاب کند.

یکی دیگر از داستان‌های جالب مربوط‌به نقش‌آفرینی پل دینو در نقش ریدلر مربوط می‌شود به سکانسی که شخصیت ریدلر در سالن شهرداری توسط یک تلفن هوشمند با بتمن تماسی برقرار می‌کند. طبق صحبت‌های مت ریوز، کارگردان فیلم بتمن، فیلم‌برداری این سکانس کوتاه پس از حدود ۲۰۰ برداشت به پایان رسید که مهم‌ترین دلیل این موضوع وسواس عجیب پل دینو به‌شمار می‌رود. او درباره این سکانس در یک مصاحبه تلویزیونی گفت: «به‌خاطر درخواست‌های پل دینو ما بیش از ۲۰۰ برداشت مختلف از این سکانس را فیلم‌برداری کردیم. پل در یک اتاق دارای عایق صدا به‌همراه یک تلفن همراه نشسته بود و به‌طور مدام نسخه‌های متفاوتی از دیالوگ‌های ریدلر در آن سکانس را بازخوانی می‌کرد».

او ادامه داد: «پل مدام ایده‌های متفاوتی به ذهنش می‌رسید. مثلا می‌گفت بگذارید جلوی تلفن به‌صورت نشسته صحبت کنم یا می‌گفت اگر صورت ریدلر معلوم نباشد دیالوگ‌های تاثیرگذارتر خواهند بود که درنهایت ایده او برای رفت‌وآمد جلوی دوربین و نشان دادن نامنظم صورتش همراه‌با ماسک و گفتن دیالوگ‌های شخصیت ریدلر به‌عنوان ایده نهایی در فیلم استفاده شد. ایده‌های مختلف و صدالبته جذاب او باعث شدند تا تصاویر این سکانس پس از ۲۰۰ برداشت تهیه شوند. به‌معنای واقعی کلمه پل دینو به‌تنهایی کارگردانی این سکانس را برعهده داشت و به‌نظر من نتیجه این موضوع آن را به یکی از بهترین سکانس‌های این فیلم تبدیل کرده است».

۳- آزمون بازیگری رابرت پتینسون با لباس جورج کلونی

بااینکه عده زیادی اعتقاد دارند فیلم Batman & Robin به کارگردانی جوئل شوماخر فیلم باکیفیتی نیست، عده دیگری از جمله رابرت پتینسون به‌شدت مخالف این نظر هستند. فیلم Batman & Robin با حضور جورج کلونی در نقش بروس وین و آرنولد شوارزنگر در نقش مستر فریز در سال ۱۹۹۷ اکران شد و البته به استقبال موردانتظار سازندگانش دست پیدا نکرد. یکی از المان‌های جالب و شاید خنده‌دار این فیلم به لباس شخصیت بتمن مربوط می‌شود که جورج کلونی از آن در این فیلم استفاده می‌کرد؛ لباسی که ظاهری نسبتا خنده‌دار داشت و موردانتقاد خیلی‌ها قرار گرفت.

رابرت پتینسون بارها به این موضوع اشاره کرده است که علاقه بسیار زیادی به شخصیت بتمن دارد و نقش‌آفرینی در نقش بروس وین را افتخار بزرگی برای خودش می‌داند. او توانست با پیدا کردن لباس شخصیت بتمن در فیلم Batman & Robin از آن در آزمون بازیگری خودش استفاده کند که مورد تعجب بسیاری از سازندگان و شخص مت ریوز شد. او برای این آزمون به مدت هشت ساعت این لباس را پوشید و به‌همین‌دلیل عرق زیادی کرد که نگرانی مت ریوز و خود رابرت پتینسون را به‌همراه داشت. بااین‌حال این تصمیم رابرت پتینسون برای پوشیدن لباس بسیار قدیمی شخصیت بتمن تصمیم جالبی بود که او در زمان آزمون بازیگری خود برای نقش بتمن گرفت. پتیسون بعدها در مصاحبه‌ای گفت که قبل از حضور در مراحل ساخت فیلم بتمن لباس تمام بتمن‌های قبلی سینما را پوشیده بود ولی بیشتر آن‌ها اندازه او نبودند.

۴- داستان‌های مربوط‌به حضور رابرت پتینسون در این فیلم

رابرت پتینسون در مراحل ساخت فیلم The Batman داستان‌های ریز و درشت زیادی را پشت‌سر گذاشت که در این مورد جالب‌ترین داستان‌های او را باهم مرور خواهیم کرد. احتمالا غیرقابل‌باورترین موضوع درباره پتینسون این موضوع به‌شمار می‌رود که او قبل از شروع مراحل فیلم‌برداری، شخصیتی که قرار بود به تصویر بکشد را تمام و کمال نمی‌شناخت. در طول تاریخ شاهد بتمن‌های متفاوتی در سینما و کتاب‌های کمیک بودیم. شخصیت بتمن قبل از اینکه یک ابرقهرمان به‌شمار برود یک کارآگاه است و خیلی‌ها او را با صفت «بهترین کارآگاه جهان» می‌شناسند. بااین‌حال رابرت پتینسون هیچ اطلاعی از این موضوع نداشت.

او در یک مصاحبه تلویزیونی با اشاره به این موضوع گفت که فکر می‌کرده جنبه کارآگاه بودن شخصیت بتمن را نویسندگان این فیلم برای جذاب‌تر کردن فیلم به داستان آن اضافه کرده‌اند و زمانی‌که متوجه شده بتمن واقعا یک کارآگاه حرفه‌ای به‌شمار می‌رود، احساس احمق بودن کرده است. او پس از فهمیدن این موضوع تمام کتاب‌های کمیک و فیلم‌های بتمن را که در آن‌ها بتمن یک کارآگاه حرفه‌ای قلمداد می‌شود را خواند و تماشا کرد تا اینگونه شناخت بهتری از شخصیتی پیدا کند که قرار بود در نقش او هنرنمایی کند.

داستان جالب دیگری که درباره رابرت پتینسون در مراحل ساخت فیلم بتمن وجود دارد به صدای مخصوص شخصیت بتمن مربوط می‌شود. اگر فیلم‌های بتمن به‌خصوص سه‌گانه شوالیه تاریکی به کارگردانی کریستوفر نولان را دیده باشید، اطلاع دارید که صدای شخصیت بروس وین با صدای بتمن تفاوت‌های محسوسی دارد. زمانی‌که بروس وین نقاب بتمن را روی صورت می‌گذارد با صدایی بَم صحبت می‌کند تا شناخته نشود. رابرت پتینسون نیز قصد داشت تا با صدایی شبیه به صدای کریستین بیل که در سه‌گانه شوالیه تاریکی نقش‌آفرینی کرده بود،‌ در نقش بتمن صحبت کند و به‌همین‌دلیل در زمانی‌که دیالوگ‌های شخصیت بتمن را بازگو می‌کرد، با صدایی بم آن‌ها را به زبان می‌آورد.

بااین‌حال وقتی او صدای خودش را در این سکانس‌ها شنید به‌هیچ‌وجه از آ‌ن‌ها راضی نبود و خودش می‌گوید که صدای شخصیت بتمن خنده‌دار شده بود. به‌همین‌دلیل او از استودیو برادران وارنر و سازندگان فیلم درخواست کرد تا صدای او را در نقش بتمن با برنامه‌های کامپیوتری کمی تغییر دهند تا این ابرقهرمان محبوب با صدای بهتری روی پرده سینماها برود. رابرت پتینسون در تمام لحظاتی که شخصیت بتمن در این فیلم صحبت می‌کند در مراحل فیلم‌برداری به‌صورت زمزمه صحبت می‌کرد تا بعدا تیم سازنده فیلم بتوانند صدای او را به میزان موردنیاز تغییر دهند. تفاوت صدای شخصیت بتمن در تریلرهای ابتدایی فیلم با نسخه اکران‌شده کاملا قابل درک است.

رابرت پتینسون همچنین درباره نخستین تجربه تماشا کردن این فیلم سینمایی در یک مصاحبه تلویزیونی توضیحات جالبی داد و گفت: «واقعا در آن زمان وحشت کرده بودم. اگر این فیلم با شکست روبه‌رو می‌شد همیشه من را به‌عنوان بدترین بتمن سینما می‌شناختن و این موضوع من را به وحشت انداخته بود. راستش را بخواهید در زمان تماشای فیلم به مقدار زیادی خوراکی‌های شیرین و قهوه نیاز داشتم تا بتوانم بتمن را تماشا کنم. مطمئن بودم ۹۰ دقیقه ابتدایی فوق‌العاده است ولی از تماشای پایان آن وحشت داشتم چراکه نمی‌دانستم چه چیزی در انتظار من است. بلاخره خودم را از لحاظ روانی آماده کردم و به تماشای فیلم مشغول شدم. شخصا از نتیجه کار راضی هستم و امیدوارم سایرین هم از این فیلم راضی بوده باشند».

۵- ایفای نقش کالین فارل در نقش پنگوئن

اگر کسی از نام بازیگر شخصیت پنگوئن اطلاع نداشته باشد قطعا متوجه نخواهد شد که کالین فارل، بازیگر محبوب ۴۵ ساله درحال نقش‌آفرینی در نقش این شخصیت است. گریم سنگینی که روی صورت کالین فارل انجام شد به عقیده بسیاری مانند گریم هیث لجر در نقش جوکر در فیلم شوالیه تاریکی شگفت‌انگیز است. به پایان رساندن این گریم روی صورت کالین فارل هر بار حدود شش تا هشت ساعت زمان می‌برد و حدود ۱۰ الی ۱۵ نفر وظیفه انجام این گریم سنگین را برعهده داشتن؛ وظیفه‌ای که نتیجه آن بدون شک تحسین‌برانگیز است.

کالین فارل یک روز پس از اتمام گریم خود تصمیم گرفت استودیو را برای چند دقیقه ترک کند و به یک کافی‌شاپ در آن نزدیکی برود تا یک قهوه بخورد. او دقیقا با همان گریم شخصیت پنگوئن و با لباس‌های این شخصیت به آن کافی‌شاپ رفت و طبق صحبت‌های او هیچ‌کس او را در آن مکان نشناخت. او با اشاره به این موضوع گفت که در آن چند دقیقه به‌خاطر گریم صورتش و زخم‌هایی که روی صورت وی طراحی شده بود، همه فکر می‌کردند او یک خلافکار باسابقه به‌شمار می‌رود و از او دور می‌شدند که البته کاملا هم حق داشتند.

اگر کمی از جهان بتمن اطلاع داشته باشیم قطعا می‌دانیم که شخصیت پنگوئن به‌طور مداوم سیگار می‌کشد ولی در فیلم The Batman حتی یک بار هم این صحنه را ندیدیم؛ موضوعی که کاملا به سیاست‌های استودیو وارنر مربوط می‌شود که کالین فارل را از کشیدن سیگار منع کرده بود. او در یک مصاحبه تلویزیونی درباره این موضوع گفت: «من به معنای واقعی کلمه برای کشیدن سیگار توسط پنگوئن جنگیدم. حتی از آن‌ها خواهش کردم اجازه دهند یک سیگار خاموش در دست بگیرم ولی باز هم با این درخواست مخالفت کردند. سیگار کشیدن توسط شخصیت پنگوئن در این فیلم می‌توانست ابهت بیشتری به او بدهد ولی این اتفاق رخ نداد».

۶- کارگردانی مت ریوز

کارگردانی یک فیلم درباره شخصیت بتمن می‌تواند برای هر کارگردانی به یک سکوی پرتاب شود و همچنین شکست خوردن در آن پروژه یعنی یک تجربه وحشتناک که همیشه با آن کارگردان باقی خواهد ماند. نکته جالب جایی است که وقتی برای اولین‌بار استودیو برادران وارنر پیشنهاد کارگردانی فیلم بتمن را به مت ریوز ارائه کرد، ریوز به‌هیچ‌وجه به آن علاقه‌ای نداشت و حتی سعی کرد آن‌ها را از پیشنهادی که دادند منصرف کند.

در آن زمان برادران وارنر فیلم‌نامه‌ای از تمام شخصیت‌های DCEU دراختیار مت ریوز قرار داد که در فیلم‌های گذشته حضور داشتند و طبق آن فیلم‌نامه می‌توانستند در فیلم بتمن حضور پیدا کنند. بااین‌حال مت ریوز اصلا از فیلم‌نامه خوشش نیامده بود و قصد نداشت پیشنهاد آن‌ها قبول کند. بااین‌حال هرچه زمان بیشتری گذشت و ایده‌های بیشتری به ذهن مت ریوز رسید، استودیوی برادران وارنر نیز با ایده‌های او موافقت کردند و اینگونه علاقه ریوز به کارگردانی فیلم بتمن نیز بیشتر و بیشتر شد و درانتها پیشنهاد آن‌ها را پذیرفت.

بااینکه همه ما اطلاع داریم استودیوهای بزرگ فیلم‌سازی برای ساخت بلاک‌باسترهای پرهزینه معمولا آزادی عمل تمام و کمال به کارگردان‌های خود نمی‌دهند ولی این موضوع در ساخت فیلم The Batman رخ داد و مت ریوز کنترل تمام بودجه تقریبا ۲۰۰ میلیون دلاری این فیلم را برعهده گرفت. همان‌طور که می‌دانیم موفقیت و شکست یک فیلم معمولا به پای کارگردان آن فیلم نوشته می‌شود و آن‌ها باید به تهیه‌کنندگان جواب پس بدهند. به‌همین‌دلیل دادن آزادی عمل کامل توسط برادران وارنر به مت ریوز برای ساخت این فیلم موضوعی به‌شمار می‌رود که در ساخت بلاک‌باسترهای امروزی خیلی کم شاهد آن هستیم.

مت ریوز در مصاحبه‌ای درباره این موضوع گفت: «فیلم The Batman دقیقا و به‌معنای واقعی کلمه همان فیلمی به‌شمار می‌رود که قصد داشتم آن را بسازم. غیر از موضوع منع شخصیت پنگوئن از سیگار کشیدن، تمام کنترل ساخت این فیلم برعهده من قرار داشت و مسئول تمام مشکلات و نقص‌های آن خودم هستم». پس از موفقیت فیلم بتمن شاید سایر استودیوهای فیلم‌سازی بتوانند اعتماد بیشتری به کارگردان‌های خودشان داشته باشند و آزادی عمل بیشتری به آن‌ها بدهند. دخالت‌هایی که نه‌تنها برای کارگردان‌ها آزاردهنده به‌شمار می‌روند که می‌توانند یک ایده خوب برای یک فیلم سینمایی را به یک شکست تبدیل کنند. موضوعی که بارها در سری مقاله‌های حقایق جالب به آن‌ها اشاره کرده‌ایم.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.