اتحادیه‌های کارگری، امانوئل مکرون را متهم کرده‌اند که قصد دارد حق بنیادین اعتراض در فرانسه را محدود کند. این اتهام در حالی مطرح شده است که دولت فرانسه روند تصویب لایحه‌ای را تسریع کرده که بر اساس آن، معترضان باید هزینه خسارت‌های ناشی از خرابکاری در تجمعات خیابانی را بپردازند؛ حتی اگر خودشان مستقیماً مرتکب آن نشده باشند.
هوش مصنوعی در حال تاثیرگذاری بر واکنش های عاطفی انسان ها، ایجاد تحولات اجتماعی و آغازگر تغییرات فرهنگی است.
روانشناسان در اتاق درمان تلاش میکنند تا اضطراب مراجعان را درمان کنند. این در حالی اتفاق می افتد که میان اضطراب، خشم و خلاقیت یک رابطه حیاتی وجود دارد.
«متاسفم که چنین احساسی داری»»؛ جمله ای که می شود گفت تقریبا همه ما در طول زندگیمان از دوست، خانواده و شریک عاطفی مان شنیده ایم. جمله ای که بیشتر باعث ناراحتی ما شده است!
دونالد ترامپ از آتش بس در بخش جنگ انرژی میان اوکراین و روسیه بدون مشورت با ولادیمر زلنسکی خبر داد. رییس جمهور اوکراین در واکنش به این اعلامیه گفت که مانند خبر برایم بود!
نمایش «پهلوان قلیچ» با تکیه بر بازیگران جوان، موسیقی، حرکت و استفاده از ظرفیت‌های نور و سایه، تلاش می‌کند روایتی متناسب با مخاطب نوجوان امروز روی صحنه ببرد؛ روایتی که در کنار سرگرمی، موضوعاتی مانند هویت، انتخاب، عشق، رفاقت و تعلق به سرزمین را نیز مطرح می‌کند.
«درد در همان رشته نامرئی‌ای زندگی می‌کند که مدام شما را به عقب می‌کشد.» نجوا زبیان، نویسنده و آموزگار لبنانی‌کانادایی، در کتاب کسی که تو را شکست، نمی‌تواند درمانت کند می‌نویسد: «برای التیام، باید از این پیوند زخمی بیرون بیایی و رابطه‌ای را که با خودت داری ترمیم کنی.»
رفتار انسان تا حد زیادی تحت تأثیر بازخوردی است که از محیط دریافت می‌کند. جامعه، خانواده و اطرافیان از همان سال‌های ابتدایی زندگی به ما یاد می‌دهند چه رفتارهایی «خوب» یا «موفقیت‌آمیز» محسوب می‌شوند؛ از گرفتن نمره خوب و فارغ‌التحصیل شدن گرفته تا پیدا کردن شغل و رسیدن به جایگاه اجتماعی بهتر.
روث علاقه‌ای به مفهوم «بهینه‌سازی» آن‌طور که در فرهنگ فناوری و کسب‌وکار رایج شده، ندارد، اما به رشد فردی علاقه‌مند است. او می‌داند وقتی احساس می‌کند به‌تدریج در حال تقویت توانایی‌های شناختی و تاب‌آوری عاطفی خود است، حال بهتری دارد.
پاکسازی بخشی از یک خیابان در محله تل‌الهوا در شهر غزه یک روز کامل طول کشید. در پایان روز، احمد علیان، مهندس سازمان ملل، خسته و در میان کوهی از آوار ایستاده بود؛ گویی کاری که از صبح انجام شده، در برابر حجم ویرانی تقریباً هیچ بوده است.
