پای دلواپسان به جشنواره فیلم فجر هم باز شد!

دو روزی می شود که از شروع سی و نهمین جشنواره فیلم فجر می گذرد و این در حالیست که تصمیم برای برگزاری این جشنواره از ابتدا همواره به دلیل وجود ویروس منحوس کرونا دچار شک و ابهام بود.

به گزارش اینتیتر، یک سال از خاموشی سینماها و فعالیت کم سینماگران در ایران می گذرد. حضور مردم در سینماها و فروش فیلم‌ها که به بدنه سینمایی و هنری کشور کمک بسزایی می کرد به دلیل شیوع ویروس کووید ۱۹ بسیار تحت تاثیر قرار گرفت و حتی نمایش آنلاین فیلم ها هم تاثیر چندانی بر حال و اوضاع سینمای ایران نگذاشت. با این حال ستاد برگزاری سی و نهمین جشنواره فیلم فجر با مجوز رسمی ستاد ملی مقابله با کرونا با کش و قوس های فراوان در آخرین دقایق، تصمیم نهایی خود را برای برگزاری جشنواره گرفت.

زمانی نگذشت که اهالی رسانه و سینماداران و تمامی کسانی که به گونه ای در ارتباط با این حوزه بودند از تصمیمی که درباره برگزاری این رویداد بزرگ در شرایط کنونی گرفته شد، استقبال کردند و آن را  بسیار فرخنده و مبارک برای سینمای ایران و جاری شدن خون در رگ های فرهنگی جامعه دانستند.

در اولین نشست خبری جشنواره فیلم فجر، دبیر جشنواره سی و نهم، تمامی شرایط برگزاری را به صورت کامل و با ذکر شرایط خاص آن مطرح و به تفصیل بیان کرد.

ستاد جشنواره بارها و بارها با تاکید بر اینکه امسال جشنواره با شرایط متفاوتی برگزار خواهد شد، از تمامی رسانه ها، منتقدان و همه کسانی که به نوعی نمی توانستند امسال مانند سنوات قبل پذیرای آنها باشند، عذر خواهی کرد.

اما حالا امروز چه اتفاقی افتاده است؟!

کافیست قدری اهل سینما باشید و اخبار را در این حوزه دنبال کنید، قطع به یقین با موج عجیب تخریبی مواجه خواهید شد؛ ویدیو های ترسناکی با جلوه های ویژه به سبک نولان به همراه موسیقی های تکان دهنده و دلهره آور فیلم های ژانر وحشت! گویی پای دلواپسان به جشنواره فیلم فجر هم باز شده است.

شخصا قصد نداشتم که به این موضوع ورود کنم ولی خوب اگر قرار است خودمان را رسانه بنامیم و رسالتمان را اطلاع رسانی، این بدترین سکوتی بود که می شد.

ما امسال و البته نه فقط امسال بلکه از ابتدای فعالیتمان در این تیتر حتی یک بار هم رنگ جشنواره فیلم فجر را ندیده ایم با اینکه یکی از ارکان اصلی این رسانه با توجه به نوع فعالیت فرهنگی اش، سینما و تئاتر است. اما حقیقت اینجاست که آیا این همه سر و صدا واقعا به خاطر عدم رعایت پروتکل های بهداشتی است!؟ یا برخی دوستان ناراحتند که امسال بلیط رایگان دریافت نکرده اند؟!

جالب تر این که کسانی فضای جشنواره امسال را خالی از لاابالی گری خواستار شدند که جایشان در میان مجری های هر ساله ی نشست های رسانه ای خالی است.

هیچ شکی نیست که نه تنها جشنواره فیلم فجر به عنوان مهمترین و بزرگترین رویداد سینمایی ایران بلکه هر رویداد دیگری خالی از اشکال نبوده و قطعا مستحق نقد است، ولی آیا رسالت ما به عنوان یک رسانه این نیست که همیشه در این مسیر باشیم؟ و یا فقط زمانی سر و صدا به راه می اندازیم که منفعت خودمان در خطر باشد؟!

سوال اینجاست که ما رسانه ها چقدر در طول این یک سال به فرهنگ سازی و نقش اصلی خودمان در زمینه کرونا پرداخته ایم که حالا داد “تیترهای فاصله اجتماعی مان” گوش همه را کر کرده است.

قطعا سخن در این باره بسیار است ولی قضاوت ها باشد به عهده مردم. زمانی فرا خواهد رسید که تمامی عزیزان و همکاران رسانه ای ما خواهند دانست که ما باید در زمین مردم باشیم و نه اینکه هر وقت منافعمان به خطر افتاد قلممان روی کاغذ بلغزد.

نویسنده: رحیم کرمی

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.