تمدید با اوسمار، خبر خوب است یا بد؟ | تمدید با اوسمار دراین مقطع، به معنای پایان «دوره برزخی» است

 

نکته قابل تأمل، نه صرفاً تمدید قرارداد، بلکه طبق بیانیه باشگاه، ارائه یک «برنامه تحول‌خواه وتوسعه‌گرا»توسط اوسماربرای پایه‌ریزی «پرسپولیس نوین» است؛ برنامه‌ای که کلید فعال‌سازی بند تمدید را زد و ظاهراً مورد تأیید نهایی هیئت مدیره قرارگرفت.

 

این تصمیم، درحالی که بسیاری پایان همکاری را محتمل می‌دانستند، بیش ازآن‎‌که یک تداوم ساده باشد، یک سیگنال قوی به بدنه تیم وهواداران است مبنی براین‎‌که دوره «مربیگری موقت» و«شتاب‌زده» به پایان رسیده وقرمزها درجست‎‌وجوی یک پروژه بلندمدت با تکیه بر ثبات مدیریتی و فنی هستند. 

اهمیت انتخاب اوسمار در لحظه‌ای حساس
 

تصمیم پرسپولیس برای فعال‌کردن بند تمدید اوسمارویرا، بیش ازآن‌که یک حرکت ساده ومعمولی باشد، یک موضع‌گیری مدیریتی دربرابربحران بی‌ثباتی است که این باشگاه طی دوفصل اخیرتجربه کرده است. ازروزی که یحیی گل‌محمدی رفت، نیمکت پرسپولیس به میدان آزمون وخطا تبدیل شد؛ اول خود اوسمار، بعد گاریدو، کارتال، هاشمیان وحتی بازگشت‌های کوتاه‌مدت کریم باقری، هرکدام تنها بخش‌هایی ازمسیر را طی کردند وهیچ‌کدام فرصت ساخت یک پروژه کامل نداشتند.

 

نتیجه این چرخه، از بین رفتن هویت تاکتیکی تیم و بروز سردرگمی درترکیب وحتی درذهن بازیکنان بود. انتخاب اوسمار دراین مقطع، چند لایه دارد: اول، ایستادن دربرابروسوسه تغییردوباره مربی پس ازچند نتیجه ضعیف، وسوسه‌ای که با شایعات حضورحسین عبدی، می‌توانست به راحتی عملی شود. دوم، پذیرش ایده یک برنامه تحول‌خواه که فراترازیک فصل فوتبال فکر می‌کند و به لیگ بعدی و تغییرنسل نگاه دارد. سوم، ایجاد پیام روانی برای بازیکنان وهواداران که می‌گوید مدیران فعلی حاضرند حتی درشرایط فشار وانتقاد، ثبات را بر هیجان‌زدگی ترجیح دهند. 
 

 

پیامد اصلی وملموس این تمدید، فراهم آمدن بستری برای «هویت‌بخشی دوباره» به کالبد فنی پرسپولیس است. بزرگ‌ترین چالش سرخ‌پوشان در فصول اخیر، ناتوانی دراجرای یک برنامه میان‌مدت بود؛ جایی که مربیان یا تیمی را تحویل می‌گرفتند که خودشان نبسته بودند، مانند کارلوس گاریدو که بعد از رفتن اوسمار درحالی آمد که بهترین بازیکنان تیم جدا شده بودند؛ یا مربی مثل کارتال که درنیم فصل به تیم آمد وبعد هم رفت تا بازتیمی که او بسته بود را هاشمیان با تفکرات خودش به زمین بفرستد. اما تمدید با اوسمار دراین مقطع، به معنای پایان این «دوره برزخی» است.

 

حالا او برای نخستین بار بعد ازدو فصل، این فرصت طلایی را دارد تا برخلاف مربیان قبلی، تیمی را با سلیقه، نیازها و فلسفه شخصی‌اش از ابتدا معماری کند. این ثبات، کاتالیزوری برای شکل‌گیری واقعیِ «پرسپولیس نوین» خواهد بود؛ تیمی که نه بر پایه جرقه‌های فردی، بلکه بر اساس یک ساختار تاکتیکی منسجم و پویا حرکت می‌کند. البته این حمایت مدیریت از اوسمار یک پیام هم برای بازیکنان دارد، وقتی بازیکن بداند که سرمربی صاحبِ بلامنازع نیمکت و مورد حمایتِ جدی مدیریت است، سطح تمکین و انضباط تاکتیکی به شکل معناداری ارتقا می‌یابد. پیامد مثبت دیگر این تصمیم، کوتاه کردن دستِ حواشی از اطراف نیمکت است؛ چرا که تمرکز باشگاه از«جست‌وجوی مربی جدید» به «تقویت تیم وجذب مهره‌های کلیدی» تغییرجهت می‌دهد. 
 

سروش و امید، قربانیان تغییر نسل 
 

هرگونه تغییر پارادایم اساسی دریک ساختار ورزشی، به‌ویژه وقتی با اهداف بلندمدت و جوان‌گرایی آمیخته باشد، نیازمند «قربانیان موقت» است؛ در پرسپولیس کنونی، تیم با میانگین سنی نسبتاً بالا، باید برای تطبیق با دیدگاه توسعه‌گرای اوسمار، دست به تعدیل بزند واین تعدیل، ناگزیر بردوش بازیکنان باتجربه سنگینی خواهد کرد. ستاره‌هایی که درفصول گذشته، چه با تکیه برتوان فردی و چه به دلیل عدم وجود جایگزین مناسب، جایگاه خود را حفظ کرده بودند، اکنون با مربی‌ای مواجهند که می‌خواهد از ابتدا تیمش را بسازد و به دنبال تزریق خون تازه است.

 

دراین میان، بازیکنانی مانند سروش رفیعی، امید عالیشاه و به‎‌ویژه مرتضی پورعلی‎‌گنجی که هرکدام نماد تعصب و تجربه هستند، درمعرض ارزیابی مجدد قرارخواهند گرفت. این امر لزوماً به معنای اخراج یا نیمکت‌ نشینی مطلق نیست، اما قطعاً به معنای کاهش نقش محوری و زمان بازی آن‌هاست تا فضا برای ظهور بازیکنانی با ظرفیت توسعه بالاترفراهم شود. این یک انتخاب سخت برای مدیریت است: حفظ آرامش روانی با حفظ چهره‌های محبوب فعلی یا ریسک دلخوری بخشی ازهواداران برای تضمین پویایی وموفقیت تیم درلیگ‌های بعدی. تجربه زمان برانکو هم بیان‎‌گر سطح بالای حمایت ازسرمربی دربین شبکه هواداری قرمزها دارد؛ زمانی‎‌که برانکو تیم را پوست‎‌اندازی کرد؛

 

خیلی‎‌ها نگران جوانی تیم، جذب نشدن بازیکنان نامداریا جدایی برخی چهره‎‌ها بودند اما هواداران با ایده و شعار«هرچی برانکوبگه» مصلحت کلان تیم را با اعتماد بر سرمربی انتخاب کردند؛ تصمیمی که نتایج ویژه‎‌ای برای تیم داشت وحالا باید ببینیم این تحول درآن ابعاد قبل ازعهده جسارت اوسمار، اعتماد مدیریت و صبرهواداربرمی‎‌آید یا نه؟  

تمدید اوسمار، خبربد برای یحیی

 

یحیی گل‌محمدی بعد ازآن‌که فصل قبل روزهای خوبی را با فولاد سپری کرد دراین فصل درگیرچالش‌هایی مثل حضور بازیکنان مسن، اشباع شده و... شد وناچاربه جدایی ازفولاد شد. جالب این‌که بعد ازرفتنش فولاد با دستیارش یعنی مطهری احیاء شد. اما خیلی‌ها جدایی یحیی ازفولاد را نشانه‌ای برای پیوستن او به پرسپولیس می‌دانستند؛دراین بین شایعاتی هم درخصوص حضور یحیی دراستقلال مطرح شد که صحبت‌های اخیرتاجرنیا به‌نوعی مذاکره با یحیی لااقل درفصل قبل را تائید کرد و نشان داد نشستن روی نیمکت استقلال برای اوخط قرمزنیست. اما حالا استقلال با سهراب به توافق رسیده و پرسپولیس نه تنها همین فصل با اوسمارادامه خواهد داد؛ بلکه برای فصل بعدی هم با او تمدید کرده و با این اوصاف درشرایط فعلی یحیی ازنیمکت دو تیم اول پایتخت دور خواهد بود.