نامزدی اسکار برای فیلمی که نسلکشی در غزه را فریاد میزند | بزرگترین سکو برای دیده شدن حقیقت غزه
فیلم مستند ـ درام «صدای هند رجب» که به بازسازی قتل یک دختربچه فلسطینی توسط ارتش اسرائیل در غزه میپردازد، در آستانه مراسم اسکار ۲۰۲۶، امیدها را برای تبدیل این روایت به صدایی رسا در بزرگترین رویداد سینمایی جهان برانگیخته است. این فیلم که در بخش بهترین فیلم بینالمللی نامزد شده، با استفاده از صدای واقعی هند رجب پنج ساله در تماسهای آخرش با هلال احمر، تلاش دارد فریاد کودکان غزه را به گوش جهانیان برساند.
به گزارش اینتیتر به نقل از خبرآنلاین، سازندگان و حامیان این فیلم به شبکه الجزیره گفتهاند که «صدای هند رجب» فراخوانی برای اقدام است و با نزدیک شدن به مراسم اسکار یکشنبه شب، امیدها برای این فیلم نامزد شده اسکار بالا رفته است.
این فیلم مستند ـ درام که در غزه میگذرد و نامزد جایزه بهترین فیلم بینالمللی است، به بازسازی چگونگی کشته شدن این دختر پنج ساله توسط اسرائیل میپردازد.
در ۲۴ ژانویه ۲۰۲۴، حدود ساعت ۷:۳۰ بعدازظهر، هند بر اثر جراحات وارده در حالی جان باخت که درون یک خودرو گرفتار شده بود و اجساد بستگانش در اطرافش بود. ساعاتی پیش از آن، خانوادهاش به اجبار از شهر غزه آواره شده بودند. آنها سعی کرده بودند از دستور پیروی کنند و منطقه را ترک کنند. اما در مسیر، ارتش اسرائیل بیش از ۳۰۰ گلوله به سمت خودروی کیا سیاه رنگی که عموی هند رانندگی میکرد شلیک کرد.
هند به نمادی جهانی برای رنج کودکان فلسطینی تبدیل شده است؛ کودکانی که بیش از ۲۰ هزار نفر از آنان در جنگ نسلکشیآمیز اسرائیل کشته شدهاند.
یکی از تهیهکنندگان فیلم، اودسا ری، در گفتوگو با الجزیره از لسآنجلس گفت: «اسکار مهم است چون یکی از بزرگترین سکوهای جهان برای یک فیلم است. هدف این فیلم واضح است که تا حد امکان توسط مخاطبان بیشتری دیده شود... اسکار به آن اجازه میدهد تا به موفقیتهای بیشتری در جهان دست یابد.»
برخی از فلسطینیان نیز با اشتیاق این رویداد را دنبال میکنند. محمد الصواف، فیلمساز ساکن غزه، به الجزیره گفت: «رسیدن صدای هند رجب به جهان و توانایی آن در شکستن بیتفاوتی حاکم در آنجا، به خودی خود چیزی فوقالعاده ارزشمند است.»
او افزود: «داستان یک انسان از غزه به عنوان روایت یک انسان با زندگی و معنا ارائه شده است، نه تصویری از یک فلسطینی که به عنوان یک آمار در صفحههای اخبار ظاهر میشود یا به عنوان مدرکی از یک رویداد در چارچوب جنگ.»
پیام تکاندهنده دورتر خواهد رفت
این فیلم از صدای واقعی هند استفاده میکند که در لحظات منتهی به کشته شدنش توسط نیروهای اسرائیلی، در تماسهای اضطراری با هلال احمر ضبط شده است.
جولیت استیونسون، بازیگر بریتانیایی و یکی از برجستهترین چهرههای حامی فلسطین در بریتانیا، به الجزیره گفت: «من به شدت امیدوارم که این فیلم فوقالعاده در بخش خود در اسکار برنده شود، تا پیام تکاندهندهاش دورتر برود و تأثیر بیشتری بر آن دسته از دولتمردانی بگذارد که در موقعیتی هستند تا به این خونریزی پایان دهند.»
این فیلم ۸۹ دقیقهای، داستان هند را از دیدگاه کارکنان هلال احمر فلسطین روایت میکند که سعی در نجات او داشتند، اما توسط نیروهای اسرائیلی از رسیدن به او بازماندند.
این فیلم به کارگردانی کوثر بن هنیه، کارگردان تونسی که گروهی از بازیگران فلسطینی را گرد هم آورده، منتقدان را مجذوب خود کرده، جوایزی را کسب کرده و در ماه سپتامبر در جشنواره فیلم ونیز با ۲۳ دقیقه تشویق ایستاده مواجه شد.
روز پنجشنبه، قانونگذاران آمریکایی «قانون عدالت برای هند رجب» را معرفی کردند؛ قانونی با هدف پاسخگویی که به گفته ری «گامی به سوی عدالت در داستان هند» است.
ویسام حماده، مادر هند، در آن روز سرنوشتساز با پای پیاده از دخترش جدا شده بود. اگرچه او قادر به تماشای فیلم نیست، چون شنیدن صدای هند هنوز برایش غیرقابل تحمل است، اما با فیلمسازان به چندین شهر سفر کرده تا درباره تأثیر غیرقابل تصور جنگ اسرائیل بر کودکان صحبت کند.
فاطمه حسن الرمیحی، مدیرعامل مؤسسه فیلم دوحه، به الجزیره گفت: یک اسکار «باید فراتر از به رسمیت شناختن برتری سینمایی عمل کند ـ باید به رسمیت بشناسد که داستان یک کودک و رنج یک ملت کامل را نمیتوان محو یا نادیده گرفت. جوایز به تنهایی واقعیت میدانی را تغییر نمیدهند. اگر برجستهترین سکوی سینما، این فیلم را به رسمیت بشناسد، باید با تعهدی از سوی جامعه جهانی برای محافظت و تقویت حقیقت بیرحمانهای که هر روز شاهد آن هستیم، همراه باشد.»
در ابتدا، اسرائیل حضور سربازان خود را در منطقهای که هند در آن کشته شد، انکار کرد. پس از تحقیقات روزنامهنگارانه، از جمله توسط الجزیره، ارتش اعلام کرد که آن روز به «اهداف تروریستی» در شهر غزه یورش برده است. در ماه ژانویه، مقامات اسرائیلی به بیبیسی گفتند که در حال بررسی این پرونده هستند.
الرمیحی گفت: «امید این است که چنین به رسمیتشناسی چیزی فراتر از تشویق باشد، بلکه به تبدیل آگاهی به مسئولیتپذیری کمک کند و اطمینان حاصل کند که انسانیت در قلب رنج غزه نه انکار میشود و نه فراموش.»
«تنهام نذار»: آخرین کلمات هند
هند پیش از آنکه زندگیاش به طرز بیرحمانهای کوتاه شود، شاهد برخی از بدترین جنایتهای اسرائیل بود.
در آخرین لحظات زندگی، او در تماس تلفنی با مادرش التماس کرده بود: «تنهام نذار، مامان. خستهام. تشنهام. و زخمی هستم.»
الصواف، فیلمساز در غزه، گفت: «داستانی مثل داستان هند رجب نماد هزاران داستان دیگر است. هزاران زن و مرد وجود دارند که زندگیهای کاملی داشتند، جزئیات و رویاهایی که از رویاهای او کمتر انسانی نبود... مردم غزه به اسکار یا به نمایش درآمدن این فیلمها به عنوان چیزی که قادر به توقف جنگ، پایان دادن به بیعدالتی یا تغییر واقعیت است، نگاه نمیکنند.»
به باور او، تأثیر واقعی در تغییر نحوه نگرش جهان به آنچه در فلسطین میگذرد نهفته است و میگوید که «ممکن است واقعیت را به شکلی انقلابی تغییر ندهد، اما دیدگاه مردم را نسبت به آنچه اینجا میگذرد، تغییر میدهد.»
دو سال پس از آغاز جنگ نسلکشی اسرائیل علیه غزه، در اکتبر ۲۰۲۵ به یک «آتشبس» دست یافتند. اما از آن زمان تاکنون، صدها نفر در حملات اسرائیل کشته شدهاند.
استیونسون گفت: «علیرغم انبوهی از تصاویر خبری و تعداد زیادی فیلم و مستند سوزناک که این فاجعه را ثبت کردهاند، جهان تا حد زیادی انتخاب کرده است که به نابودی سرزمین فلسطین، بمباران زیرساختهایشان، قتل مردمشان و نقض حقوق و آزادیهایشان پشت کند. نسلهای آینده سرگشته و وحشتزده خواهند شد.»
«اما این فیلم ـ صدای هند رجب ـ توانسته است به محافل اصلی فرهنگ راه یابد. با نامزدی اسکار، این اقدامات وحشیانه و بیرحمانه را به دست کسانی میرساند که در موقعیت اقدام و ایجاد تغییر هستند.»
ابراهیم العطله، فیلمساز اهل غزه که در کنار الصواف کار میکند، گفت این فیلم «حقیقت را درباره قتلهای عمدی، اعدامهای میدانی و حذف کامل خانوادهها از دفتر ثبت احوال منتقل میکند.»
او افزود: «این فیلم به انتقال تصویر واقعی و افشای جنایات ارتکابی علیه مردم فلسطین در غزه کمک میکند، اما آنچه در غزه میگذرد بسیار دشوارتر از چیزی است که جهان در این فیلمها میبیند.»
