قطع اینترنت در ایران 13 اردیبهشت؛ علت وصل نشدن اینترنت بین المللی چیست؟
یکشنبه 13 اردیبهشت هم تمام شد و اینترنت بین المللی کشور نزدیک به 65 روز است که قطع است.
به گزارش اینتیتر به نقل از شایانیوز، بهدنبال آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران و قطعشدن اینترنت در نهم اسفند ۱۴۰۴، پساز گذشت بیشاز ۱۵۰۰ ساعت، هنوز در خاموشی دیجیتال بهسر میبریم. این قطعی بزرگ در حالی است که شریان حیاتی کسب و کار خیلی از مردم بیش از 400 ساعت هم در دی ماه قطع شده بود.
این قطعی های اسفناک در حالی رخ داده که در قرن ۲۱ و در سال ۲۰۲۶ قطع اینترنت صرفا یک اختلال جزئی در روند زندگی ایجاد نمیکند، حال آنکه در یک سال گذشته، اینترنت کشور بیش از ۱۰۰ روز قطع بوده است و در جنگ اخیر، رکورد بیش از ۶۰ روز قطعی پیوسته اینترنت را تجربه کردیم.
اما اینترنت کی وصل می شود؟
آنچه که از برایند صحبت های مسئولان در این یکی دو هفته اخیر برمی آید تا زمانی که سایه جنگ به طور کامل از سر کشور برداشته نشود اینتنت هم وصل نخواهد شد. این در حالی است که با گذشت بیش از 25 روز از برقراری آتش بس خیلی از مسائل و خدمات کشور نظیر پروازها به حالت عادی برگشته اما اینترنت همچنان قطع است و سطح دسترسی ایرانی ها طبق آخرین آمار نت بلاکس همان دو درصد است.
وضعیت جنگ میان ایران و آمریکا هم که بعد از توافق آتش بس در برزخ کامل قرار دارد و یه روز حرف از حصول توافق است و دگر روز سخن از حتمی بودن جنگ و سوال این است اگر دشمن بخواهد این وضعیت را کش بدهد و از حمله نظامی به سمت محاصره اقتصادی طولانی مدت پیش برود کما اینکه در ریچارد نفیو پژوهشگر ارشد در مرکز سیاست انرژی دانشگاه کلمبیا، از چهرههای باسابقه در طراحی و اجرای تحریمهای اقتصادی که سابقه حضور در شورای امنیت ملی آمریکا و مشارکت در مذاکرات هستهای ۲۰۱۵ را دارد به ترامپ پیشنهاد داد با ایران نه جنگ کن نه توافق بزرگ و وضعیت فشار حداکثری را به صورت طویل مدت ادامه بده!
تصور کنیم این وضعیت بیش تر از چند ماه یا حتی چند سال به طول بیانجامد و سوال این است آیا اینترنت کماکان قطع خواهد بود؟
همان وعده تکراری در خصوص بازگشایی اینترنت اینبار از زبان مشاور وزیر
محمدحافظ حکمی، مشاور وزیر ارتباطات، در یک گفتوگوی تلویزیونی از ضرورت اتصال مجدد اینترنت گفت و در خصوص اینترنت پرو و تخلفاتی که در اجرای این طرح صورت گرفته توضیحاتی داد.
مشاور وزیر ارتباطات در توضیح شرایط قطع و بازگشایی اینترنت پس از بیش از ۲ ماه قطعی نیز توضیح داد: «قطع اینترنت خواست هیچکس در کشور نبود؛ شرایطی ایجاد شده بود که در واقع تشخیصی درباره آن صورت گرفت و این شرایط را مردم هم کاملا درک میکنند. بازگشایی اینترنت نیز با توجه به شرایط امنیتی کشور و شرایط میدان انجام میشود.»
حکمی در ادامه نیز با اشاره به این که »بسیاری از مردم کسبوکارهای برخط دارند» تاکید کرد که وزارت ارتباطات پیگیری بازگشایی اینترنت را روزانه دنبال میکند.
او در ادامه نیز اطمینان داد که اینترنت بینالملل وصل میشود: «بخشی از خدمات اینترنت بینالملل اکنون برگشته است. امیدواریم برای توسعه اقتصاد دیجیتال کشور که آینده بسیار بسیار درخشانی خواهد داشت، با این حجم از استعداد و نیروی انسانی نخبه و جوانی که در کشور داریم و فارغالتحصیلانی که از بهترین دانشگاههای کشور در این حوزه فعالیت میکنند، خیلی زود اینترنت به حالت عادی بازگردد. این مطالبه مردم است و این اتفاق حتما خواهد افتاد؛ مردم خیالشان از این موضوع راحت باشد.»
کیست که نمی خواهد یا نمی گذارد اینترنت در کشور وصل شود؟
در حالی نزدیک به 65 روز از قطعی اینرتنت در کشور می گذرد که مسئولان وزارت ارتباطات و معاونتهای قوهی مجریه مخالفتشان را با قطعی اینترنت، با فیلترینگ و با اینترنت طبقاتی ابراز کردند. همیشه هم پاسخ این بود که نهادهای امنیتی صلاح را در این دیدهاند.
در بدنه دولت ستار هاشمی و وزارت ارتباطات همان روز اول تکلیفشان را مشخص کردند و گفتند از عهدهشان خارج است. پیچیدگیهای روزگار است لابد که مسالهای که اساسا از بنیان مربوط به وزارت ارتباطات است در ذیل مسئولیتهایشان نیست و وزیر هم نمیتواند با تخصصاش شعام یا شورای عالی فضای مجازی را قانع کند که به خدا اینترنت برای زندگی امروز ضروری است. به قول خود وزیر مثل آب و برق است. میماند شعام و شورای عالی فضای مجازی که طبق قانون هر دو زیر نظر رئیسجمهور هستند. معاونتهای رئیسجمهور هم که میگویند ایشان با فیلترینگ، با اینترنت طبقاتی و مهمتر از آن با قطعی اینترنت مخالف است.
اصلا این سوال پیش میآید آیا در شعام برای قطع کردن اینترنت رایگیری کردهاند و مثلا تعداد موافقان قطعی بیشتر بوده؟ یا قدرتشان بیشتر بوده؟ که البته منظور اینجا قدرت سیاسی و اجرایی است وگرنه که در این مورد بعید میدانم هیچ استدلال قدرتمندتری وجود داشته باشد که به قطع اینترنت رای بدهد. و اگر اینطوری بوده اصل بر شفافیت نیست که بدانیم چه کسی رای به قطعی داده و چه کسی مخالف بوده؟
اینچنین بی اینترنتی حق این مردم نیست....
این روزها مسئولان کشور مدام از دهها میلیون هموطنی سخن میگویند که حاضر به فدا کردن جانشان برای ایران هستند. با داشتن چنین سرمایهای، کشور و حاکمیت نه تنها نیازی به سرکوب و سانسور اینترنت ندارد که بیتردید باید راه را برای رساندن روایتها و صدای ملت، باز و هموار نماید. قطع اینترنت روایت را در انحصار گروهی خاص در داخل و خارج از کشور قرار داده که هرگز نمیتوانند برآیند ملت بزرگ ایران باشند.
