ارزیابی نیوزویک از ۳ سناریوی احتمالی نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا
بررسی سه سناریوی انتخاباتی نشان می‌دهد دموکرات‌ها حتی با خطای چهاردرصدی نظرسنجی‌ها به نفع جمهوری‌خواهان نیز می‌توانند اکثریت مجلس نمایندگان را به دست آورند؛ اما سرنوشت سنا به نتایج چند ایالت رقابتی وابسته است.
به گزارش اینتیتر به نقل از فرارو، در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره آمریکا، برتری دموکرات‌ها در نظرسنجی‌های ملی می‌تواند زمینه بازپس‌گیری مجلس نمایندگان و حتی سنا را فراهم کند؛ با این حال، خطای احتمالی نظرسنجی‌ها و رقابت نزدیک در ایالت‌های کلیدی، نتیجه نهایی را نامطمئن نگه داشته است.
به نقل از نیوزویک، دنیل اورتون در تحلیلی با بررسی داده‌های نظرسنجی و مدل‌سازی انتخاباتی نوشته است که برتری دموکرات‌ها در رقابت‌های مجلس نمایندگان به اندازه‌ای است که حتی در صورت بروز خطا در نظرسنجی‌ها نیز می‌توانند اکثریت این مجلس را به دست آورند. با این حال، رقابت برای کنترل سنا شرایط پیچیده‌تری دارد و نتیجه آن به عملکرد نامزدها در چند ایالت حساس وابسته است.
بر اساس این تحلیل، سه سناریو برای نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای سوم نوامبر، برابر با ۱۲ آبان، در نظر گرفته شده است. این سناریوها بر پایه داده‌های مؤسسه «دسیژن دسک اچ‌کیو» (Decision Desk HQ) تنظیم شده‌اند و احتمال صحت کامل نظرسنجی‌ها یا انحراف دو و چهاردرصدی نتایج به نفع جمهوری‌خواهان را بررسی می‌کنند.
سناریوی نخست؛ تحقق کامل نظرسنجی‌ها و پیروزی دموکرات‌ها در هر دو مجلس
در صورتی که میانگین نظرسنجی‌های فعلی بدون خطای قابل‌توجهی در روز انتخابات محقق شود، دموکرات‌ها می‌توانند کنترل هر دو مجلس کنگره را به دست بگیرند.
بر اساس این سناریو، دموکرات‌ها در سنا به ۵۳ کرسی در برابر ۴۷ کرسی جمهوری‌خواهان دست خواهند یافت. چنین نتیجه‌ای به معنای جابه‌جایی اکثریت در سنا و تغییر موازنه کنونی قدرت در این مجلس خواهد بود.
در مجلس نمایندگان نیز برتری ۷.۹درصدی دموکرات‌ها در شاخص رأی عمومی ملی می‌تواند به کسب حدود ۲۳۵ کرسی منجر شود. این رقم به‌طور محسوسی بیشتر از ۲۱۸ کرسی مورد نیاز برای تشکیل اکثریت در مجلس نمایندگان است.
سناریوی دوم؛ خطای دو درصدی نظرسنجی‌ها به نفع جمهوری‌خواهان
سناریوی دوم، احتمال انحراف دو درصدی نتایج واقعی به سمت جمهوری‌خواهان را بررسی می‌کند. در این وضعیت، رقابت در شماری از ایالت‌های تعیین‌کننده به‌شدت نزدیک می‌شود و فاصله نامزدها ممکن است به کمتر از یک درصد برسد.
بر اساس این مدل‌سازی، پیشتازی دموکرات‌ها در ایالت‌هایی مانند مین، میشیگان و تگزاس شکننده‌تر خواهد شد. در مقابل، جمهوری‌خواهان می‌توانند در ایالت‌هایی مانند کانزاس و آلاسکا موقعیت خود را تقویت کنند.
با وجود این تغییرات، دموکرات‌ها همچنان می‌توانند اکثریت سنا را به دست آورند؛ اما فاصله آنها با جمهوری‌خواهان بسیار محدود خواهد بود. بر اساس این سناریو، ترکیب سنا ۵۱ کرسی برای دموکرات‌ها در برابر ۴۹ کرسی برای جمهوری‌خواهان خواهد بود.
در مجلس نمایندگان نیز پیش‌بینی می‌شود تعداد کرسی‌های دموکرات‌ها به حدود ۲۲۸ کرسی کاهش یابد؛ رقمی که همچنان از حدنصاب ۲۱۸ کرسی برای کسب اکثریت بیشتر است.
سناریوی سوم؛ خطای چهار درصدی و حفظ اکثریت سنا توسط جمهوری‌خواهان
سناریوی سوم، احتمال خطای چهاردرصدی نظرسنجی‌ها به نفع جمهوری‌خواهان را در نظر می‌گیرد. در این حالت، جمهوری‌خواهان می‌توانند اکثریت کنونی خود در سنا را حفظ کنند و با ۵۳ کرسی در برابر ۴۷ کرسی دموکرات‌ها، کنترل این مجلس را در اختیار داشته باشند.
بر اساس این مدل، دموکرات‌ها ممکن است در ایالت‌هایی مانند کارولینای شمالی و اوهایو موفق به کسب کرسی‌هایی شوند، اما جمهوری‌خواهان نیز در ایالت‌های تعیین‌کننده‌ای مانند میشیگان و مینه‌سوتا به پیروزی برسند و سایر رقابت‌های نزدیک را حفظ کنند.
در مجلس نمایندگان، حتی چنین خطایی نیز لزوماً مانع پیروزی دموکرات‌ها نخواهد شد. در این سناریو، برتری آنها در رأی عمومی ملی از ۷.۹ درصد به ۳.۲ درصد کاهش می‌یابد، اما همچنان می‌توانند حدود ۲۲۰ کرسی به دست آورند؛ یعنی تنها دو کرسی بیشتر از حدنصاب اکثریت.
این تحلیل یادآوری می‌کند که نظرسنجی‌های انتخاباتی همیشه با نتایج نهایی منطبق نیستند. برای نمونه، در انتخابات سال ۲۰۲۲، میانگین نظرسنجی‌ها در ایالت‌هایی مانند آریزونا، فلوریدا، پنسیلوانیا و واشنگتن در مواردی بیش از چهار درصد با نتایج نهایی فاصله داشت.
چرا ایالت‌های رقابتی تعیین‌کننده‌اند؟
بر اساس این ارزیابی، مسئله فقط میزان خطای نظرسنجی‌ها نیست؛ بلکه محل وقوع این خطا نیز اهمیت دارد. حتی تغییر یک‌درصدی در نتایج ایالت‌هایی مانند مین، میشیگان، اوهایو یا تگزاس می‌تواند موازنه کرسی‌ها در سنا را تغییر دهد.
به همین دلیل، دموکرات‌ها با وجود پیشتازی در شاخص‌های ملی، برای تصاحب سنا با مسیر دشوارتری روبه‌رو هستند. در مقابل، وضعیت مجلس نمایندگان به‌گونه‌ای است که حتی در سناریوهای نامطلوب‌تر برای دموکرات‌ها نیز امکان دستیابی آنها به اکثریت همچنان وجود دارد.
در مجموع، سه سناریوی بررسی‌شده نشان می‌دهد که نتیجه انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا تنها به برتری ملی یک حزب وابسته نیست؛ بلکه توزیع آرای انتخاباتی در ایالت‌های رقابتی و میزان انحراف نظرسنجی‌ها از نتایج واقعی می‌تواند تعیین کند که کدام حزب کنترل هر یک از دو مجلس کنگره را به دست خواهد گرفت.
