جنگ ایران، بلای جان ترامپ و نتانیاهو شد؟

به گزارش اینتیتر به نقل از فرارو، سیف الرضا شهابی در اطلاعات نوشت: انتخابات کنگره آمریکا به اضافه ۳۶ فرمانداری ایالتی، روز سه شنبه ۱۲ آبان ۱۴۰۵ (سوم نوامبر ۲۰۲۶) برگزار شد. حاصل انتخابات این شد که جمهوری خواهان، کنترل و تسلط بر کنگره را از دست دادند. در مقابل اما حزب دموکرات کنترل کنگره را به دست گرفت. یک هفته قبل‌تر در روز سه شنبه پنجم آبان ۱۴۰۵ (۲۷ اکتبر ۲۰۲۶) انتخابات کنست (پارلمان) اسرائیل هم برگزار شد، اما ائتلاف حاکم و در راس آن نتانیاهو، با اینکه مورد حمایت و پشتیبانی شدید و قاطع و علنی ترامپ رئیس جمهور آمریکا قرار گرفته بودند، موفق نشدند ۶۱ کرسی لازم در کنست را کسب کنند و با کسب ۵۳ کرسی، ادامه کار برای ائتلاف حاکم با مشکل روبرو شد. 

هیچ بعید نیست که «ائتلاف تغییر» به رهبری گادی آیزنکوت در صورت ائتلاف رسمی یا غیررسمی با اعراب اسرائیلی در کنست، پیروز نهایی عرصه انتخابات اسرائیل شود. در حال حاضر می‌توان نتیجه انتخابات آمریکا و اسرائیل را ناکامی بزرگ برای نتانیاهو و ترامپ دانست. به عبارت دیگر، ترامپ با حمایت تام و تمام از نتانیاهو نه تنها موفق نشد نخست وزیری وی را در اسرائیل تثبیت کند، بلکه همچنین با حمایت از نامزدهای جمهوری خواه برای کنگره آمریکا نیز موفق نشد اکثریت گذشته را برای حزب خودش نگه دارد.

در کنار علل مختلف که سبب ناکامی نتانیاهو و ترامپ در اسرائیل و آمریکا شد، یکی از علت‌های مهم آن، همانطور که جی دی ونس، معاون رییس جمهوری آمریکا اعتراف کرد و ترامپ هم بر آن صحه گذاشت، ناشی از جنگی است که ترامپ و نتانیاهو خودسرانه و بدون کسب مجوز حقوقی و قانونی از سازمان ملل به راه انداختند تا به جمهوری اسلامی ضربه بنیادی بزنند و در نهایت، راه را برای تجزیه ایران هموار کنند، تا مبادا روزی حتی در غیاب جمهوری اسلامی نیز ایران شیعه دوباره فیلش یاد هندوستان کند و به فکر مخالفت و درگیری با سیاست‌های توسعه طلبانه اسرائیل بیفتد. 

باوجود اینکه جنگ‌های تدافعی که به منظور دفاع از تمامیت ارضی و جان و مال و ناموس انجام می‌گیرند، مقدس هستند، اما جنگ‌های تهاجمی نظیر جنگی که آمریکا و اسرائیل در غرب آسیا به راه انداختند و با بمباران‌های وحشیانه بر کشتار و ویرانگری در ایران متمرکز شدند، نامطلوب و نفرت‌انگیز و غیرقابل قبول در روابط بین الملل و حقوق بین الملل هستند و تاثیرات منفی و مخرب فراوان، چه برای مهاجمین و چه برای مدافعین در بر دارد. هر قدر چنین جنگ‌هایی طولانی‌تر شود، تبعات منفی و مخرب آن (البته با درجات مختلف)، بر اقتصاد و معیشت هر دو طرف مهاجم و مدافع، ضربه زننده‌تر خواهد بود. 

پر واضح است که تاثیرات منفی و مخرب جنگ فعلی در غرب آسیا، محدود به آمریکا و اسرائیل و ایران نخواهد بود، بلکه تمام دنیا را در بر می‌گیرد. در عصر درهم تنیدگی ارتباطات تجاری و سیاسی و رسانه‌ای و غیره، فقط کشورهای نزدیک به مرکز ثقل جنگ آسیب نمی‌بینند، بلکه دیگران هم که دور یا نزدیک اند، از آثار وخیم آن جنگ ضربه‌های سنگین می‌خورند و ضررهای هنگفت می‌بینند.

حوادث جاری در اروپا و اعتراضات شدید و خشن مردمی علیه مشکلات اقتصادی که این روزها در اخبار رسانه‌ها منعکس می‌شود، گواهی بر نمونه‌ای از تاثیرات منفی جنگ و نارضایتی‌های شدید، در نقاط دور دست است. دولتمردان آمریکایی و اسرائیلی متوهمانه این تصور غلط را داشتند که از تبعات جنگ در امان خواهند ماند، اما اکنون با روشن شدن نتیجه انتخابات آمریکا و طرح استیضاح پیت هگست، وزیر جنگ دولت ترامپ در کنگره و اشاره «توماس مسی» نماینده کنگره به جنایت وحشتناک آمریکایی‌ها در قتل عام کودکان مدرسه میناب و به شهادت رساندن حدود ۱۷۰ دانش آموز، به وضوح مشخص شده است شعله‌های سرکش آتشی که آتش افروزان در سال ۱۴۰۴ بر افروختند، دامن خود آن‌ها را نیز گرفته است. 

شکست نتانیاهو در انتخابات کنست و از آن بدتر شکست مفتضحانه حزب جمهوریخواه در آمریکا که عامل سرشکستگی ترامپ و بروز اختلافاتی حتی در دولت آمریکا و حزب جمهوریخواه شده، ناشی از جنگی است که خودشان با تکرار ادعای دروغ تلاش جمهوری اسلامی برای ساخت بمب اتم (تکرار همان ادعای بوش برای توجیه جنگ علیه عراق) به راه انداخته اند.

تجربیات تاریخی، گواه این واقعیت است که اگر افرادی نظیر ترامپ و نتانیاهو به جنگ افروزی ادامه دهند، هر روز در داخل و خارج قلمروشان، منزوی‌تر از قبل خواهند شد. لذا بهتر است جنگ طلبان آمریکایی و اسرائیلی دست از جنگ افروزی بردارند و بیشتر از این به کشورهای خودشان و جامعه جهانی ضربات اساسی نزنند. اگر ترامپ، راه مذاکره واقعی برای حل مناقشه (نه تکرار فریب و تجدید حمله) را بر گزیند، بیشتر سود خواهد برد تا اینکه دائماً ولو در حرف، بر طبل جنگ بکوبد.