دیروز رومینا کشه شد و امروز سوگند؛ همچنان «لایحه منع خشونت علیه زنان» دست به دست می‌شود

کد خبر : ۴۷۷۹۱۸
دیروز رومینا کشه شد و امروز سوگند؛ همچنان «لایحه منع خشونت علیه زنان» دست به دست
می‌شود

«سال‌هاست از «لایحه منع خشونت علیه زنان» صحبت می‌کنیم؛ لایحه‌ای که قرار بود برای پیشگیری از خشونت، حمایت از زنان در معرض خطر و برخورد با مرتکبان، سازوکارهای قانونی مشخصی فراهم کند. اما این لایحه سال‌ها میان دولت و مجلس دست‌به‌دست شد و حتی بر سر واژه‌های به‌کاررفته در عنوان آن نیز، اختلاف‌نظر وجود دارد. وقتی حتی بر سر به رسمیت شناختن مفهوم خشونت اختلاف وجود دارد، چگونه می‌توان انتظار داشت قربانیان از حمایت مؤثر برخوردار باشند؟ درواقع، خشونت با تغییر نام، تغییر کاربری نمی‌دهد!»

به گزارش اینتیتر به نقل از فرارو، رامتین مرتضوی در یادداشتی در روزنامه اطلاعات، نوشت: «گاهی خبر مرگ یک انسان، فقط خبر نیست؛ آینه‌ای است در مقابل پرسش‌هایی که سال‌هاست از پاسخ دادن به آن‌ها، طفره رفته‌ایم. مرگ سوگند صیادی، دختر ۱۶ساله کرمانشاهی، یکی از همین خبرهاست. با این که چند روزی از ماجرا می‌گذرد، هنوز جزئیات رسمی در این رابطه، در دست نیست؛ روایت‌های منتشرشده غیر رسمی از سوی دیگر می‌گویند مدیر مدرسه، از پدر سوگند خواسته بود برای رسیدگی به مسأله‌ای، به مدرسه بیاید و از آنجایی‌که سوگند پدر خود را می‌شناخته، از مدیر مدرسه می‌خواهد از انجام این کار منصرف شود، اما به اصرار مدیر، پدر سوگند باخبر می‌شود و به مدرسه می‌آید و در نهایت، او را با خود به خانه می‌برد. در حالی که سوگند به دوستانش گفته بود «دیگه منو نمی‌بینین.» و «اگر پدرم بفهمه منو می‌کشه.» 

مسأله نیازمند بررسی دقیق قضایی است و دادستان کرمانشاه نیز از تشکیل پرونده و صدور دستور جلب افراد مرتبط خبر داده؛ بنابراین، نه می‌توان پیش از پایان تحقیقات رسمی، کسی را قطعا مقصر اعلام کرد و نه روایت‌های تأییدنشده را جایگزین حقیقت، اما…، یک چیز روشن است؛ نامعلوم بودن جزئیات یک پرونده، از اهمیت پرسش‌هایی که پیش روی ما گذاشته کم نمی‌کند و قرار نیست حتی تا پایان تحقیقات قضایی، درباره خشونت خانگی، امنیت دختران و مسئولیت نهادهای آموزشی، همه چیز به سکوت برگزار شود. 

سال‌هاست از «لایحه منع خشونت علیه زنان» صحبت می‌کنیم؛ لایحه‌ای که قرار بود برای پیشگیری از خشونت، حمایت از زنان در معرض خطر و برخورد با مرتکبان، سازوکارهای قانونی مشخصی فراهم کند. اما این لایحه سال‌ها میان دولت و مجلس دست‌به‌دست شد و حتی بر سر واژه‌های به‌کاررفته در عنوان آن نیز، اختلاف‌نظر وجود دارد. وقتی حتی بر سر به رسمیت شناختن مفهوم خشونت اختلاف وجود دارد، چگونه می‌توان انتظار داشت قربانیان از حمایت مؤثر برخوردار باشند؟ درواقع، خشونت با تغییر نام، تغییر کاربری نمی‌دهد! 

نمی‌دانیم در پرونده سوگند دقیقا چه اتفاقی افتاده؛ اما آنچه قطعی است و می‌دانیم، این است که هیچ دختری نباید برای گفتن ترس‌هایش، احساس تنهایی کند و هیچ کودکی نباید تصور کند اگر از خشونت بگوید، کسی صدایش را نمی‌شنود. 

شاید مهم‌ترین کار امروز تبدیل نکردن خبر مرگ سوگند، به یک خبر کوتاه دیگر باشد؛ شاید وقت آن رسیده که لایحه حمایت از زنان در برابر خشونت را به سرانجام برسانیم، سازوکارهای حمایت از دختران را جدی بگیریم و برای پیشگیری از حادثه بعدی کاری انجام دهیم؛ نه اینکه هر بار که دختری در این کشور جان خود را از دست داد، تازه یادمان بیفتد که باید کاری می‌کردیم!»

نظرات بینندگان