اعتراف بلینکن به دشواری مهار ایران
آنتونی بلینکن مدعی است سلاحهایی که ایران همچنان قادر به تولید آنهاست، در مناطقی مستقر شدهاند که هدف قرار دادن و نابودی کاملشان با حملات هوایی بهسادگی امکانپذیر نیست.
به گزارش اینتیتر به نقل از فرارو، آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه پیشین آمریکا، با انتقاد از تصمیم دونالد ترامپ برای انتخاب گزینه نظامی علیه ایران، این اقدام را اشتباهی راهبردی توصیف کرد.
به نقل از هندوستانتایمز، بلینکن ادعا کرد: حملات نظامی، حتی در صورت موفقیت، احتمالاً تنها میتوانست برنامه هستهای ایران را برای یک تا دو سال به عقب براند.
به ادعای او، در مقابل، ایران اکنون اهرمهای فشار بیشتری در منطقه، بهویژه در تنگه هرمز، در اختیار دارد.
وی اقدام نظامی دولت ترامپ علیه ایران را «انتخابی بسیار تأسفبار» و جنگ را «غیرضروری» توصیف کرد.
او با اشاره به اینکه دولتهای پیشین آمریکا نیز گزینه حمله نظامی را بررسی کرده بودند، مدعی شد که همه آن دولتها در نهایت به این نتیجه رسیده بودند که استفاده از نیروی نظامی باید آخرین راهحل باشد.
به ادعای وزیر خارجه پیشین آمریکا، حمله نظامی شاید میتوانست برنامه هستهای ایران را برای مدتی محدود به عقب براند، اما تأثیر آن احتمالاً بیش از یک یا دو سال دوام نمیآورد. در مقابل، تأسیسات هستهای ایران در اعماق بیشتری از زمین مستقر میشدند و تهران پس از مدتی فعالیتهای خود را از سر میگرفت؛ حتی ممکن بود این فعالیتها در ابعادی گستردهتر دنبال شوند.
ترامپ برای پایان دادن به جنگ با مانع سیاسی روبهروست
بلینکن در ادامه با اشاره به امکان پایان دادن به جنگ گفت: همچنان راهی برای خروج از این بحران وجود دارد و دستیابی به توافق و راهحل دیپلماتیک با ایران کاملاً امکانپذیر است.
با این حال، به گفته او، مشکل اصلی آن است که چنین توافقی مستلزم پذیرش این واقعیت از سوی ترامپ خواهد بود که گزینه نظامی به اهداف موردنظر او منجر نشده است.
وزیر خارجه پیشین آمریکا توضیح داد که هرگونه توافق احتمالی ممکن است در نهایت به ترتیباتی درباره برنامه هستهای ایران منجر شود که تفاوت چندانی با توافق هستهای برجام، که ترامپ از آن خارج شد، نداشته باشد؛ چهبسا توافق جدید حتی بهتر از برجام نیز نباشد.
از نگاه بلینکن، پذیرش چنین نتیجهای برای رئیسجمهور آمریکا دشوار خواهد بود؛ چراکه به معنای کنار گذاشتن بخشی از خواستههایی است که دولت ترامپ در جریان جنگ دنبال میکرد.
تنگه هرمز؛ امتیازی که آمریکا ناچار به پذیرش آن خواهد شد
بلینکن در بخش دیگری از اظهارات خود به پیامدهای جنگ برای تنگه هرمز پرداخت و گفت این آبراه پیش از آغاز درگیریها مسئلهای برای آمریکا و تجارت جهانی نبود، اما اکنون به یکی از مهمترین چالشهای پیشروی واشنگتن تبدیل شده است.
او معتقد است هرگونه راهحل برای پایان دادن به بحران تنگه هرمز، تقریباً بهطور قطع مستلزم دادن امتیازی به ایران خواهد بود. بلینکن در این زمینه به احتمال شکلگیری ترتیباتی شبیه دریافت عوارض برای عبور کشتیها اشاره کرد؛ هرچند تأکید کرد ممکن است چنین سازوکاری رسماً با عنوان «عوارض» شناخته نشود.
او با اشاره به دشواری مقابله با توانمندیهای ایران گفت واقعیت این است که تهران نشان داده میتواند فعالیتهای دریایی و تجاری در منطقه را با چالشهای جدی روبهرو کند. از این رو، حل مسئله تنگه هرمز بدون در نظر گرفتن نقش و منافع ایران امکانپذیر نخواهد بود.
وسعت جغرافیایی و توان موشکی ایران، گزینه نظامی را دشوار میکند
وزیر خارجه پیشین آمریکا در تشریح دلایل دشواری مقابله نظامی با ایران، به وسعت جغرافیایی و جمعیت این کشور اشاره کرد. به گفته بلینکن، ایران چهار برابر کالیفرنیا و سه برابر عراق وسعت دارد و جمعیت آن به حدود ۹۰ میلیون نفر میرسد.
او همچنین با اشاره به گستردگی سواحل ایران در امتداد تنگه هرمز و استقرار تأسیسات تولید تسلیحات در عمق خاک کشور، تأکید کرد که نمیتوان بهسادگی تمام توانمندیهای نظامی ایران را از بین برد.
بلینکن مدعی است سلاحهایی که ایران همچنان قادر به تولید آنهاست، در مناطقی مستقر شدهاند که هدف قرار دادن و نابودی کاملشان با حملات هوایی بهسادگی امکانپذیر نیست. برد این تسلیحات نیز به اندازهای است که مقابله با همه آنها را دشوار میکند.
او در ادعایی هشدار داد که برای از بین بردن کامل چنین ظرفیتهایی، احتمالاً به نوعی عملیات زمینی نیاز خواهد بود؛ اقدامی که به گفته او میتواند به فاجعهای تمامعیار تبدیل شود.
ایران در موقعیت منطقهای قویتری قرار گرفته است
بلینکن در جمعبندی ارزیابی خود از پیامدهای جنگ گفت ایران در مقایسه با زمانی که درگیریها آغاز شد، اکنون در موقعیت منطقهای قویتری قرار گرفته است.
او با اشاره به اینکه جنگ نهتنها مسئله هستهای ایران را حل نکرده، بلکه چالش تازهای در تنگه هرمز ایجاد کرده است، تأکید کرد که واشنگتن برای پایان دادن به بحران ناچار است به دنبال راه خروجی باشد.