داستان تظاهرات «نه به پادشاه» در امریکا و اروپا چیست؟
داستان تظاهرات «نه به پادشاه» در امریکا و اروپا را در این مطلب بخوانید.
به گزارش اینتیتر، سیاست های دونالد ترامپ، رییس جمهور امریکا این روزها بسیاری از مردم امریکا و اروپا را عصبانی کرده و میلیون ها نفر از آنها به تظاهرات «نه به پادشاه» کشانده است.
او در ابتدای دوره دوم ریاست جمهوری خود در سال ۲۰۲۴ سیاست های ضدمهاجرتی را در پیش گرفت. در اوایل سال جاری میلادی اعتراضاتی گسترده علیه این سیاست شکل گرفت.
در ماه گذشته نیز این رییس جمهور، جنگی بدون هدف مشخص را به همراه رژیم صهیونیستی علیه ایران آغاز کرده است. این جنگ به دلیل ابتکار ایران در بسته نگه داشتن تنگه هرمز، باعث گرانی بنزین در ایالات مختلف آمریکا شده است.
براساس گزارشات رسانه های داخلی امریکا مانند فاکس نیوز (نزدیک به دولت)، محبوبیت ترامپ به ۳۶ درصد رسیده است.
حاکمین اروپایی هم با جنگی که او علیه ایران راه انداخته همراهی نمی کنند. ترامپ بسیار از ناتو عصبانی است و تاکید کرده که پس از اتمام جنگ درباره آنها تصمیم گیری خواهد کرد.
به دنبال این اتفاقات و پیامدهای آن، مردم امریکا و اروپا روز شنبه ۲۸ مارس ۲۰۲۶ در تظاهراتی به نام «نه به پادشاه» شرکت کردند. نام این تظاهرات به دلیل سیاست هایی که ترامپ در پیش گرفته، به این شکل انتخاب شده است. سیاست های ترامپ خلاف دموکراسی و بر محور خودکامگی و حالت استبدادی است. از این رو مردم اینگونه اعتراضات خود را ابراز می کنند. در ادامه جزییاتی از این تظاهرات را به روایت ددلاین و فاکس نیوز می خوانید.
در روز شنبه، ۲۸ مارس ۲۰۲۶، میلیونها آمریکایی در سومین دور از تظاهرات سراسری «نه به پادشاه» یا «نه به دیکتاتور» شرکت کردند که برگزارکنندگان آن را احتمالاً بزرگترین روز اعتراض سیاسی یکروزه در تاریخ آمریکا توصیف کردهاند. بیش از ۳۱۰۰ رویداد در تمام ۵۰ ایالت و چندین کشور جهان ثبت شده بود و تخمین زده میشود حدود ۹ میلیون نفر در آنها مشارکت داشتهاند.
این اعتراضات پاسخی بود به طیفی از نارضایتیها از دولت دونالد ترامپ، از جمله جنگ با ایران، افزایش هزینههای زندگی، اجرای تهاجمی قوانین مهاجرت، و تهدیدات احساسشده علیه هنجارهای دموکراتیک و متمم اول قانون اساسی. جنگ در ایران به عنوان یکی از مضامین اصلی، اعتراضات سراسر کشور را متحد کرد و برگزارکنندگان تأیید کردند که مخالفت با «جنگ غیرقانونی در ایران» یکی از محرکهای اصلی حضور گسترده مردم بوده است.
رابرت دنیرو: وقت آن رسیده به ترامپ نه بگوییم
در نیویورک، دهها هزار نفر در میدان کلمبوس گرد هم آمدند. رابرت دنیرو در کنار لتیشیا جیمز، دادستان کل نیویورک، و کشیش ال شارپتون، از پیشتازان راهپیمایی و یکی از سخنرانان اصلی در کنفرانس مطبوعاتی ظهر بود.
دنیرو در سخنان خود دونالد ترامپ را «تهدیدی وجودی برای آزادیها و امنیت ما» خواند و گفت: «باید جلوی او را گرفت، و همین حالا باید جلوی او را گرفت.» او این تجمعات را «فریادی بزرگ برای همبستگی و موفقیتی عظیم» نامید و با انتقاد تند از ترامپ اعلام کرد: «وقت آن رسیده که به پادشاه نه بگوییم. وقت آن رسیده که به دونالد ترامپ نه بگوییم. نه به شاه ترامپ، نه به جنگهای بیموردی که منابع ما را غارت میکنند، مردان و زنان دلیر نیروهای مسلح ما را قربانی میکنند و بیگناهان را به خاک و خون میکشند.»
دنیرو در پیام ویدئویی ضبطشدهای که در دیگر تجمعات پخش شد، جنبش را ستود و به ادامه راه تشویق کرد: «به خود ببالید، اما دست از کار نکشید... در آینده با چالشهای بزرگتری روبهرو خواهیم شد.»
واشنگتن دی.سی: هنرمندان در برابر مرکز کندی
در واشنگتن دی.سی، تمرکز اعتراضات بر دفاع از آزادی بیان و متمم اول قانون اساسی بود، درست در مقابل مرکز کندی که اخیراً تحت رهبری ترامپ دستخوش تغییرات گسترده، تعدیل نیرو و لغو برنامههای هنری بسیاری شده است. در این مراسم که «هنرمندان متحد برای آزادیهای ما» نام داشت و توسط کمیته متمم اول قانون اساسی جین فوندا میزبانی میشد، جین فوندا، بازیگر که دو بار برنده اسکار شده، در کنار جون بائز، خواننده اسطورهای فولک، حضور یافتند.
فوندا در سخنرانی خود هشدار داد: «اگر مقابله نکنیم، خبرهایی که دریافت میکنیم بهطور فزایندهای جعلی خواهد شد. اجازه نخواهیم داشت بدانیم واقعاً چه میگذرد. کتابها و فیلمها سطحیتر میشوند و از ظرافت و پیچیدگی تهی میگردند.» او یک روز پیش از اعتراضات اصلی، در تجمع «پیشدرآمد روز نه به پادشاه» نیز به جنگ ایران اشاره کرده و گفته بود: «متمم اول در زمان جنگ به شدت آسیب میبیند، زیرا دولت میکوشد مخالفت داخلی را درهم بشکند.»
جون بائز که در سال ۲۰۲۱ نشان افتخار مرکز کندی را دریافت کرده بود، اعلام کرد که از بازگرداندن این نشان منصرف شده تا تسلیم «قلدر و ستمگری» که به دنبال سلب آزادیهاست، نشود. او به همراه مگی راجرز، خواننده-ترانهسرا، تصنیف «زمانه در حال تغییر است» از باب دیلن و سرود معروف جنبش حقوق مدنی «نمیگذارم کسی مرا برگرداند» را اجرا کرد.
در سنت پل، مینهسوتا، یکی از بزرگترین تجمعات کشور در مقابل ساختمان کنگره ایالتی برگزار شد. بروس اسپرینگستین در کنار برنی سندرز، سناتور، ایلهان عمر، نماینده کنگره، و تیم والز، فرماندار، حضور یافت. او با اشاره به خشونتهای مأموران مهاجرت و گمرک (ICE) در مینیاپولیس که منجر به کشته شدن دو شهروند مینهسوتا، رنه گود و الکس پرتی، شده بود، آهنگ «خیابانهای مینیاپولیس» را اجرا کرد و گفت: «قدرت و همبستگی مردم مینیاپولیس الهامبخش تمام کشور بود. این کابوس مرتجعانه و این تهاجمات به شهرهای آمریکایی پایدار نخواهد ماند.»
جین فوندا در این تجمع روی صحنه رفت و بیانیهای از بکا گود، همسر رنه گود، قرائت کرد: «ما طرف عشق را انتخاب میکنیم.» شرکت فوندا در این رویداد بر سابقهٔ طولانی او در فعالیتهای ضدجنگ تأکید داشت.
معترضان در شهرهایی مانند بوستون یادبودهایی برای کودکانی که در حملات موشکی به ایران که ایالات متحده مسئولیت آن را بر عهده داشت، نصب کردند. یکی از هماهنگکنندگان ملی اعتراضات گفت مردم به دلیل «قیمت بالای بنزین و خواربار» و همزمان با «وجود یک جنگ غیرقانونی در ایران» به خیابانها آمدهاند.
همزمان با این تجمعات در شهرهای متعدد آمریکا، یک راهپیمایی همبستگی نیز در لندن برگزار شد. این اعتراضات که با شعار «نه به پادشاه» سازماندهی شدهاند، در دو مرحله قبلی خود در ژوئن و اکتبر ۲۰۲۵ نیز از بزرگترین تظاهرات یکروزه در تاریخ آمریکا بودند.
