صدها نفر در گرمای بیسابقه رم چادر زدند
همزمان با موج شدید گرما در ایتالیا، صدها نفر از ساکنان مرکز اجتماعی و مسکونی «اسپین تایم» در شهر رم پس از تخلیه اجباری ساختمان به دنبال آتشسوزی، یک هفته است که در چادرهای خیابانی زندگی میکنند. این بحران به یکی از جنجالیترین رویاروییهای دولت راستگرای جورجیا ملونی با حامیان مراکز اجتماعی و اسکان اقشار آسیبپذیر تبدیل شده است.
به گزارش اینتیتر، در حالی که موج گرمای شدید شهر رم را فرا گرفته، حدود ۴۰۰ نفر شامل کودکان، سالمندان و افراد دارای معلولیت، پس از تخلیه ساختمان «اسپین تایم لبز» (Spin Time Labs) بیش از یک هفته است که در چادرهایی مقابل این ساختمان در منطقه «اسکوئیلینو» رم زندگی میکنند.
به گزارش گاردین، این ساختمان که از سال ۲۰۱۳ توسط گروههای مردمی و فعالان اجتماعی مورد استفاده قرار گرفته بود، پس از وقوع یک آتشسوزی جزئی در بامداد ۲۹ ژوئیه تخلیه شد. آتشسوزی در بخش بیرونی ساختمان رخ داد و ساکنان پیش از گسترش شعلهها موفق شدند آن را مهار کنند.
با این حال، پلیس با استناد به ضرورت انجام بررسیهای ایمنی، مجتمع ۱۰ طبقه را تخلیه و ورودیهای آن را مسدود کرد. از آن زمان تاکنون ساکنان اجازه بازگشت به ساختمان را پیدا نکردهاند.
«پترونلا پودارو»، کارگر خدمات خانگی اهل رومانی که اکنون در مقابل ساختمان چادر زده است، گفت: «شرایط بسیار سختی است و این موج گرما وضعیت را بدتر کرده است.»
دولت راستگرای جورجیا ملونی مدتهاست که ساختمانهای اشغالی را به عنوان مراکزی برای فعالیتهای مجرمانه معرفی کرده و تلاش میکند این املاک را تخلیه کند. «اسپین تایم» نیز یکی از مهمترین اهداف این سیاست به شمار میرود.
این مرکز طی بیش از یک دهه گذشته به محلی برای ارائه خدمات اجتماعی و فرهنگی تبدیل شده و امکاناتی مانند بانک غذا، رستوران، فضای کار اشتراکی، خدمات حمایتی برای مهاجران، آرایشگاه، باشگاههای آموزشی و برنامههای فرهنگی را در اختیار ساکنان و نیازمندان قرار داده است.
«اسپین تایم» نخستین بار در سال ۲۰۱۹ توجه رسانهها را به خود جلب کرد؛ زمانی که کاردینال «کنراد کرایفسکی»، از نزدیکان پاپ فرانسیس فقید، برای وصل مجدد برق ساختمان وارد کانال تأسیسات شهری شد؛ اقدامی که خشم «ماتئو سالوینی» وزیر کشور وقت و معاون نخستوزیر کنونی ایتالیا را برانگیخت.
در روزهای اخیر شماری از نویسندگان، بازیگران و فیلمسازان ایتالیایی از جمله «پائولو سورنتینو»، برنده جایزه اسکار، خواستار بازگشت ساکنان به ساختمان یا فراهم شدن محل اسکان جایگزین برای آنان شدهاند.
همچنین «روبرتو ساویانو»، نویسنده سرشناس و از منتقدان دولت ملونی، پس از بازدید از محل، «اسپین تایم» را «نماد دموکراسی» توصیف کرد و نه یک اقدام مجرمانه.
در حال حاضر این ساختمان با دو حکم توقیف قضایی روبهرو است؛ یکی مربوط به پرونده حقوقی مالک خصوصی برای بازپسگیری ملک و دیگری به دلیل بررسیهای مرتبط با آتشسوزی.
اگرچه برنامه تعطیلی این مرکز در دستور کار وزارت کشور ایتالیا قرار دارد، اما حکم تخلیهای که نخستین بار در سال ۲۰۲۰ صادر شده بود، تاکنون اجرا نشده است. گزارشها حاکی از آن است که مقامهای دولتی نگران پیامدهای اجتماعی و حقوقی بیرون کردن صدها فرد آسیبپذیر از محل سکونتشان بودهاند.
در همین حال، دادگاهی در ایتالیا وزارت کشور به ریاست «ماتئو پیانتدوسی» را به دلیل اجرا نکردن حکم تخلیه، به پرداخت ۲۱ میلیون یورو غرامت محکوم کرده است.
شورای شهر رم نیز با کمک داوطلبان، تختهای کمپ، غذا، آب آشامیدنی و خدمات پزشکی برای ساکنان فراهم کرده و در حال بررسی خرید ساختمان است تا فعالیتهای اجتماعی این مرکز ادامه یابد.
پترونلا پودارو در ادامه گفت: «در میان ما نوزادان، سالمندان، افراد دارای معلولیت و بیماران زیادی حضور دارند که در این گرما شرایط بسیار سختی را تحمل میکنند. اما ما جامعهای متحد با ملیتها و پیشینههای مختلف هستیم. اگر شغل مناسب و درآمد کافی داشتیم، هرگز در چنین وضعیتی قرار نمیگرفتیم.»
«مارکو پریلی»، کارگر ساختمانی ایتالیایی که پس از طلاق بیخانمان شده و از نخستین ساکنان این مجموعه بوده است، گفت خود او نیز در مهار آتش مشارکت داشته است.
او توضیح داد: «همه وحشتزده شده بودند، اما توانستیم ظرف حدود ۲۰ دقیقه آتش را خاموش کنیم. پس از ایمنسازی محل توسط آتشنشانان، پلیس وارد شد و از ما خواست ساختمان را ترک کنیم. ساعاتی بعد نیز کل ساختمان توقیف شد.»
پریلی همچنین مدعی شد پلیس ساختمان را برای یافتن مواد مخدر و سلاح بازرسی کرده اما چیزی پیدا نکرده است. او افزود: «به نظر میرسد از این آتشسوزی به عنوان بهانهای برای تخلیه ساختمان استفاده شد، اما ما همچنان به مبارزه ادامه خواهیم داد. قدرت واقعی به معنای حمله به فقرا نیست؛ این دولت علیه فقرا وارد جنگ شده است.»
«بنجامین مکشین»، داوطلب بریتانیایی که در رستوران این مرکز فعالیت میکند نیز گفت: «اسپین تایم فقط یک سرپناه نیست؛ اینجا فضای کار اشتراکی، کلاسهای بعد از مدرسه، خدمات به مهاجران، بانک غذا، آرایشگاه، سالن اجتماعات و دهها فعالیت دیگر وجود دارد. به سختی میتوان نمونهای مشابه با چنین گسترهای از خدمات اجتماعی در جای دیگری پیدا کرد.»
