داستان مستند «دختری با پیراهن زرد» چیست؟

مستند «دختری با پیراهن زرد» درباره زینب ملکی کاپیتان تیم ملی والیبال نشسته است که با تمام مشکلات و معضلاتی‌ که دارد، روحیه جنگندگی و مبارزه برای پیروزی را حفظ کرده است.

به گزارش اینتیتر به نقل از ستاد خبری شانزدهمین جشنواره بین‌المللی «سینماحقیقت»، مجتبی اسپنانی درباره تازه‌ترین اثر خود به نام دختری با پیراهن زرد که از آثار متقاضی برای حضور در شانزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» است، گفت: این فیلم درباره زینب ملکی کاپیتان تیم ملی والیبال نشسته در مسابقات پارالمپیک ریو دو ژانیرو برزیل و بازی‌های آسیایی اینچئون کره و جاکارتا است.

وی ادامه داد: این بازیکن نزدیک به ۱۶ سال در تیم ملی ایران حضور داشت و از آن‌جایی که شرایط او از ناحیه پا حاد شده بود دیگر اجازه حضور در تیم ملی والیبال نشسته ایران را پیدا نکرد. این مستند روایتگر زندگی این ورزشکار ایرانی است که همچنان در این رشته ورزشی در شهر خود فعالیت می‌کند و افتخار آفرین است.

این مستندساز افزود: این مستند پرتره بیشتر حول زندگی شخصی این ورزشکار زن ایرانی با تمام مشکلات و معضلاتی‌ست که دارد.

وی در پاسخ به این پرسش که چگونه با زینب ملکی آشنا شده و تصمیم به ساخت مستندی درباره او گرفته است، بیان کرد: ساخت این مستند از سوی تهیه‌کننده کار به من پیشنهاد شد و من زمانی که با شخصیت این زن ورزشکار آشنا شدم و قصه زندگی او و تلاش‌هایش را شنیدم ترغیب شدم تا مستندی درباره زندگی او بسازم. چراکه او توانسته بود با اعتماد به نفس و پشتکار خود را از انزوایی که ممکن است گریبان افراد دارای معلولیت را بگیرد دور کند و به موفقیت‌های چشمگیری دست یابد.

اسپنانی درباره مدت زمانی که برای ساخت این مستند تقریبا ۲۵ دقیقه‌ای صرف شده است، توضیح داد: زمانی که تصمیم به ساخت این مستند گرفتیم هم‌زمان با شیوع بیماری کرونا بود و به همین دلیل ساخت آن مدت زمان زیادی ادامه پیدا کرد و نزدیک به ۲ سال زمان برد چراکه تمامی فعالیت‌ها تا مدتی تعطیل شد و درنهایت اواخر زمان تولید توانستیم ۲ مسابقه از این ورزشکار را که در اصفهان برگزار شد در فیلم ثبت کنیم.

این کارگردان مستند درباره جشنواره «سینماحقیقت» و امکانی که می‌تواند برای فیلمسازان ایجاد کند نیز عنوان کرد: این جشنواره یک نام معتبر در سینمای مستند ایران است و پس از پانزده دوره برگزاری آن اتفاق مثبتی در حوزه مستند است.

وی افزود: من فکر می‌کنم این جشنواره می‌تواند محلی برای گفتگو باشد؛ امکانی که مستندسازان با اندیشه‌ها و رویکردهای متفاوت بتوانند در آن حضور پیدا کنند و درباره جامعه، فرهنگ و سینمای مستند به صحبت بنشینند.

اسپنانی اظهار داشت: تصور من این است که اتفاق مثبت در این جشنواره می‌تواند حفظ شدن این فرصت گفتگو باشد چراکه با در اختیار قرار دادن فضایی برای گفتمان مستندسازان با توجه به حضور ملموسی که در جامعه دارند می‌توانند نظرات و دیدگاه‌های مفیدی را ارایه دهند و این اتفاق می‌تواند یک رویکرد مثبت در چنین جشنواره معتبری باشد.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.