هشدار سازمان جهانی بهداشت: شمار مبتلایان به سرطان تا سال ۲۰۵۰ به ۳۵ میلیون نفر در سال میرسد
سازمان جهانی بهداشت در تازهترین گزارش خود هشدار داد که با وجود پیشرفتهای چشمگیر علمی در درمان سرطان، نابرابری در دسترسی به خدمات پیشگیری، تشخیص و درمان همچنان رو به افزایش است و پیشبینی میشود شمار موارد جدید ابتلا به سرطان تا سال ۲۰۵۰ به نزدیک ۳۵ میلیون نفر در سال برسد.
به گزارش اینتیتر، سازمان جهانی بهداشت (WHO) در گزارش جدید خود اعلام کرد که اگرچه پیشرفتهای علمی در زمینه درمان سرطان امیدهای تازهای ایجاد کرده است، اما میلیونها بیمار در سراسر جهان همچنان با پیامدهای سنگین جسمی، روحی و مالی این بیماری روبهرو هستند.
بر اساس برآوردهای این سازمان، از هر پنج نفر، یک نفر در طول زندگی به سرطان مبتلا میشود و حدود ۹۲ درصد مردم جهان بهطور مستقیم یا از طریق ابتلای یکی از اعضای نزدیک خانواده، با این بیماری مواجه خواهند شد.
دکتر آندره ایلباوی، مسئول برنامه کنترل سرطان در سازمان جهانی بهداشت، گفت:
به گزارش گاردین، «سالهاست روایت اصلی درباره سرطان، پیشرفتهای علمی، فناوریهای نوین، درمانهای جدید و امیدهای تازه بوده است. این روایت درست است و باید گفته شود، اما تمام واقعیت نیست.»
افزایش نابرابری در دسترسی به درمان
گزارش وضعیت جهانی سرطان در سال جاری نشان میدهد نابرابری در دسترسی به پیشگیری، تشخیص، درمان و مراقبت از بیماران سرطانی نهتنها ادامه دارد، بلکه در حال گسترش است.
در حال حاضر هر سال حدود ۲۰.۶ میلیون مورد جدید سرطان و نزدیک به ۱۰ میلیون مرگ ناشی از این بیماری در جهان ثبت میشود.
سازمان جهانی بهداشت پیشبینی کرده است که تا سال ۲۰۵۰ تعداد موارد جدید ابتلا به سرطان به نزدیک ۳۵ میلیون نفر در سال افزایش یابد.
شکاف بزرگ میان کشورهای ثروتمند و فقیر
بر اساس این گزارش، در کشورهای پردرآمد ۸۵ درصد بیماران مبتلا به سرطان پستان یا سرطانهای دوران کودکی دستکم پنج سال پس از تشخیص زنده میمانند، اما این رقم در کشورهای کمدرآمد به کمتر از ۳۰ درصد میرسد.
همچنین در کشورهای کمدرآمد و با درآمد متوسط رو به پایین، تنها ۹ تا ۵۴ درصد از ۲۰ داروی اولویتدار سرطان که از سوی سازمان جهانی بهداشت معرفی شدهاند، در دسترس بیماران قرار دارد؛ در حالی که این میزان در کشورهای پردرآمد بین ۶۸ تا ۹۴ درصد است.
در این گزارش همچنین آمده است که ۲۳ کشور جهان هیچ مرکز پرتودرمانی (رادیوتراپی) برای درمان بیماران سرطانی ندارند.
مرگومیر بالا در آفریقا
اگرچه میزان تشخیص سرطان در کشورهای جنوب صحرای آفریقا کمتر از مناطق ثروتمند جهان است، اما آمار مرگومیر ناشی از این بیماری در این منطقه بهطور نامتناسبی بالاست.
به گفته سازمان جهانی بهداشت، دو سوم کشورهای جهان خدمات درمان سرطان را در بستههای پوشش همگانی سلامت خود قرار ندادهاند.
هزینههای سنگین درمان نیز باعث شده است که در برخی کشورها تا ۹۰ درصد بیماران درمان خود را نیمهکاره رها کنند.
فشار مالی و روانی بر خانوادهها
نتایج یک نظرسنجی جهانی از بیماران و خانوادههای آنها نشان میدهد که بسیاری از مبتلایان به سرطان با مشکلات مالی شدید، آسیبهای روانی و فشار سنگین بر اعضای خانواده که مسئول مراقبت از بیمار هستند، روبهرو میشوند.
ابیگیل سایمون-هارت، بازمانده سرطان پستان و فعال حقوق بیماران از نیجریه، گفت:
«بارها دیدهام خانوادهها مجبور شدهاند بین پرداخت هزینه درمان و ادامه تحصیل فرزندشان یکی را انتخاب کنند و کودکانی که تنها به دلیل صرف تمام منابع مالی خانواده برای درمان سرطان، از تحصیل بازماندهاند.»
او همچنین تأکید کرد که در برخی کشورها انگ اجتماعی ناشی از ابتلا به سرطان میتواند مرگبار باشد.
به گفته او، در جریان فعالیتهایش با زنانی روبهرو شده که ترجیح دادهاند جان خود را از دست بدهند اما برای نجات زندگیشان تحت عمل جراحی برداشتن پستان قرار نگیرند.
پیشرفتهایی که امیدبخش هستند
با وجود این چالشها، گزارش سازمان جهانی بهداشت به برخی دستاوردهای مهم نیز اشاره کرده است.
از جمله این موفقیتها میتوان به نزدیک شدن جهان به حذف سرطان دهانه رحم، کاهش مصرف دخانیات در بسیاری از کشورها و تدوین برنامههای ملی مقابله با سرطان در اغلب کشورهای جهان اشاره کرد.
دکتر ایزابل سورجوماتارام، معاون بخش پایش آژانس بینالمللی تحقیقات سرطان، گفت:
«خبر امیدوارکننده این است که چهار مورد از هر ۱۰ سرطان جدید با عوامل خطری مرتبط هستند که راههای پیشگیری از آنها را میشناسیم.»
او افزود مصرف دخانیات، برخی عفونتها، مصرف الکل و اضافهوزن از مهمترین عوامل خطر قابل پیشگیری برای ابتلا به سرطان هستند.
درخواست سازمان جهانی بهداشت از دولتها
کارشناسان سازمان جهانی بهداشت در پایان این گزارش از دولتها و جامعه جهانی خواستند مراقبت از بیماران را به همان اندازه درمان سرطان مهم بدانند و سرمایهگذاری بیشتری در تمام مراحل مقابله با این بیماری، از پیشگیری و غربالگری گرفته تا تشخیص، درمان و مراقبتهای حمایتی، انجام دهند.
