نجات کوهنورد گرفتار روی لبهای ۱۰ هزار فوت بالاتر از زمین در سیرا نوادا
یک کوهنورد در کالیفرنیا پس از منحرف شدن از مسیر، ساعتها روی لبهای تنها ۱۵ سانتیمتری در ارتفاع بیش از ۳ هزار متری گرفتار ماند؛ اما تیم داوطلب جستوجو و نجات شهرستان مونو با وجود تاریکی و باد شدید، خود را به او رساند و جانش را نجات داد.
به گزارش اینتیتر، یک کوهنورد در رشتهکوه سیرا نوادا در ایالت کالیفرنیا، پس از یک اشتباه در مسیر، ساعتها روی لبهای به عرض تنها حدود ۱۵ سانتیمتر و در ارتفاع بیش از ۱۰ هزار فوت، معادل بیش از ۳ هزار متر، از سطح زمین گرفتار شد تا سرانجام نیروهای داوطلب امداد و نجات به کمک او رفتند.
به گزارش گاردین، این کوهنورد که هویتش بهطور عمومی اعلام نشده، روز شنبه همراه یکی از دوستانش مشغول صعود از مسیر «کولوار مندهال» بود؛ مسیری باریک و شیبدار در دامنه کوه لورل.
این مسیر در بخشهایی دارای سنگهای سست و ناپایدار است و به همین دلیل احتمال ریزش سنگ وجود دارد. طبق گزارش روزنامه «سانفرانسیسکو کرونیکل»، بخشی که این کوهنورد، که گفته میشود تجربه زیادی در کوهنوردی دارد، از آن عبور میکرد فاقد علائم مشخص مسیر بود.
تیم جستوجو و نجات شهرستان مونو اعلام کرد منحرف شدن از مسیر اصلی در این منطقه میتواند مرگبار باشد.
امدادگران در توضیح شرایط این منطقه نوشتند: «خروج از مسیر خیلی سریع فرد را وارد زمینی با شیب بسیار زیاد و مسیرهای درجه پنج میکند؛ مسیری که امکان حمایت و ایمنسازی در آن وجود ندارد و هیچ راه مطمئنی برای ادامه حرکت به سمت بالا یا پایین ندارد. با توجه به هزاران فوت پرتگاه در زیر پا، هر سقوطی تقریباً قطعاً مرگبار خواهد بود.»
امدادگران پس از دریافت گزارش کلانتری درباره گرفتار شدن این کوهنورد، جستوجو را آغاز کردند. آنها حدود دو ساعت در منطقه به دنبال او گشتند، اما موفق به پیدا کردنش نشدند. سرانجام صدایی از فاصله دور شنیدند و توانستند موقعیت او را پیدا کنند.
به گفته امدادگران، کوهنورد گرفتار بهطور متناوب وزن خود را از یک پا به پای دیگر منتقل میکرد؛ حرکتی که احتمال گرفتگی عضلات پاهای او را برای نیروهای امدادی مطرح کرد.
با توجه به شرایط جسمی او و موقعیت بسیار خطرناک، امدادگران به این نتیجه رسیدند که اگر تا صبح همانجا باقی بماند، احتمال سقوط مرگبارش به شکل فزایندهای افزایش خواهد یافت.
در ابتدا امکان استفاده از بالگرد برای نجات او بررسی شد، اما بادهای شدید اجازه اجرای عملیات بالابر هوایی را نمیداد.
در نتیجه، تیم امداد تصمیم گرفت عملیات را بهصورت زمینی انجام دهد؛ آن هم در دل شب و با استفاده از چراغ پیشانی.
«میچل کویرینگ»، یکی از امدادگران، درباره این عملیات گفت: «حرکت در دل شب در چنین شرایطی فوقالعاده خطرناک و کمی ترسناک بود. همه مجبور بودند کاملاً به یکدیگر اعتماد کنند. این زمین در طول روز قابل عبور است، اما شبها عملاً غیرقابل عبور میشود.»
با این حال، کویرینگ تأکید کرد پس از آنکه امدادگران وضعیت کوهنورد را از نزدیک دیدند، رها کردن او تا صبح گزینه قابل قبولی نبود.
یکی از امدادگران از بالای سر خود را به کوهنورد رساند و با اتصال او به یک سیستم طناب ایمنی، مانع سقوطش شد.
عملیات نجات در ساعات اولیه بامداد یکشنبه به پایان رسید و کوهنورد گرفتار به سلامت از موقعیت خطرناک خارج شد.
کویرینگ بعداً گفت: «او تسلیم نشد و فکر میکنم این یکی از مهمترین نکات این حادثه است. اگر او در برابر این شرایط سخت دوام نمیآورد، این ماجرا میتوانست پایان کاملاً متفاوتی داشته باشد.»
این عملیات بار دیگر نشان داد که در مسیرهای کوهستانی مرتفع، حتی یک انحراف کوچک از مسیر مشخص میتواند فرد را در موقعیتی قرار دهد که بازگشت از آن تقریباً غیرممکن باشد.