نجات معجزهآسای دو کارگر نیروگاه نپال پس از ۹ روز
دو کارگر نیروگاه برقآبی تریشولی ۳A در نپال، ۹ روز پس از گرفتار شدن در پی سیلاب مرگبار در مرز نپال و تبت، زنده از داخل یک تونل غرقشده بیرون کشیده شدند؛ عملیاتی که یک متخصص تونلسازی استرالیایی آن را یکی از بزرگترین عملیاتهای نجات قرن بیستویکم توصیف کرده است.
به گزارش اینتیتر، در میان ویرانیهای گسترده ناشی از سیلاب ناگهانی در مرز نپال و تبت، نجات زنده دو کارگر گرفتار در یک تونل نیروگاه برقآبی، بار دیگر امیدها را برای یافتن بازماندگان افزایش داده است.
به گزارش گاردین، ۹ روز پس از وقوع سیلابهای مرگبار، سانجی شاه و کبیر ماهاراجان روز جمعه از داخل تونل آبگرفته نیروگاه برقآبی تریشولی ۳A در نپال زنده نجات پیدا کردند.
این دو کارگر بیش از یک هفته در تونل گرفتار بودند؛ پس از آنکه فروریختن یک یخچال طبیعی، سیلی عظیم از گل، آب و آوار ایجاد کرد و ساختمانها، جادهها و پلهای متعددی را در امتداد مرز نپال و چین با خود برد.
با وجود نجات این دو نفر، صدها کارگر دیگر که در پروژههای مختلف نیروگاههای برقآبی در حاشیه رودخانههای بوت کوشی و تریشولی نپال فعالیت میکردند، همچنان مفقود هستند.
آرنولد دیکس، مهندس و زمینشناس استرالیایی که به دعوت مقامهای نپال برای مشاوره در عملیات نجات نیروگاه تریشولی ۳A به این کشور رفته است، موفقیت عملیات روز جمعه را عاملی برای افزایش امید تیمهای امدادی دانست.
او گفت: «ما دو نفر را زنده پیدا کردیم و همین موضوع به ما امید میدهد.»
دیکس افزود: «پس از گذشت بیش از یک هفته، همه خسته شدهاند، اما این موفقیت انگیزه ما را برای تلاش بیشتر افزایش میدهد و اکنون دید بهتری داریم که چگونه میتوانیم عملیات نجات را در سایر مناطق انجام دهیم.»
به گفته این متخصص، نجات این دو کارگر یک واقعیت مهم را نیز ثابت کرده است: انسانها میتوانند برای مدت طولانی در چنین شرایطی زنده بمانند.
دیکس پیش از این نیز در عملیاتهای نجات بزرگ حضور داشته است؛ از جمله عملیات سال ۲۰۲۳ در تونل سیلکیارا در هند که طی آن هر ۴۱ کارگر گرفتار در تونل نجات یافتند. او همچنین در عملیات مربوط به تونلهای منطقه گراند زیرو پس از حملات ۱۱ سپتامبر در آمریکا مشارکت داشته است.
با این حال، او میگوید بحران سیلاب در نپال با هیچیک از حوادث قبلی که در آنها فعالیت کرده قابل مقایسه نیست.
دیکس گفت: «معمولاً من با یک حادثه روبهرو هستم، اما اینجا با ۲۷ حادثه بهطور همزمان مواجهیم.»
در عملیات نجات نیروگاه تریشولی ۳A، نخستین مشکل تیمهای امدادی پیدا کردن محل دقیق نیروگاه بود. پس از آن، امدادگران باید مشخص میکردند کدام تونل میتواند آنها را به ساختمان نیروگاه برساند تا عملیات حفاری آغاز شود.
اما با شروع عملیات، سنگهایی به اندازه خودرو مسیر امدادگران را مسدود کردند و تیم نجات مجبور شد برای عبور از آنها از مواد منفجره استفاده کند.
دیکس گفت استفاده از مواد منفجره روش مطلوبی نیست، زیرا ممکن است برای افرادی که در سوی دیگر تونل گرفتار شدهاند، خطر ایجاد کند.
پس از رسیدن امدادگران به تونل، مشخص شد که بخش زیادی از آن کاملاً پر از آب است. به همین دلیل، تیم نجات مجبور شد یک کانال اضطراری ایجاد کند تا آب از تونل خارج شود.
امدادگران نگران بودند که کارگران گرفتار شده پیش از رسیدن آنها غرق شده باشند. اما صبح روز جمعه، زمانی که تیم حدود ۵۰ متر در تونل پیش رفته بود، صدای ضعیفی از داخل تونل شنیدند.
امدادگران فریاد زدند: «نگران نباشید، ما برای نجات شما آمدهایم.»
صدایی از داخل تونل پاسخ داد: «باشه.»
لحظه بیرون کشیدن دو کارگر زنده از داخل تونل، برای دیکس یادآور دلیل فعالیت او در عملیاتهای امدادی است.
او گفت: «ما این کار را انجام میدهیم چون انسانهای شایستهای هستیم و این همان کاری است که انسانها انجام میدهند؛ به یکدیگر کمک میکنند.»
دیکس این عملیات را «پیروزی واقعی برای انسانها و بشریت» توصیف کرد.
با این حال، عملیات نجات هنوز پایان نیافته است. برآورد میشود حدود ۴۰ کارگر دیگر همچنان در داخل نیروگاه تریشولی ۳A گرفتار باشند و امدادگران برای رسیدن به آنها با خطرات جدی مواجه هستند.
اگر در بخشهای پیشروی تیم امداد آب وجود داشته باشد و امدادگران هنگام حفاری سنگها را جابهجا کنند، احتمال هجوم ناگهانی آب و غرق شدن آنها وجود دارد. از سوی دیگر، به دلیل قرار گرفتن تیم نجات در ارتفاعی پایینتر از سطح دشت سیلابی، امکان ورود آب از پشت سر امدادگران نیز وجود دارد.
دیکس تأکید کرد: «بله، اکنون پاداش تلاشمان را با نجات دو نفر گرفتهایم، اما باید بسیار محتاط باشیم.»
او افزود: «جان اعضای تیم در همین لحظه در خطر است و اگر نتوانند بهموقع از تونل خارج شوند، غرق خواهند شد.»
دیکس گفت: «این یک تمرین نیست. ما شاهد یکی از بزرگترین عملیاتهای نجات قرن بیستویکم هستیم.»
تیم امداد روز جمعه عملیات حفاری را به سمت منطقهای موسوم به «منطقه گلدیلاکس» در قسمت بالایی نیروگاه ۱۱ طبقه تریشولی ۳A ادامه داد؛ منطقهای که امدادگران امیدوارند بتوانند بازماندگان بیشتری را در آن پیدا کنند.
تاکنون بیش از ۲۷۰ نفر از پروژههای مختلف نیروگاههای برقآبی در نپال نجات یافتهاند.
بر اساس اعلام سازمان مدیریت بحران نپال، در جریان این سیلابها دستکم یک هزار و ۲۹۴ نفر جان خود را از دست دادهاند و بیش از ۵ هزار نفر همچنان مفقود هستند.
در همین حال، ۳۸ مقام دولتی، متخصص واکنش به بحران و نیروی امدادی و بشردوستانه استرالیایی در نپال حضور دارند و در عملیات جستوجو، نجات و امدادرسانی مشارکت میکنند.
آخرین گروه اعزامی استرالیا شامل ۱۵ عضو تیم واکنش به بلایای استرالیا است که برای ارائه خدمات تخصصی پهپادی به عملیات امداد و نجات، اواخر شامگاه جمعه وارد کاتماندو شدند.
قرار است هفت متخصص دیگر در زمینه شناسایی قربانیان حوادث نیز روز شنبه استرالیا را به مقصد نپال ترک کنند.
بر اساس آخرین آمار دولت نپال تا چهارم سپتامبر، یک هزار و ۲۹۴ مورد مرگ بهطور رسمی تأیید شده و ۵ هزار و ۵۳ نفر همچنان مفقود هستند که ۵۸۳ نفر از آنها اتباع خارجیاند.
دولت چین نیز تا پنجم سپتامبر از ۳۱ کشته و ۵۳۱ مفقود در این حادثه خبر داده است. از میان مفقودشدگان در چین، ۲۶۱ نفر اتباع خارجی هستند.