سلیمان میناسیان کیست؟ از رشت تا لندن، زندگی فیلمبرداری که تصویر ماندگار سینمای ایران را ساخت

به گزارش اینتیتر، سلیمان میناسیان، فیلمبردار برجسته سینمای ایران و فیلمبردار فیلم‌های ماندگاری مانند «خانه سیاه است» و «خشت و آینه»، در ۹۵ سالگی در لندن درگذشت. پرویز جاهد، نویسنده، فیلمساز و منتقد سینما، با انتشار پیامی خبر درگذشت او را اعلام کرد و گفت دختر میناسیان، نلا، خبر را به او داده است.

علت فوت سلیمان میناسیان چه بود؟

در پیام منتشرشده برای اعلام خبر، علت فوت ذکر نشده است. تنها اطلاعات اعلام‌شده این است که او در سن ۹۵ سالگی و در لندن درگذشت.

در زندگی‌نامه او آمده که چند سال پیش دچار سکته مغزی شد و پس از آن تحرکش را از دست داد. اما این سابقه به معنی علت فوت نیست و تا زمان انتشار توضیح رسمی از سوی خانواده، نباید علت مشخصی به درگذشت او نسبت داد. از سوی دیگر، در اطلاعات موجود تاریخ دقیق درگذشت هم اعلام نشده است.

سلیمان میناسیان کیست؟

سلیمان میناسیان فیلمبردار سینمای ایران و ارمنی‌تبار اهل ایران بود. نام او در فارسی به معنی «سلیمان» است.

مسیر حرفه‌ای: از دستیار فیلمبردار تا چهره ماندگار

آغاز در کارگاه فیلم گلستان

میناسیان فعالیت سینمایی را از ۱۳۳۷ (۱۹۵۸) با کار به عنوان دستیار فیلمبردار آغاز کرد و سپس فیلمبردار فیلم‌های کوتاه مستند و تبلیغاتی شد. با پیوستن به «سازمان فیلم گلستان»، نخستین تجربه‌اش را در فیلم «موج، مرجان، خارا» (ابراهیم گلستان، ۱۳۳۷) به عنوان دستیار فیلمبردار به دست آورد.

او سینما را به شکل تجربی و در عمل آموخت. پرویز جاهد درباره او نوشته است که میناسیان هنرمندی غریزی و بالفطره بود و خیلی زود خود را به عنوان فیلمبرداری مجرب به گلستان ثابت کرد.

فیلمبردار آثار شاخص

«چاپلین فیلم» و «طلوع»

پس از جدایی از استودیو گلستان، میناسیان با کمک برادرش هراند شرکت تولید فیلم تبلیغاتی خود را با نام «چاپلین فیلم» تأسیس کرد. این دو برادر در ۱۳۴۹ (۱۹۷۰) نخستین فیلم سینمایی‌شان، «طلوع»، را به‌طور مشترک تهیه و کارگردانی کردند؛ فیلمبرداری آن بر عهده سلیمان بود. پس از آن، فیلم «فریاد» (۱۳۵۰) را ساختند.

جوایز

• برنده پلاک طلا در نخستین جشنواره فیلم‌های سینمایی ایران برای فیلمبرداری «طلوع»
• برنده جایزه بهترین فیلمبرداری رنگی در سومین جشنواره سپاس (۱۹۷۱ / ۱۳۵۰)

مهاجرت و سال‌های پایانی

• ۱۳۵۹ (۱۹۸۰): مهاجرت به انگلستان و فعالیت آزاد در آنجا
• ۱۳۶۷ (۱۹۸۸): بازگشت به ایران و تلاش برای ساخت فیلم تبلیغاتی که به نتیجه نرسید
• ۱۳۷۲ (۱۹۹۳): بازگشت دوباره به انگلستان؛ از آن زمان تا پایان عمر در لندن زندگی کرد
• مدتی هم به نقاشی پرتره پرداخت

در سال ۱۳۸۵ (۲۰۰۶) پرویز جاهد مستندی درباره زندگی و فعالیت‌های سینمایی او ساخت با عنوان «سلیمان میناسیان، مردی با دوربین فیلمبرداری».

ارزش افزوده: چرا میناسیان در تاریخ سینمای ایران مهم است؟

اگر فهرست آثار او را کنار هم بگذاریم، یک نکته جالب دیده می‌شود: دو اثر از شاخص‌ترین فیلم‌های دهه ۴۰ سینمای ایران، یعنی «خانه سیاه است» و «خشت و آینه»، با دوربین او ثبت شده‌اند. یکی مستند شاعرانه و بحث‌برانگیز درباره جذامیان و دیگری از آثار برجسته سینمای مدرن ایران است.

یک نکته دیگر هم قابل توجه است: او در حوزه‌ای کار کرد که کمتر مورد توجه رسانه‌هاست. فیلمبردار معمولاً از سینماگران «پشت صحنه» محسوب می‌شود، اما در سینمای مستند و تجربی آن دوران، انتخاب قاب، نور و حرکت دوربین بخش بزرگی از زبان فیلم بود. به همین دلیل، نام میناسیان در کنار نام کارگردان‌های همین آثار ثبت شده است.

پرسش‌های متداول

سلیمان میناسیان کی درگذشت؟

در اطلاعات منتشرشده، تاریخ دقیق ذکر نشده است؛ تنها آمده که در ۹۵ سالگی در لندن درگذشت.

علت فوت او چه بود؟

در پیام اعلام خبر ذکر نشده است. سابقه سکته مغزی چند سال قبل در زندگی‌نامه آمده، اما به‌عنوان علت فوت اعلام نشده است.

سلیمان میناسیان در کدام آثار فیلمبردار بود؟

از جمله «خانه سیاه است»، «خشت و آینه»، «موج، مرجان، خارا»، «تپه‌های مارلیک»، «گنجینه‌های گوهر» و «طلوع».

نسبت او با هراند میناسیان چیست؟

برادر بزرگ‌تر او بود و با هم «چاپلین فیلم» و فیلم‌های «طلوع» و «فریاد» را ساختند.

او کجا زندگی می‌کرد؟

از ۱۳۷۲ تا پایان عمر، در لندن.