۱۰ کلید برای سلامت عاطفی و یکپارچگی درونی

به گزارش اینتیتر، ۱۰ کلید برای سلامت عاطفی و یکپارچگی درونی را در این مطلب می خوانید.

۱. وفاداری ریشه‌ای به واقعیت را حفظ کنید
به‌عنوان بزرگسالانی سالم، واقعیت‌های زندگی را می‌بینیم و می‌پذیریم. محدودیت‌های خود و دیگران را قبول داریم و برای استعدادها و توانایی‌های خود و اطرافیان ارزش قائلیم. آرمان ما در بزرگسالی، پذیرش کامل آن چیزی است که تغییرناپذیر است، شجاعت برای بهبود آنچه قابل تغییر است، و خرد تشخیص تفاوت میان این دو.

۲. اهداف سالم تعیین کنید
در همه‌ی جنبه‌های زندگی، اهدافی منطقی و دست‌یافتنی برای خود تعیین می‌کنیم؛ مانند رشد روانی، موفقیت ورزشی، پیشرفت تحصیلی، جایگاه حرفه‌ای، دستاورد هنری یا افزایش منابع مالی. این اهداف بر پایه‌ی شناختی صادقانه از شخصیت، استعدادها، محدودیت‌ها و توانایی‌های ما شکل می‌گیرند. برای تحقق آن‌ها تمام تلاش خود را به کار می‌گیریم و در صورت امکان، فراتر از آن‌ها می‌رویم. شکست‌ها ما را از پا نمی‌اندازند. به‌عنوان موجوداتی با جسم، ذهن و قلب، در پی بیشترین آمادگی جسمی، شفافیت ذهنی، آزادی تخیل و بیان عاطفی هستیم. با وفادار ماندن به اهدافمان و مهارت در تحقق آن‌ها، احساس ارزشمندی ما تقویت می‌شود.

۳. خودِ واقعی‌تان باشید
پیوسته در حال رشدِ عزت‌نفس، مراقبت از خود و شفقت نسبت به خویشتن هستیم. نه خود را برتر از دیگران می‌دانیم و نه فروتر؛ بلکه همسفرانی در مسیر انسانی زندگی. دوست داریم همان‌طور که هستیم دیده شویم. برای راضی‌کردن دیگران زندگی نمی‌کنیم، اما از بودن با دیگران لذت می‌بریم. می‌خواهیم بهترین نسخه‌ی خودمان باشیم، نه تصویری اغراق‌شده و غیرواقعی. حس شوخ‌طبعی پایدار ما کمک می‌کند به خودمان و فراز و فرودهای عجیب زندگی بخندیم. از «منِ» قدرتمند اما فروتن عمل می‌کنیم، نه از «منی» طلبکار یا کنترل‌گر.

۴. احساس قدرت شخصی را در خود بسازید
ریشه‌ی بسیاری از ترس‌ها، وابستگی به تأیید قدرت‌های بیرونی است. از قدرت درونی خود نمی‌ترسیم. باور نداریم که تنها صاحبان قدرت رسمی، اختیار مشروع دارند. اطاعت را برای نظم اجتماعی لازم می‌دانیم، اما آن را واکنش بالغ در برابر کنترل دیگران نمی‌دانیم. بدن، ذهن و انتخاب‌های ما در اختیار «کسانی که بهتر می‌دانند» یا کسانی که با مخالفت ما را تنبیه می‌کنند، نیست. قاطع هستیم، نه منفعل. از روی انتخاب عمل می‌کنیم، نه اجبار. مرزهای ما روشن‌اند، اما انعطاف‌پذیر.

۵. احساسات خود را بیان کنید و پذیرای احساسات دیگران باشید
با طیف کامل احساسات انسانی—در خود و دیگران—راحت هستیم. از نشان‌دادن ترس، شجاعت، اندوه یا شادی نمی‌هراسیم. یاد گرفته‌ایم خشم را بدون قضاوت، سرزنش یا آسیب‌زدن ابراز کنیم. همچنین می‌توانیم احساسات دیگران را بدون عقب‌نشینی یا تلاش برای خاموش‌کردن آن‌ها بشنویم. احساسات خود را برای محبوب‌شدن سانسور نمی‌کنیم و احساسات دیگران را هم برای کم‌اثر شدن، شیرین‌سازی نمی‌کنیم. از احساسات برای دستکاری دیگران استفاده نمی‌کنیم. با همدلی و آمادگی برای گفت‌وگو در کنار احساسات دیگران می‌مانیم.

۶. به کار و حرفه‌ی خود توجه کنید
برای یافتن شغل یا حرفه‌ای که بازتاب‌دهنده‌ی استعداد، خلاقیت، نیازهای اقتصادی و رضایت شخصی ماست، تلاش می‌کنیم. نسبت به مسائل مالی مسئولانه رفتار می‌کنیم تا بتوانیم از خود و خانواده‌مان حمایت کنیم. در کار، چه در فضای عمومی و چه در محیط کاری، صادق هستیم. با همکاران همکاری می‌کنیم و همواره به دنبال راه‌هایی هستیم که کارمان را به ابزاری برای رشد فردی و ساختن جهانی بهتر تبدیل کنیم.

۷. روابط مؤثر بسازید و حفظ کنید
در روابطمان به صداقت و آسیب‌پذیری اهمیت می‌دهیم. به دیگران «پنج A» را می‌دهیم: توجه، محبت، قدردانی، پذیرش و اجازه‌دادن برای بودن آن‌گونه که هستند. تعارض‌ها و مسائل را با مواجهه‌ی مستقیم حل می‌کنیم. آن‌ها را با بیان احساسات خود و آگاه‌شدن از فرافکنی‌ها و انتقال‌های روانی‌مان پردازش می‌کنیم؛ یعنی درک این‌که چگونه تجربه‌های گذشته‌ی زندگی ما در روابط فعلی بازتاب می‌یابند.

۸. از جنسیت خود استقبال کنید
جنسیت ما بیانگر نیازی انکارناپذیر در وجود ماست؛ چه در تنهایی و چه در ارتباط با دیگران. انتخاب‌های جنسی ما با افتخار، بازتاب‌دهنده‌ی گرایش جنسی‌مان هستند. جنسیت ما رها از شرم است، اما در عین حال مسئولانه و محترم به مرزهای دیگران. همچنین نسبت به مرزهای شخصی خود در تعامل با دیگران آگاه و شفاف هستیم.

۹. سایه‌ی تاریک خود را بپذیرید
آگاهیم که مانند همه‌ی انسان‌ها، آنچه کارل یونگ «سایه‌ی منفی» می‌نامید را در خود داریم؛ بخشی که شامل امیال ضد اجتماعیِ سرکوب‌شده یا نادیده‌گرفته‌شده است. بنابراین باور نداریم که فقط «دیگران» قادر به انتخاب‌های شرورانه‌اند. ظرفیت تصمیم‌ها و رفتارهای آسیب‌زا را در خود می‌پذیریم و می‌دانیم ممکن است همان اشتباهاتی را مرتکب شویم که هر انسان دیگری ممکن است.

۱۰. آگاهی اجتماعی خود را گسترش دهید
حسی مدنی و اجتماعی در خود پرورش می‌دهیم که ما را فراتر از دغدغه‌های شخصی می‌برد. نسبت به وضعیت کشور و سیاره‌مان احساس مسئولیت شخصی داریم. از رنجِ به‌حاشیه‌رانده‌شدگان و ستمدیدگان متأثر می‌شویم و به دنبال پاسخ‌هایی همدلانه و مؤثر می‌گردیم. تنها به احساس همدردی بسنده نمی‌کنیم، بلکه در برابر ساختارهایی که بی‌عدالتی را ایجاد و بازتولید می‌کنند، موضع می‌گیریم. شیوه‌ی این کنش، متناسب با شخصیت و رسالت هر فرد متفاوت است؛ از نافرمانی مدنی رادیکال گرفته تا داوطلبی در آشپزخانه‌ی خیریه یا نوشتن نامه‌ای به یک نماینده‌ی سیاسی—همه به یک اندازه ارزشمندند.