ارتباط لیتیوم موجود در آب آشامیدنی با افزایش خطر یک بیماری نادر قلبی در کودکان
یک ماده پنهان در آب آشامیدنی ممکن است با مشکلات قلبی در کودکان مرتبط باشد.
به گزارش اینتیتر به نقل از فرارو، آبی که می‌نوشیم ممکن است سرنخ‌هایی از یک بیماری قلبی نادر در کودکان داشته باشد، اما اینکه آیا لیتیوم طبیعی در ایجاد آن نقش دارد یا خیر، هنوز ناشناخته است.
به نقل از سای تک دیلی، ضربان قلب بسیار سریع و خطرناک می‌تواند با یک رشته اضافی از عضله قلب که قبل از تولد تشکیل می‌شود، شروع شود. این رشته یک اتصال الکتریکی غیرطبیعی ایجاد می‌کند و باعث می‌شود ریتم قلب از کار بیفتد. پزشکان می‌توانند این اتصالات را از بین ببرند، اما یک سوال بزرگتر تا حد زیادی بی‌پاسخ مانده است. چرا آن‌ها در وهله اول ایجاد می‌شوند؟
مطالعه‌ای به رهبری محققان دانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو، به یک سرنخ محیطی احتمالی در آب آشامیدنی اشاره می‌کند. کودکانی که در مناطقی با سطوح بالاتر لیتیوم طبیعی زندگی می‌کنند، بیشتر احتمال دارد به سندرم ولف-پارکینسون-وایت یا WPW، یک بیماری نادر که شامل نوع خاصی از اتصال غیرطبیعی است، مبتلا شوند. این یافته‌ها که به صورت آنلاین در مجله تحقیقات بالینی منتشر شده است، ارتباطی را نشان می‌دهد، اما ثابت نمی‌کند که لیتیوم باعث ایجاد این بیماری می‌شود.
این اتصالات، که به عنوان مسیرهای جانبی شناخته می‌شوند، معمولاً در افرادی رخ می‌دهند که سابقه خانوادگی این بیماری را ندارند. این نشان می‌دهد که قرار گرفتن در معرض محیط زیست در طول رشد جنین می‌تواند نقشی داشته باشد. لیتیوم توجه محققان را به خود جلب کرد زیرا دوزهای دارویی مصرف شده در دوران بارداری با افزایش خطر نقص مادرزادی قلب، از جمله ناهنجاری ابشتین، مرتبط بوده‌اند. این نقص نادر اغلب با مسیرهای فرعی همراه است و این تیم را بر آن داشت تا بررسی کند که آیا لیتیوم موجود در آب آشامیدنی نیز ممکن است با تغییرات در قلب در حال رشد مرتبط باشد یا خیر.
لیتیوم بالاتر، احتمال بیشتر ابتلا به WPW
محققان داده‌های سلامت و کیفیت آب بیش از ۲.۳ میلیون کودک در کالیفرنیا را تجزیه و تحلیل کردند. تنها ۶۸۶ نفر تشخیص WPW مستند داشتند. کودکانی که در شهرستان‌هایی با بالاترین سطح لیتیوم ۲۵٪ زندگی می‌کردند، ۷۱٪ احتمال بیشتری برای تشخیص نسبت به کودکانی که در شهرستان‌هایی با سطح پایین‌تر بودند، داشتند.
سپس این تیم یافته اصلی خود را در میان نزدیک به ۲ میلیون کودک در نیویورک آزمایش کرد. در آنجا، کودکانی که در مناطقی با سطح لیتیوم بالاتر از ۱۰ قسمت در میلیارد زندگی می‌کردند، نیز احتمال بیشتری برای تشخیص WPW داشتند.
سطح بالاتر لیتیوم در کالیفرنیا همچنین با تپش قلب، غش و تاکی‌کاردی فوق بطنی یا SVT، ریتم سریع قلب که می‌تواند باعث تپش قلب و سایر علائم شود، مرتبط بود. مسیرهای فرعی از شایع‌ترین علل SVT هستند. WPW همچنین با افزایش اندک خطر مرگ ناگهانی همراه است. پزشکان می‌توانند مسیرهای فرعی را با ابلیشن کاتتر، یک روش کم تهاجمی که ناحیه کوچکی از بافت قلب مسئول اتصال الکتریکی غیرطبیعی را از بین می‌برد، درمان کنند.
گرگوری مارکوس، MD، MAS، استاد تحقیقات فیبریلاسیون دهلیزی در بخش قلب و عروق UCSF و نویسنده ارشد این مطالعه، گفت: «ما دهه‌هاست که از این مسیرها آگاه هستیم و می‌دانیم چگونه آن‌ها را درمان کنیم، اما نمی‌دانیم چرا افراد به آن‌ها مبتلا می‌شوند. این یک گام هیجان‌انگیز است زیرا به یک عامل محیطی بالقوه اشاره دارد که ممکن است قابل اصلاح باشد. اما برای تعیین اینکه آیا لیتیوم واقعاً در ایجاد آن‌ها نقش دارد یا خیر، به تحقیقات بیشتری نیاز داریم.»
قرار گرفتن در معرض لیتیوم به صورت فردی ناشناخته است
این مطالعه میزان قرار گرفتن در معرض لیتیوم را از شهرستان محل سکونت تخمین زده است. محققان نمی‌دانستند که کودکان یا مادرانشان به صورت فردی چقدر لیتیوم مصرف می‌کنند و سایر عوامل محیطی یا ژنتیکی می‌توانند به توضیح این ارتباط کمک کنند. برای تعیین اینکه آیا لیتیوم نقش علیتی دارد یا خیر، مطالعات در جمعیت‌های دیگر و تحقیقاتی که میزان قرار گرفتن در معرض آن را در دوران بارداری دقیق‌تر اندازه‌گیری می‌کنند، مورد نیاز است.
مارکوس گفت که این یافته‌ها نباید مردم را در مورد ایمنی آب آشامیدنی خود، از جمله زنان باردار، نگران کند. با وجود این ارتباط، WPW در کودکان مورد مطالعه نادر بود.
لیتیوم به طور طبیعی در آب‌های زیرزمینی وجود دارد و غلظت آن به طور گسترده در مکان‌های مختلف متفاوت است. آب‌های زیرزمینی مورد استفاده برای آب آشامیدنی در سراسر ایالات متحده و جاهای دیگر حاوی لیتیوم هستند و سوالاتی را در مورد اهمیت بالقوه بهداشت عمومی یافته‌ها فراتر از کالیفرنیا و نیویورک مطرح می‌کنند. محققان گفتند که این نتایج بر ارزش جمع‌آوری داده‌های محیطی برای درک چگونگی تأثیر قرار گرفتن در معرض مواد معمولی بر سلامت تأکید می‌کند.
مارکوس گفت: «ما هر روز در معرض چیزهایی در محیط خود هستیم، از جمله موادی که به طور طبیعی وجود دارند. هرچه دقیق‌تر بتوانیم این قرار گرفتن در معرض مواد را اندازه‌گیری کنیم و آن‌ها را با پیامدهای سلامتی مرتبط کنیم، بهتر می‌توانیم بفهمیم چه چیزی ممکن است بر سلامت تأثیر بگذارد.»
در حال حاضر، لیتیوم موجود در آب آشامیدنی در ایالات متحده تحت نظارت نیست، اگرچه آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده، نظارت بر آلاینده‌های غیرمجاز را از طریق برنامه خود الزامی می‌داند. سازمان زمین‌شناسی ایالات متحده نیز لیتیوم موجود در آب‌های زیرزمینی را اندازه‌گیری می‌کند.
مارکوس گفت: «گام بعدی این است که مشخص کنیم آیا خود لیتیوم در توسعه این مسیرها نقش دارد یا خیر و اگر چنین است، میزان مواجهه با آن چقدر مهم است و چه زمانی در طول توسعه بیشترین اهمیت را دارد. این امر مستلزم مطالعاتی است که بتوانند میزان مواجهه را با دقت بسیار بیشتری اندازه‌گیری کنند.»
مرجع: «سطح بالای لیتیوم در آب آشامیدنی با شیوع بیشتر تشخیص‌های ولف-پارکینسون-وایت مرتبط است» نوشته جاستین تی. ترائوکا، آنوشری آگاروال، جانت جی. تانگ، توماس ای. دولند و گرگوری ام. مارکوس، ۱۳ اکتبر ۲۰۲۶، مجله تحقیقات بالینی.
