نگاهی به فیلم سینمایی غوطه ور؛ همجنس گرایی که خون به پا کرد

اینتیتر - سحر سادات زمانی؛ حجت الاسلام جواد حکمی در سمت کارگردان در اولین فیلم سینمایی بلند خود دست روی موضوعی جسورانه گذاشته و داستان دختری سایکوپت را که قتل های سریالی هدفمند انجام میدهد و گراشایات جنسی متفاوتی دارد را روایت میکند.

شنبه یازدهم بهمن ماه اولین روز چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر  بود و فیلم سینمایی غوطه ور دومین اثری بود که در این جشنواره اکران شد. موضوع این فیلم هیایویی را در میان خبرنگاران و اهالی رسانه ایجاد کرد. موضوعی که در سینمای ایران تازگی داشت و کمتر کسی به آن پرداخته بود.

داستان فیلم سینمایی غوطه ور

داستان فیلم با بازی سرهنگی بی خواب به نام حسن کارخانه آغاز می شود. او در حال رفتن به اداره آگاهی و رسیدن به جلسه ترفیع سمتش به ریاست اداره با ماشینی تصادف میکند. ماشین مورد نظر پلاکش افتاده و راننده آن دختری است که ادعا می کند حال خواهرش که پشت ماشین است مساعد نیست و باید سریعا او را به بیمارستان برساند. دختری که پشت ماشین نشسته با نگاهی متلمسانه از سرهنگ کمک می خواهد و حتی دست او را می گیرد. اما موبایل کارخانه در حال زنگ خوردن است  و او عجله دارد تا به جلسه می رسد.

زمانی که به اداره آگاهی می رسد،‌متوجه می شود که سرهنگ همکارش با بازی مهران غفوریان در حال حل پرونده جنایی مفقودی ۳ دختر است. در همین حال تصویر دختری  را که ساعتی پیش در ماشین از او کمک می خواست را در میان تصاویر دختران مفقودی مشاهده می کند و همین امر باعث عذاب وجدان وحشتناکی  در او شد.

حسن کارخانه با بازی محسن قصابیان خودش وارد عمل می شود و بدون رعایت پروتکل های قضایی  به دنبال دختر گمشده و دختر رباینده او می رود.

نقد فیلم سینمایی غوطه ور

در اولین نگاه به این اثر سینمایی و بی خوابی قهرمان قصه که سرهنگ آگاهی است سریعا به یاد فیلم بی خوابی نولان که آن هم روایت یک داستان جنایی تمیز با بازی آل پاچینو هست خواهید افتاد.

با وجود این یادآوری از اثر نولان، فیلم سینمایی غوطه ور از این جهت جسورانه است که دست روی موضوعی ناب گذاشته که در سینمای ایران کمتر کارگردانی به سمت آن رفته است.

براساس گفته  حجت الاسلام جواد حکمی، کارگردان اثر در نشست خبری جشنواره، او به دنبال این بوده است که  با بیخوابی کاراکتر اصلی فیلم مخاطب را به اشتباه بیاندازد و شک در دل او ایجاد کند. اما به ضرس قاطع می توان گفت که کارگردان در نمایش چنین چیزی سخت با شکست مواجه شده و به هیچ عنوان چنین تعلیقی در اثرش ایجاد نشده است.

اثر حتی شوکی هم وارد نمیکند و حالتی از دو دلی و شک در مخاطب به وجود نمی آید. فقط اطلاعاتی که ما خودمان می توانیم حدس بزنیم را خیلی راحت در اختیارمان قرار میدهد. این مساله در معمایی بودن اثر خلل وارد میکند و  معمایی بودن آن را به رتبه پایینی تنزل میدهد. 

بازی بازیگران این فیلم  نیز به صورت کلی میتوان قابل قبول دانست. بازیگر نقش قهرمان فیلم یعنی حسن کارخانه با بازی محسن قصابیان استاندارد است اما به شدت مخاطب را یاد فیلم مشهور او یعنی منصور می اندازد. مهران غفوریان، پیام احمدی نیا، مسعود کرامتی، رویا جاویدنیا، نسیم ادبی و سیاوش چراغی پور نیز بازی های به اندازه ای را ارائه میدهند. اما بازیگر نقش دختر سایکوپت قصه از اندازه ها خارج می شود و حالتی اغراق شده به شکل بد به خود میگیرد.

درباره خط داستان باید گفت که این  فیلم سینمایی اجازه دنبال کردن را به مخاطب میدهد و برای اولین بار تماشای آن حوصله مخاطب را سر نمیبرد. اما غوطه ور فیلمی نیست که بخواهید برای بار دوم تماشا کنید. 

به صورت کلی اثر غوطه ور را همانگونه که گفتیم می توان جسورانه دانست اما اجرای این ایده جسورانه کاستی های بسیاری دارد که آن را به اثر چندان تماشایی بدل نمیکند.