چرا پسر ترامپ با جنگ ایران مخالف است؟
جنگ آمریکا با ایران اختلافات درون جنبش ماگا را تشدید کرده است؛ دونالد ترامپ جونیور و شماری از مقام‌های ارشد دولت با مداخله نظامی مخالفت داشته‌اند. افزایش قیمت سوخت، نگرانی از طولانی‌شدن جنگ و نارضایتی عمومی، فشار سیاسی بر جمهوری‌خواهان را افزایش داده است. اکنون دولت ترامپ با چالشی دوگانه روبه‌روست: دفاع از جنگی با پایان نامشخص و پاسخ‌گویی به وعده‌های انتخاباتی درباره پرهیز از جنگ‌های خارجی و کاهش هزینه‌های زندگی.
به گزارش اینتیتر به نقل از نشریه آتلانتیک، ویویان سلاما، تحلیلگر ارشد بخس بین الملل روزنامه وال‌استریت ژورنال
جنگ آمریکا با ایران، شکاف‌های درون جنبش «آمریکا را دوباره عظیم کنیم» (ماگا) را عمیق‌تر کرده است؛ تا جایی که دونالد ترامپ جونیور، پسر ارشد رئیس‌جمهور آمریکا و از چهره‌های نزدیک به پایگاه محافظه‌کاران، در گفت‌وگوهای خصوصی با ادامه جنگ مخالفت کرده است. این اختلاف، فراتر از یک نزاع خانوادگی، پرسشی اساسی درباره فاصله گرفتن سیاست خارجی ترامپ از وعده‌های انتخاباتی او برای پرهیز از جنگ‌های تازه و کاهش هزینه‌های زندگی آمریکایی‌ها مطرح می‌کند.
دونالد ترامپ جونیور در کارزار انتخاباتی سال ۲۰۲۴ تصویری روشن از سیاست خارجی مطلوب پدرش ترسیم می‌کرد: رئیس‌جمهوری که آمریکا را وارد جنگی فراگیر در خاورمیانه نخواهد کرد. او در آوریل همان سال، هم‌زمان با حملات موشکی و پهپادی ایران به اسرائیل، در شبکه اجتماعی ایکس نوشته بود که هشدارها درباره ورود ترامپ به جنگی تمام‌عیار با ایران، ضرورت برخورداری از رئیسی قدرتمند را نشان می‌دهد.
اکنون، با گذشت حدود دو سال و نیم، دولت ترامپ وارد جنگی گسترده با ایران شده و بنا بر گزارش مجله «آتلانتیک»، پسر ارشد رئیس‌جمهور از این تصمیم رضایت ندارد. دو فرد مطلع که مستقیماً با ترامپ جونیور درباره جنگ گفت‌وگو کرده‌اند، گفته‌اند او از همان ابتدا مخالف عملیات نظامی بوده و نظر خود را به پدرش نیز منتقل کرده است.
مخالفتی خصوصی با هزینه‌های یک جنگ تازه
به گفته منابع آگاه، ترامپ جونیور مدت‌هاست نسبت به مداخله نظامی آمریکا در خارج از کشور بدبین است و معتقد است واشنگتن نباید بار دیگر وارد جنگی در خاورمیانه شود. او همچنین به چارلی کرک، فعال محافظه‌کار که با موضع دولت ترامپ درباره جنگ ایران مخالفت کرده بود، نزدیک بود.
با این حال، مخالفت پسر رئیس‌جمهور تاکنون به رویارویی علنی با پدرش تبدیل نشده است. یکی از افراد نزدیک به او گفته است که ترامپ جونیور دیدگاه‌هایش را خصوصی نگه داشته، زیرا بعید است در موضوعی با این اهمیت به‌طور علنی در برابر پدرش موضع بگیرد. سخنگوی او از اظهارنظر خودداری کرده و کاخ سفید نیز به پرسش‌ها درباره دیدگاه‌هایش پاسخ نداده است.
در مقابل، یک مقام کاخ سفید مدعی شده است که ایران تضعیف شده و جنگ، به هر شکل، به‌زودی پایان خواهد یافت. این اظهارات در شرایطی مطرح می‌شود که زمان پایان درگیری و هزینه‌های نهایی آن همچنان نامشخص است.
شکاف بر سر معنای «اول آمریکا»
جنگ ایران اختلافی قدیمی را در جنبش ماگا برجسته کرده است: آیا شعار «اول آمریکا» به معنای دور نگه‌داشتن کشور از جنگ‌های خارجی و تمرکز بر مشکلات داخلی است یا استفاده تهاجمی‌تر از قدرت نظامی برای مقابله با دشمنان؟
یک جناح ملی‌گرا معتقد است جنگ‌های خارجی منابع آمریکا را مصرف می‌کنند و اولویت‌هایی مانند قدرت خرید خانوارها، امنیت اقتصادی و مشکلات داخلی را به حاشیه می‌رانند. در مقابل، جریان مداخله‌گراتر بر ضرورت استفاده فعال از قدرت آمریکا برای مهار تهدیدهای خارجی تأکید می‌کند.
این دو دیدگاه سال‌ها زیر چتر ریاست ترامپ در کنار هم باقی مانده بودند؛ زیرا او وعده می‌داد هم قدرت آمریکا را به نمایش بگذارد و هم کشور را از هزینه‌های جنگی بزرگ دور نگه دارد. اما جنگ ایران حفظ این توازن را دشوارتر کرده است.
یکی از منابعی که با ترامپ جونیور درباره مخالفتش با جنگ صحبت کرده، او را از وفادارترین چهره‌ها به اصول ماگا توصیف کرده است. همین موضوع اهمیت اختلاف او با سیاست فعلی کاخ سفید را افزایش می‌دهد: تردید درباره جنگ فقط به مخالفان ترامپ یا گروه‌های حاشیه‌ای حزب جمهوری‌خواه محدود نیست، بلکه در میان حامیان نزدیک او نیز وجود دارد.
تردیدها فقط به خانواده ترامپ محدود نیست
گزارش آتلانتیک حاکی است که در داخل دولت نیز شماری از چهره‌های ارشد درباره پیوستن آمریکا به عملیات نظامی اسرائیل تردیدهایی داشته‌اند. جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور در جریان رایزنی‌های مربوط به ورود آمریکا به کارزار نظامی، در محافل خصوصی با جنگ مخالفت کرده بود.
همچنین جان رتکلیف، رئیس سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا و مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، نسبت به پیشنهاد اولیه بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل در فوریه برای اجرای عملیاتی با هدف تغییر حکومت ایران، به‌ویژه از طریق حملات هوایی بدبین بودند.
این اختلاف‌نظرها نشان می‌دهد تصمیم برای ورود به جنگ، حتی در میان برخی مقام‌های ارشد دولت، با تردیدهایی درباره امکان تحقق اهداف اعلام‌شده همراه بوده است. با این حال، وجود مخالفت‌های خصوصی لزوماً به معنای شکل‌گیری یک جبهه منسجم برای تغییر سیاست دولت نیست.
هزینه سیاسی جنگ در آستانه انتخابات
پیامدهای سیاسی جنگ نیز رو به افزایش است. طبق نظرسنجی مرکز پژوهشی پیو که در ماه گذشته انجام شده، ۶۵ درصد آمریکایی‌ها از نحوه مدیریت عملیات ایران توسط ترامپ ناراضی بوده‌اند و ۳۳ درصد از آن حمایت کرده‌اند. میزان حمایت جمهوری‌خواهان نیز از ۶۹ درصد در ماه مارس به ۶۳ درصد کاهش یافته است.
نگرانی درباره طولانی شدن جنگ، بر این نارضایتی افزوده است. نزدیک به نیمی از پاسخ‌دهندگان انتظار داشته‌اند درگیری بیش از یک سال ادامه یابد؛ مدتی بسیار طولانی‌تر از برآورد اولیه دولت که حدود چهار تا شش هفته بود.
افزایش قیمت بنزین و اختلال در بازارهای انرژی نیز فشار مضاعفی بر خانوارهایی وارد کرده که پیش از جنگ هم با هزینه‌های بالای زندگی روبه‌رو بودند. انتخابات میان‌دوره‌ای سوم نوامبر آزمونی برای جمهوری‌خواهان خواهد بود: آن‌ها باید از جنگی پرهزینه با پایان نامشخص دفاع کنند و هم‌زمان رأی‌دهندگان را متقاعد سازند که دولت همچنان به مشکلات اقتصادی آنان توجه دارد.
منتقدان همچنین به این موضوع اشاره می‌کنند که ترامپ جنگ را بدون دریافت مجوز کنگره آغاز کرده است؛ مسئله‌ای که پرسش‌هایی درباره حدود اختیارات رئیس‌جمهور در تصمیم‌گیری برای جنگ ایجاد می‌کند.
فاصله میان وعده انتخاباتی و واقعیت
مخالفت خصوصی ترامپ جونیور بار دیگر نشان می‌دهد که نگرانی درباره جنگ ایران فقط مسئله‌ای حزبی یا محدود به منتقدان رئیس‌جمهور نیست. این اختلاف، شکافی عمیق‌تر را در پایگاه سیاسی ترامپ آشکار می‌کند: بخشی از حامیان او احساس می‌کنند وعده‌های اصلی کارزار انتخاباتی، از پرهیز از جنگ‌های خارجی تا کاهش هزینه‌های زندگی، تحت‌الشعاع تصمیم‌های دولت قرار گرفته است.
با نزدیک شدن انتخابات، دولت با دو چالش هم‌زمان روبه‌روست: جنگی که هنوز پایان روشنی ندارد و نارضایتی اقتصادی که می‌تواند به هزینه‌ای انتخاباتی تبدیل شود. مخالفت‌های درون‌حزبی و تردیدهای نزدیکان رئیس‌جمهور نیز نشان می‌دهد که دفاع از سیاست فعلی در برابر پایگاه سنتی ماگا آسان نخواهد بود.
