«بابک کریمی» و «سوفیا لورن» هم بازی شدند

به گزارش اینتیتر به نقل از فرادید، «سوفیا لورن» بازیگر برنده اسکار ایتالیایی که از پرکارترین بازیگران عصر طلایی هالیوود به شمار می‌رفت، پس از ۱۱ سال غیبت با فیلم «زندگی پیش رو» به کارگردانی پسرش «ادواردو پونتی» که با اقتباس از رمانی نوشته «رومن گاری» ساخته شده به سینما بازگشته است و امسال یکی از شانس‌های کسب نامزدی اسکار نیز محسوب می‌شود. این فیلم احتمالا آخرین کار سینمایی کارنامه این بازیگر مطرح تاریخ سینما خواهد بود.

این فیلم که بابک کریمی بازیگر ایرانی دو فیلم برنده اسکار «جدایی» و «فروشنده» نیز در آن نقش آفرینی داشته، روایتگر داستان زنی به نام «مادام رُزا» است یکی از بازمانده‌های هولوکاست می‌باشد و مسئولیت تربیت یک کودک ۱۲ ساله و سیاه پوستِ مهاجرِ خیابانی از سنگال به نام «محمد» را بر عهده می‌گیرد.

این فیلم با عنوان «زندگی پیش رو» اقتباسی از رمان رومن گاری نویسنده برجسته فرانسوی است که به همین نام منتشر شده است و پیش‌تر نیز از آن برای پرده نقره‌ای اقتباس شده بود. آن فیلم با عنوان «مادام رزا» با بازی سیمونه سینیوره ساخته شده بود و سال ۱۹۷۸ جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی زبان را نیز دریافت کرد. البته پونتی اعلام کرده این دو اقتباس با هم تفاوت‌های زیادی دارند، ولی سوفیا لورن همان نقشی را ایفا می‌کند که سینیوره ایفا کرده بود. فیلمبرداری این فیلم در ایتالیا شروع شده و لورن ۸۴ ساله روزی ۱۰ ساعت برای فیلمبرداری این اثر کار می‌کند. پونتی برای سومین بار است که از مادرش به‌عنوان بازیگر در فیلم‌های خود استفاده می‌کند. «زندگی در پیش رو» قرار است مارس ۲۰۲۰ اکران شود.

«سوفیا لورن» اولین بار در سال ۱۹۶۲ جایزه اسکار بهترین بازیگر زن را برای فیلم «دو زن» کسب کرد تا اولین زنی نام گیرد که برای بازی در یک فیلم غیرانگلیسی زبان موفق به کسب جایزه اسکار بازیگری می‌شود. او سپس در سال ۱۹۶۵ با فیلم «ازدواج به سبک ایتالیایی» بار دیگر نامزد اسکار بازیگری شد و اگر در اسکار پیش رو نیز بتواند نامزد اسکار شود، رکورد جدید خلق خواهد کرد و ۵۶ سال از آخرین باری که نامزد اسکار شده می‌گذرد.

فیلم «زندگی پیش رو» ابتدا از تاریخ ۶ نوامبر در سینما‌های آمریکا اکران محدودی داشت و از روز گذشته (۱۳ نوامبر) از سوی سامانه نمایش آنلاین نتفلیکس عرضه شده است.

سوفیا لورن را به‌عنوان مشهورترین بازیگر ایتالیایی می‌شناسند که در دوران فعالیتش دو جایزه اسکار، یک جایزه گرمی، پنج جایزه گلدن گلوب، یک جایزه بفتا، یک جایزه لورل، یک جایزه کن و… را برنده شده‌است. نتیجه یک نظرخواهی در ایتالیا می‌گوید مردم ایتالیا بیشتر از هر نقش دیگرش؛ بازی او برابر مارچلو ماستریانی در فیلم دیروز، امروز، فردا ساخته ویتوریو دسیکا را دوست دارند. این فیلم با همین نام در زمان خود در ایران هم روی پرده رفت و با استقبال زیادی روبه‌رو شد. سوفیا لورن در سال ۱۹۹۱ به خاطر خدماتش به سینمای جهان اسکار افتخاری دریافت کرد و به‌عنوان یکی از گنجینه‌های سینمای جهان معرفی شد. او تا ۷۲ سالگی درحدود۹۰ فیلم بازی کرد و از آخرین کارهایش می‌توان به فیلم «در میان غریبه‌ها» اثر دیگری از پسرش ادواردو پونتی اشاره کرد. از فیلم‌های معروف وی می‌توان به دو زن (۱۹۶۰)، دیروز، امروز، فردا، ازدواج به سبک ایتالیایی (۱۹۶۴) و یک روز به‌خصوص (۱۹۷۷) اشاره کرد.

بابک کریمی (متولد ۱۳۳۹ در پراگ) بازیگر و تدوین‌گر ایرانی است. او خرس نقره‌ای بهترین بازیگر مرد جشنواره بین‌المللی فیلم برلین ۲۰۱۱ را به‌همراه گروه بازیگران فیلم جدایی نادر از سیمین کسب کرد. او فرزند نصرت کریمی است.

کریمی پس از سپری کردن دوران دبستان در تهران به ایتالیا رفت و پس از تحصیل در زمینه هنر، در دانشگاه سینمایی چنترواسپریمنتاله در شهر رم به تدریس سینما پرداخت. وی فارغ‌التحصیل از انستیتو روسلینی رم است. کریمی علاوه بر حضور در پروژه‌های مستند به عنوان کارگردان، فیلم‌بردار و تدوینگر در کشور‌های مختلف، تدوین فیلم‌های سینمایی پلاچیروریتسوتو، مارکیز و رأی مخفی را بر عهده داشته‌است. اصغر فرهادی با دیدن فیلم بلیت‌ها ساخته عباس کیارستمی، وی را برای حضور در فیلم جدایی نادر از سیمین در نقش قاضی انتخاب کرد. کریمی در دو اثر دیگر اصغر فرهادی یعنی گذشته و فروشنده نیز بازی کرده‌است.

وی در فیلم سینما شهرقصه نیز به ایفای نقش پرداخته. کریمی با بازی در همین فیلم کاندید بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر شد.

بابک کریمی در فیلم‌های بسیاری به ایفای نقش پرداخته و سابقه همکاری با کارگردانان به نامی، چون عباس کیارستمی، اصغر فرهادی و شهرام مکری را در کارنامه خود دارد.

زندگی در پیش رو رمانی از رومن گاری، نویسنده‌ی فرانسوی است که به صورت اول شخص از زبانی شخصی به نام محمد، پسری ۱۴ سال که یک عرب فرانسوی است، بیان می‌شود.

محمد در زندگی در پیش رو از سه سالگی تا چهارده سالگی خود را تعریف می‌کند و طبیعتا بیشتر صحبت‌هایش پیرامون رزا خانم - کسی از او نگهداری می‌کند - است که از علاقه شدید بین این دو سرچشمه می‌گیرد. با توجه به سن و سال و وضعیت رزا خانم می‌توان از این زاویه کتاب را مرثیه‌ای برای سالخوردگی و عمر در پشت سر تلقی نمود، اما برای راوی عمده زندگی در پیش رو است…

داستان از زبان محمد که او را - مومو - صدا می‌کنند، روایت می‌شود و درباره‌ی زندگی خودش و افرادی مثل خودش، که در یک ساختمان زندگی می‌کنند، است. در این ساختمان زنی به نام رزا از آن‌ها مراقبت می‌کند.

رزا زمانی تن فروش بوده و از این کار هزینه‌هاش را تامین می‌کرد، ولی با بالا رفتن سنش این کار را کنار گذاشته و از بچه‌هایی که ناخواسته از مادرانی تن فروش به دنیا می‌آمدند مراقبت می‌کند. مادران این بچه‌ها با پرداخت مبلغی به رزا بچه‌هایشان را تحویل میدادند.

محمد کسی است که هیچ اطلاعی از والدینش ندارد و از اول پیش رزا بزرگ شده است. هر چند مقرری او قطع شده بود، ولی رزا از او مراقبت می‌کرد.

با پیش رفتن در داستان به شخصیت رزا که شخصی بسیار مهربان و خوش قلب است می‌رسیم و با افرادی آشنا می‌شویم که کار همه‌ی آن‌ها حول تن فروش‌ها میچرخد و اصل داستان از جایی شروع می‌شود که رزا بیمار می‌شود و به خاطر وزن بالایش و کهولت سن دیگر نمی‌توان به کارهایش برسد حتی زمین‌گیر هم می‌شود و…

رومن گاری، با نام اصلی رومن کاتسِف در ۸ مه ۱۹۱۴ میلادی در خانواده‌ای یهودی به دنیا آمد. او در ۲ دسامبر ۱۹۸۰ بعد از مرگ همسرش با شلیک گلوله‌ای به زندگی خود خاتمه داد.

کتاب «خداحافظ گاری کوپر» و کتاب «زندگی در پیش رو» از مشهورترین کتاب‌های او هستند.