به بهانه سالگرد درگذشت مرتضی احمدی

اینتیتر - آوا سپهر ؛ به راستی تنها صداست که می ماند، آن هم صدای دلنشین مرتضی احمدی که با آوازها و صداپیشگی هایش در سینمای ایران جاودانه شده است.

مرتضی احمدی ۱۰ آبان سال ۱۳۰۳ در محله ای در جنوب تهران به این دنیا پا نهاد. وی کارش را در اوایل دهه بیست با تئاتر آغاز کرد و با گذشت زمان وارد رادیو شد.

احمدی پس از چند سال بازیگری در تلویزیون و گویندگی در رادیو، حرفه دوبلاژ را نیز محک زد و با صدای منحصر به فردش به جای بسیاری از بازیگران خارجی در فیلم ها سخن گفت.

وی در سال ۱۳۳۲ برای اولین بار بر روی پرده نقره ای سینما با فیلم "ماجرای زندگی" ظاهر شد و پس از هفت دهه کار در سینما و تلویزیون ۳۰ آذر سال ۱۳۹۳ در ۹۰ سالگی به علت مشکلات ریوی و کهولت سن دار فانی را وداع گفت.

به بهانه سالگرد درگذشت مرتضی احمدی به مرور آثار سینمایی وی می پردازیم.

همانطور که پیشتر اشاره کردیم مرتضی احمدی اولین کار سینمایی خود را با فیلم ماجرای زندگی در سال ۱۳۳۲ آغاز کرد و پس از هفده سال دوری از سینما در کارهای جنجال عروسی، میوه گناه و شیرین و فرهاد بازی کرد.

وی در دهه پنجاه پرکارترین سال های بازیگری اش را در سینما گذراند و در فیلم های خانه خراب، ذبیح، فرار از حجله، موسرخه، آب، جعفر جنی و محبوبه اش، تنها و گل‌ها، مطرب، قایقرانان، فرار از زندگی، قلندر، نانجیب، شراره، باباشمل، وحشی جنگل و فریاد نقش آفرینی کرد.

دهه شصت را با بازی در فیلم مردی که زیاد می‌دانست شروع کرد و پس از آن در فیلمهای ارثیه، صنوبرهای سوزان، گراند سینما، تا غروب، در انتظار شیطان، جدال در تاسوکی، ماموریت، معما، اتوبوس و مدرک جرم به بازیگری پرداخت.

وی در دهه هفتاد در فیلم های مینا و غنچه، سرحد، کلاه‌قرمزی و پسرخاله، عروسی خون، حالا چه شود!، تحفه هند، بلندی‌های صفر دایی، یکبار برای همیشه، ناصرالدین‌شاه آکتور سینما، ساده‌لوح، راه و بیراه و خانه خلوت حضور داشت.

ستاره بود، آخرین اثریست که وی در آن نقش آفرینی کرد.

تحریریه این تیتر، درگذشت و فقدان مرتضی احمدی، بازیگر و صداپیشه بی بدیل سینمای ایران را به اهالی سینما بار دیگر تسلیت می گوید.